AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Preliminary results of PRP application in the patients with recurrent, crypto-glandular anal fistulas showed a higher rate of fistulas closure compared to the treatment with PDP
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: There is still a need for more effective methods of treatment for the patients with recurrent, crypto-glandular anal fistulas due to a high rate of recurrences with threatening risk of fecal incontinence. The aim of this study was to compare the rate of fistula healing after application of either platelet-rich plasma (PRP) or porcine-derived paste (PDP). Method: Medical records of 50 patients with anal fistulas were retrospectively evaluated. The patients were divided into two groups. Group I, treated with PRP, consisted of 25 patients, whereas the group II, supplied with PDP consisted also of 25 patients. Fistula closure evaluated clinically was the primary endpoint of the study. Results: Closure of anal fistulas was achieved in 16 (64%) patients from the group I, and in 9 (36%) from the group II and that difference was statistically significant (p=0.048). There was no significant difference between both groups regarding demographic characteristics except for higher mean age of the patients within the group I (p=0.010). Conclusion: Preliminary results of PRP application in the patients with recurrent, crypto-glandular anal fistulas showed a higher rate of fistulas closure compared to the treatment with PDP
Özet
Amaç: Fekal inkontinans riski ile birlikte yüksek nüks oranları nedeniyle tekrarlayan, kripto-glandüler anal fistülü olan hastalarda daha etkili tedavi yöntemlerine hala ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı, plateletten zengin plazma (PZP) veya domuzdan elde edilen macun (DEM) uygulamasından sonra fistül iyileşme oranını karşılaştırmaktı. Yöntem: Anal fistülü olan 50 hastanın tıbbi kayıtları geriye dönük olarak değerlendirildi. Hastalar iki gruba ayrıldı. PZP ile tedavi edilen Grup 1 ve DEM ile tedavi edilen grup 2 25’er hastadan oluşuyordu. Klinik olarak değerlendirilen fistül kapanması çalışmanın birincil sonlanım noktasıydı. Bulgular: Grup 1’den 16 (%64), grup 2’den 9 (%36) hastada anal fistül kapatıldı ve bu fark istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0,048). Grup 1’deki hastaların yaş ortalamalarının yüksek olması dışında her iki grup arasında demografik özellikler açısından anlamlı fark yoktu (p=0,010). Sonuç: Tekrarlayan, kripto-glandüler anal fistülü olan hastalarda PZP uygulamasının ilk sonuçlarına göre, DEM ile tedaviye kıyasla daha yüksek oranda fistül kapanması sağlanmıştır.