Journals / Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi / 2015 / Cilt: 9 - Sayı: 2

The Evaluation of 770 Patients in Pediatric Intensive Care Units: A Single Center Experience

Çocuk Yoğun Bakım Ünitesinde Yatan 770 Hastanın Değerlendirilmesi: Tek Merkez Deneyimi

Pages
90–95
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Although there are several factors affecting the clinical outcome, the results of regression analysis

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: To evaluate the clinical features, treatment modalities, responses to treatment, and outcomes of patients who were hospitalized in the pediatric intensive care unit (PICU).
📊
Key Findings & Data:Material and Methods: The medical records of patients admitted to the Hospital of Adıyaman University, PICU between 1 January 2013 and 31 December 2013 were analyzed retrospectively.
💡
Conclusion & Impact:Although there are several factors affecting the clinical outcome, the results of regression analysis
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Çocuk · Değerlendirme çalışmaları · Sonlanım

Abstract

Objective: To evaluate the clinical features, treatment modalities, responses to treatment, and outcomes of patients who were hospitalized in the pediatric intensive care unit (PICU). Material and Methods: The medical records of patients admitted to the Hospital of Adıyaman University, PICU between 1 January 2013 and 31 December 2013 were analyzed retrospectively. Chart data were examined for gender, age, diagnosis, place of residence, admission time, underlying chronic diseases, treatment modalities, duration of hospitalization, complications, outcomes and causes of death. Results: There were 434 (56.3%) males and 336 (43.7%) females. The median age and median length of PICU stay were 2.5 (2 month-16 years) years and 1 (1-30 days) day, respectively. Respiratory system diseases (35.9%), nervous system diseases (33.6%) and poisoning (27.1%) were the most common reasons for hospitalization. Antibiotics (68.5%), antivenoms (11.1%), inotropics (5.8%), and diuretics (5.8%) were the main treatment modalities. The percentage of patients who needed a mechanical ventilator (MV) was 5.4%. In the follow-up period, neurological (8.1%), hematological (5.1%), cardiac (5.2%), and urinary tract (2.8%) complications were detected. There were 586 (75.1%) patients transferred to other pediatrics services after their general condition had been stabilized, 134 (17.4%) were discharged from the PICU, 31 (4.1%) were referred to an advanced center, and 19 (2.4%) died. The most common reason for referral was the lack of the related subspecialist. The most common causes of death were respiratory failure and multiple organ failure. Although there are several factors affecting the clinical outcome, the results of regression analysis

Özet

Amaç: Çocuk yoğun bakım ünitesine (ÇYBÜ) yatırılan hastaların klinik özellikleri, tedavi yöntemleri, tedaviye yanıtları ve sonlanımlarının değerlendirilmesi amaçlandı.Gereç ve Yöntemler: 1 Ocak 2013 ile 31 Aralık 2013 tarihleri arasında Adıyaman Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi ÇYBÜ’ne yatırılan hastaların kayıtları geriye dönük olarak incelendi. Dosyalardaki veriler cinsiyet, yaş, yatış nedeni, ikamet yeri, başvuru zamanı, altta yatan hastalıklar, uygulanan tedavi yöntemleri, yatış süreleri, izlemde meydana gelen komplikasyonlar, hastaların nihai durumları ve hastaların ölüm nedenleri açısından incelendi.Bulgular: Hastaların 434’ü (%56.3) erkek, 336’sı (%43.7) kızdı. Hastaların yaşı 4.2 ± 4.1 yıl (2 ay-16 yıl) ve yatış süresi 2.1 ± 2.9 gündü (1-30 gün). Solunum sistemi hastalıkları (%35.9), nörolojik sistem hastalıkları (%33.6) ve zehirlenmeler (%27.1) en sık yatış nedenleriydi. Antibiyotikler (%68.5), antiserumlar (%11.1), inotropik ajanlar (%5.8) ve diüretik ilaçlar (%5.8) en sık uygulanan tedavi yöntemleriydi. Yatan hastaların mekanik ventilatörde (MV) takip edilme sıklığı %5.4’dü. İzlemde nörolojik (%8.1), hematolojik (%5.1), kardiyolojik (%5.2), ve üriner sistem (%2.8) komplikasyonları oluştu. İzlem sonunda hastaların 586’sı (%75.1) pediatri kliniklerine transfer edildi, 134’ü (%17.4) doğrudan taburcu edildi, 31’i (%4.1) başka merkeze sevk edildi ve 19’u (%2.4) kaybedildi. En sık sevk nedeni ilgili branş yandal uzmanının olmamasıydı. En sık ölüm nedenleri solunum yetmezliği ve çoklu organ yetmezliği gelişmiş olmasıydı. Çoklu regresyon analizi ile MV gereksiniminin ve takiplerde sistemik komplikasyon gelişmesinin mortalite üzerine anlamlı etkisinin olduğu gösterildi.Sonuç: Bu çalışmada, mortalite sıklığı ülkemizden bildirilmiş benzer çalışmalara göre daha düşük bulunmuş ve hastaların sonlanımlarının göreceli olarak daha iyi olduğu belirlenmiştir. Çalışmamızda ÇYBÜ yatan hastalarda genel durumun MV gerektirecek kadar kötü olmasının ve takipte sistemik komplikasyon gelişmesinin mortalite üzerine etkisi olduğu gösterilmiştir.

🔖

Cite This Article

TEKİN, M., TURGUT, M., KARAKOÇ, F., KONCA, Ç. (2022). The Evaluation of 770 Patients in Pediatric Intensive Care Units: A Single Center Experience. Türkiye Çocuk Hastalıkları Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 2, 90–95. https://ajindex.com/articles/627466

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Karaböcüoğlu M. Çocuk Yoğun Bakım Esaslar ve Uygulamalar. 1.Baskı. İstanbul: İstanbul Tıp Yayınevi, 2008:786-95
  2. Downes JJ. Development of pediatric critical care medicine how did we get here and why? In: Wheeler DS, Wong HR, Shanley TP (eds). Science and Practice of Pediatric Critical Care Medicine. London: Springer, 2009:1-28
  3. Demirkol D, Karaböcüoğlu M. Çocuk yoğun bakım birimlerine yatırılma ve taburcu edilme ölçütleri. Türk Ped Arşivi 2010;45:82-5
  4. Köroğlu TF. Türkiye ve dünyada çocuk yoğun bakım. İçinde: Karaböcüoğlu M, Köroğlu TF (ed). Çocuk Yoğun Bakım: Esaslar ve Uygulamalar. İstanbul: İstanbul Medikal Yayıncılık, 2008:9-20
  5. Khilnani P, Sarma D, Singh R, Uttam R, Rajdev S, Makkar A, et al. Demographic profile and outcome analysis of a tertiary level pediatric intensive care unit. Indian J Pediatr 2004; 71:587-91
  6. Earle M Jr, Martinez Natera O, Zaslavsky A, Quinones E, Carrillo H, Garcia Gonzalez E, et al. Outcome of pediatric intensive care at six centers in Mexico and Ecuador. Crit Care Med 1997;25:1462- 7
  7. Parikh CR, Karnad DR. Quality, cost, and outcome of intensive care in a public hospital in Bombay, India. Crit Care Med 1999;27:1754- 9
  8. Poyrazoğlu H, Dursun İ, Güneş T, Akçakuş M, Konuşkan B, Canpolat M, et al. Çocuk yoğun bakım ünitesine yatan olguların değerlendirilmesi ve sonuçları. Erciyes Tıp Dergisi 2008;30:232-7
  9. Kendirli T, Dereli E, Özdemir H, İnce E Çocuk yoğun bakım ünitesinde mekanik ventilatörde izlenen hastaların retrospektif değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi 2004;46:287-90
  10. Hacımustafaoğlu M, Çelebi S, Tuncer E, Özkaya G, Çakır D, Bozdemir ŞE. Çocuk kliniği ve çocuk yoğun bakım ünitesi hastane enfeksiyonları sıklığı. Çocuk Enfeksiyon Dergisi 2009;3:112-7
  11. Orhan MF, Yakut İH, İkiz MA. Çocuk yoğun bakım ünitesinde 2 yıl içinde yatan 938 olgumuzun değerlendirilmesi. Türkiye Çocuk Hast Derg 2012;6:228-31
  12. Tutanç M, Arıca V, Başarslan F, Karcıoğlu M, Yel S, Kaplan M, ve ark. Çocuk yoğun bakım ünitesine yatan hastaların değerlendirilmesi. Düzce Tıp Dergisi 2011;13:18-22
  13. Task Force of the American College of Critical Care Medicine. Guidelines for intensive care unit admission, discharge, and triage. Crit Care Med 1999;27:633-8
  14. Gemke RJ, Bonsel GJ, van Vught AJ. Effectiveness and efficiency of a Dutch pediatric intensive care unit: Validity and application of the Pediatric Risk of Mortality Score. Crit Care Med 1994; 22:1477- 84
  15. Lacroix J, Cotting J. Pediatric Acute Lung Injury