AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The findings of this study demonstrated the validity of PSDSS in predicting prognosis in patients with PMCO who were scheduled for CRS and HIPEC.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Peritoneal Surface Disease Severity score (PSDSS) has been used in the evaluation of patients who are scheduled for cytoreductive surgery (CRS) and hyperthermic intraperitoneal chemotherapy (HIPEC) for peritoneal metastasis of colorectal origin (PMCO). The aim of this study was to evaluate the validity of PSDSS in predicting prognosis in patients who underwent CRS + HIPEC for PMCO at our center. Method: Demographic data, operation data, histopathological features, perioperative morbidity and mortality, and oncologic follow-up data were obtained retrospectively from the database and analyzed. Peritoneal carcinomatosis index (PCI) values were calculated from preoperative computed tomographies. PSDSS was calculated by evaluating clinical symptoms, PCI and histology of primary tumor. Two PSDSS groups were formed: PSDSS 1 and 2 groups as low PSDSS group, and PSDSS 3 and 4 groups as high PSDSS group. Results: Sixty-one patients, including 36 females (59%) and 25 males (41%), with PMCO who underwent CRS and HIPEC were included in the study. Forty-four patients were enrolled to the low PSDSS group and 17 patients were enrolled to the high PSDSS group. Three patients (3.2%) died during the perioperative period. Twenty-one patients (34.4%) had perioperative complications. The mean follow-up was 35.0±23.2 months. During the follow-up period, 36 patients (59%) had recurrence and 44 patients (72.1%) died. The mean survival was 46.5±5.5 months, and 1-,3- and 5-year survival rates were 85%, 47% and 21%, respectively. There was no correlation between low and high PSDSS groups in terms of morbidity and recurrence (p=0.486 and p=0.385, respectively). Mortality was more frequent in high PSDSS group (94% vs 63%; p=0.024). The mean survival of patients in the low PSDSS group was significantly longer than in the high PSDSS group (57.2±6.7 months vs 16.5±2.6 months; p=0.001). Conclusion: The findings of this study demonstrated the validity of PSDSS in predicting prognosis in patients with PMCO who were scheduled for CRS and HIPEC.
Özet
Amaç: Kolorektal kansere ikincil peritoneal metastaz (KRKPM) nedeniyle sitoredüktif cerrahi (SRC) ve hipertermik karın içi kemoterapi (HİPEK) uygulanacak hastaların değerlendirilmesinde, Peritoneal Yüzey Hastalığı Şiddet skoru (PYHŞS) kullanılmaya başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı merkezimizde KRKPM nedeniyle SRC + HİPEK uygulanan hastalarda PYHŞS’nin prognozu öngörmedeki geçerliliğini değerlendirmektir. Yöntem: Hastaların demografik bilgileri, operatif veriler, histopatolojik özelllikler, perioperatif morbidite ve mortalite bilgileri, onkolojik izlem verileri prospektif olarak doldurulan veri tabanının retrospektif incelenmesi ile elde edildi. Hastaların preoperatif dönemdeki bilgisayarlı tomografilerinden peritoneal karsinomatozis indeks (PKİ) değerleri hesaplandı. PYHŞS klinik semptomlar, PKİ ve primer tümörün histolojisi değerlendirilerekhesaplandı. Dört PYHŞS grubu oluşturuldu: PYHŞS 1 ve 2 grupları, düşük PYHŞS grubu; PYHŞS 3 ve 4 grupları ise yüksek PYHŞS grubu olarak katmanlandırıldı. Bulgular: SRC ve HİPEK uygulanmış 61 KRKPM’li hasta [36 kadın (%59), 25 erkek (%41)] çalışmaya dahil edildi. Kırk dört hasta düşük PYHŞS grubuna, 17 hasta yüksek PYHŞS grubuna eklendi. Üç hasta (%3,2) perioperatif dönemde eksitus oldu. Yirmi bir hastada (%34,4) perioperatuvar komplikasyon görüldü. Ortalama izlem süresi 35,0±23,2 ay idi. Takip süresinde 36 hastada (%59) rekürens görüldü, 44 hasta (%72,1) eksitus oldu. Ortalama sağkalım süresi 46,5±5,5 ay olup. Bir, üç ve 5 yıllık sağkalımlar sırasıyla %85, %47 ve %21 olarak saptandı. Morbidite ve rekürens gelişimi ile düşük ve yüksek PYHŞS grupları arasında ilişki saptanmadı (sırasıyla p=0,486 ve p=0,385). Mortalite yüksek PYHŞS grubunda daha sık görüldü (%94’e karşı %63; p=0,024). Düşük PYHŞS grubundaki hastaların ortalama sağkalımı, yüksek PYHŞS grubundakilere göre anlamlı olarak daha uzun bulundu (57,2±6,7 aya karşı 16,5±2,6 ay; p=0,001). Sonuç: Bu çalışmadaki bulgular, KRKPM’li hastaların SRC ve HİPEK planlanan hasta grubunda PYHŞS’nin prognozu öngörmede geçerliliğini göstermiştir.