SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Parazitoloji Dergisi / 2014 / Cilt: 38 - Sayı: 1

Cysticercus bovis in Turkey and Its Importance from the Public Health Aspect

Türkiye'de Cysticercus bovis ve Halk Sağlığı Yönünden Önemi

Fatma Selcan KUŞ
Feride KIRCALI SEVİMLİ
Özlem MİMAN
Pages
41–47
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The higher prevalence of both C. bovis and T. saginata infections was determined in the Southeastern Anatolia, Eastern Anatolia and Central Anatolia regions respectively

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was conducted in order to compare the different regions according to the literature on the prevalence of bovine cysticercosis and T. saginata in Turkey.
📊
Key Findings & Data:Bovine cysticercosis and T. saginata status were evaluated retrospectively.
💡
Conclusion & Impact:The higher prevalence of both C. bovis and T. saginata infections was determined in the Southeastern Anatolia, Eastern Anatolia and Central Anatolia regions respectively
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study was conducted in order to compare the different regions according to the literature on the prevalence of bovine cysticercosis and T. saginata in Turkey. Bovine cysticercosis and T. saginata status were evaluated retrospectively. The distribution of the data obtained according to provinces and regions were showed in the Table and the minumum / maximum values of this data in different regions in the Figure. The data obtained through the literature showed that the prevalence of C. bovis and T. saginata infections are parallel in the same region. The higher prevalence of both C. bovis and T. saginata infections was determined in the Southeastern Anatolia, Eastern Anatolia and Central Anatolia regions respectively

Özet

Bu çalışma, Türkiye'de farklı bölgelerde yapılan çalışmalar ışığında, sığır sistiserkozisinin ve T. saginata dağılımının karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Türkiye'de C. bovis ve T. saginata'nın durumu retrospektif olarak değerlendirilmiştir. Elde edilen verilerin illere ve bölgelere göre dağılımı tablo ile, farklı bölgelerdeki en az/en çok değerleri şekil üzerinde gösterilmiştir. Literatürler doğrultusunda elde edilen veriler, aynı bölge içinde C. bovis ve T. saginata yayılışının birbirleri ile paralel olduğunu göstermektedir. Türkiye'de her iki enfeksiyon için yaygın görülen bölgelerin sırasıyla Güneydoğu Anadolu, Doğu Anadolu ve İç Anadolu Bölgeleri olduğu belirlenmiştir

🔖

Cite This Article

KUŞ, F. S., SEVİMLİ, F. K., MİMAN, Ö. (2022). Cysticercus bovis in Turkey and Its Importance from the Public Health Aspect. Türkiye Parazitoloji Dergisi, Cilt: 38 - Sayı: 1, 41–47. https://ajindex.com/articles/630257

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Soulsby EJL. Helminths, Arthropods and Protozoa of Domesticated Animals. Seventh Edition, London: Bailliere Tindal; 1982. p. 107-13.
  2. Blazek K, Krichek VS, Schramlova J. Pathology of experimental Cysticercus bovis infection in the reindeer (Rangifer tarandus Linne, 1758). Folia Parasitol 1986; 33: 39-44. Özer E. Elazığ yöresinde mandalarda Cysticercus bovis'in yayılışı üzerinde araştırmalar. Ankara Üniv Vet Fak Derg 1987; 34: 85-8.
  3. Cabaret J, Geerts S, Madeline M, Ballandonne C, Barbier D. The use of urban sewage sludge on pastures: the cysticercosis threat. Vet Res 2002; 33: 575-97. [CrossRef] Flisser A, Correa D, Avilla G, Marvilla P. Biology of Taenia solium, Taenia saginata and Taenia saginata asiatica. Murrell KD, editor. WHO/FAO/OTE Guidelines for the Surveillance, Prevention and Control of Taeniosis/Cysticercosis. OIE (World Organisation for Animal Health), WHO (World Health Organization) and FAO (Food and Agriculture Organization; France; 2005; p.14-23. Saygı G. Teniyoz ve sistiserkozun epidemiyolojisi. Saygı G, Özçelik S, Çeliksöz A, Öztop Ay, Değerli S, Oğuztürk H, editors. Taeniosis ve Etkenleri. I. Baskı.
  4. Cumhuriyet Üniversitesi, Sivas: Rektörlük Basımevi; 1999; p. 1-22.
  5. Adebolu TT, Badmus NA. Comparative study on intestinal parasites amongst secondary school pupils in Ikare Akoko, Ondo State, South-Western Nigeria. JFAE 2004; 2: 10-3. Murrell KD. Epidemiology of taeniosis and cysticercosis. Murrell KD, editor. WHO/FAO/OTE Guidelines for the Surveillance, Prevention and Control of Taeniosis/Cysticercosis. OIE (World Organisation for Animal Health), WHO (World Health Organization) and FAO (Food and Agriculture Organization; France; 2005; p.38-55.
  6. Wani SA, Ahmad F, Zargar SA, Amin A, Dar ZA, Dar PA. Intestinal helminthiasis in children of Gurez valley of Jammu and Kashmir State, India. J Glob Infect Dis 2010; 2: 91-4. [CrossRef] Özcel M. İzmir'de Taenia saginata ve Cysticercus bovis'in yayılışı. Bornova Vet Kont Araş Enst Derg 1963; 4: 134-45. Doğan H. Bursa Yöresi Sığırlarında Cysticercus bovis'in Organ, Yaş, Cinsiyet ve Irklara Göre Dağılımı ile Halk Sağlığı Açısından Önemi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. 1989.
  7. Poyraz Ö, Saygı G, Genç Ş. Sivas Et ve Balık Kurumu Kombinasında 1985-1988 yılları arasında kesilen sığırlarda Cysticercus bovis görül- me sıklığı. Turkiye Parazitol Derg 1990; 14: 51-8.
  8. Turgay N, Yolasığmaz A. Taeniosis. Özcel MA, editor. Özcel'in Tıbbi Parazit Hastalıkları. İzmir: Türkiye Parazitoloji Derneğ