Journals / Türkiye Aile Hekimliği Dergisi / 2015 / Cilt: 19 - Sayı: 1

Burnout of the public transportation vehicle drivers: A cross sectional study

Toplu taşıma araçlarını kullanan sürücülerde tükenmişlik durumu: Kesitsel bir çalışma

Pages
22–30
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Low work related stress based on working in a secure and safe environment might also contribute to the low number of burnout cases

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: Burnout syndrome is a psychological term for the experience of long-term exhaustion and diminished interest due to the workload especially for occupations that need close interaction with crowds.
📊
Key Findings & Data:Results: A total of 396 bus drivers filled in the questionnaire.
💡
Conclusion & Impact:Low work related stress based on working in a secure and safe environment might also contribute to the low number of burnout cases
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Objective: Burnout syndrome is a psychological term for the experience of long-term exhaustion and diminished interest due to the workload especially for occupations that need close interaction with crowds. Bus drivers who work in heavy traffic and face too many people, are probably more prone to burnout.This study aims to investigate the presence of burnout syndrome in bus drivers working in Istanbul. Methods: This is a cross sectional study, performed by using Maslach Inventory in bus drivers working in the Anatolian side of Istanbul. The questionnaires were distributed equally to dri-vers working on six main lines at the Anatolian central garage of the municipality (IETT). According to the inventory, burnout syndrome is defined in three areas, the scores for the subgroups were emotional exhaustion, desensitization and low personal accomplishment. Results: A total of 396 bus drivers filled in the questionnaire. All of the drivers were male. Median age was 40.0 , 96.6% were married, and all had social insurance. Median working course was 10.0 year; median daily working hour period were 8.0 hours; 53.1% stated they could find time for resting, 99.5% had one day off in a week. The main problem areas were health, economy and social security. Emotional burnout median was 16 ; desensitization median was 7 ; low personal accomplishment median was 20 . Conclusion: This study showed that burnout syndrome was not frequent among bus drivers working in Istanbul. This may be due to the presence of social security and a regular income. Low work related stress based on working in a secure and safe environment might also contribute to the low number of burnout cases

Özet

Amaç: Tükenmişlik sendromu özellikle insanlarla yoğun ilişki kurmayı gerektiren mesleklerdeki, iş yüküne bağlı olarak duygusal tükenme, duyarsızlaşma ve düşük kişisel başarı hissini tanımlamak için kullanılan bir terimdir. Yoğun trafik içinde çalışan otobüs sürücülerinin her gün kalabalık insan topluluklarıyla karşılaştığı göz önüne alındığında, bu çalışma koşullarının tükenmişliğe neden olabileceği düşünülebilir. Bu çalışmanın amacı İstanbul'da çalışan otobüs sürücülerinde tükenmişlik düzeyini araştırmaktır. Yöntem: İstanbul Anadolu Yakası Garajı'na bağlı bölgelerde çalışan otobüs sürücülerine yönelik Maslach Tükenmişlik Ölçeği uygulanarak yapılan kesitsel bir araştırmadır. Toplam 1879 sürücüden 396'sı çalışmaya alınmıştır. Anket formları Mart-Nisan 2008 tarihlerinde belediyenin (IETT) Anadolu yakası merkez garajında altı ana hatta çalışan sürücülere, her bölgede çalışan sürücü sayısı üzerinden tabakalandırılarak dağıtılmıştır. Tükenmişlik durumu duygusal bitkinlik, duyarsızlık ve düşük kişisel başarı olmak üzere üç alanda değerlendirilmiştir. Bulgular: Anket formu ve ölçeğini toplam 396 otobüs sürücüsü doldurdu. Sürücülerin tamamı erkekti. Yaş ortancası 40,0 olup; %96,6'ı evliydi, tamamının sosyal güvencesi bulunmaktaydı. Çalışma yılı 10 , çalışma saati 8 /gün idi. %53,1'i dinlenmek için zaman bulabildiğini, %99.5'i haftada bir gün tatil günü olduğunu ifade etti. Katılımcıların temel problemlerinin sağlık, ekonomik ve sosyal güvenlik alanlarında olduğu saptandı. Ortanca değerleri sırasıyla duygusal tükenmişlik için 16 ; duyarsızlık için 7 ; kişisel başarı için 20 puan bulundu. Sonuç: Araştırmanın sonuçları otobüs sürücülerinde tükenmişlik sendromunun olmadığını göstermiştir. Bu durum daha çok, sosyal güvencenin ve düzenli bir gelirin olmasına ve çalışılan kuruma duyulan güvenin iş stresini azaltmasına bağlanmıştır

🔖

Cite This Article

AKMAN, M., UZUNER, A., TÜZÜN, S., ÖZTÜRK, A. (2022). Burnout of the public transportation vehicle drivers: A cross sectional study. Türkiye Aile Hekimliği Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 1, 22–30. https://ajindex.com/articles/626750

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Kaçmaz N. Burnout Syndrome. İst Tıp Fak Derg 2005;68(1):29-32.
  2. Maslach C, Jackson SE. The measurement of experienced burnout. Journal of Occupational Behavior 1981;2(2):99-113. G Günseli. Bir Grup İlköğretim Öğretmeninde Tükenmişlik Sendromu. Turkiye Klinikleri J MedSci 2011;31(3):602-8.
  3. Dabak R, Özçınar M, Sargın M, Tamer İ, Orbay E. Asistan Doktorlarda Tükenme (Burnout) Sendromu. Türk Aile Hek Derg 2007;11(2):67-71. Ergin C. Doktor ve Hemşirelerde Tükenmişlik ve Maslach Tüken- mişlik Ölçeği'nin Uyarlanması. VII. Ulusal Psikoloji Kongresi Bilimsel Çalışmaları'nda. Eds. Bayraktar R, Dağ İ. Ankara, Türk Psikologlar Derneği Yayını, 1992;143-54. Tümkaya S. Akademik Tükenmişlik Ölçeğinin Geliştirilmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi 2000;19:128-33.
  4. Ebrinç S, Açıkel C, Başoğlu C, Çetin M, Çeliköz B. Yanık Merkezi Hemşirelerinde anksiyete, depresyon, iş doyumu, tükenme ve stresle başa çıkma: Karşılaştırmalı Bir Çalışma. Anadolu Psikiyatri Dergisi 2002;3(3):162-8. Kurçer MA. Pratisyen hekimlerde tükenmişlik, işe bağlı gerginlik ve iş doyumu düzeyleri. Harran Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi 2005;2(3):10-5.
  5. Ünal S, Karlıdağ R, Yoloğlu S. Hekimlerde Tükenmişlik ve İş Doyumu Düzeylerinin Yaşam Doyumu Düzeyleri ile İlişkisi. Klinik Psikiyatri 2001;4(2):113-8.
  6. Çan E, Topbaş M, Yavuzyılmaz A, Çan G, Özgün F. Karadeniz Teknik Üniversitesi Tıp Fakültesindeki Araştırma Görevlisi Hekimlerin Tükenmişlik Sendormu ile İş Doyumu Düzeyleri ve İlişkili Faktörler. O.M.Ü. Tıp Dergisi 2006;23(1):17-24.
  7. Karlıdağ R, Ünal S, Yoloğlu S. Hekimlerde İş Doyumu ve Tükenmişlik Düzeyi. Psikiyatri Dergisi 2000;11(1):153-60.
  8. Sünter AT, Canbaz S, Dabak Ş, Öz H, Peşken Y. Pratisyen hekimlerde tükenmişlik, işe bağlı gerginlik ve iş doyumu düzeyleri. Genel Tıp Derg 2006;16(1):9-14.
  9. Öztürk A, Tolga Y, Şenol V, Günay O. Kayseri İlinde Görev Yapan Sağlık İdarecilerinin Tükenmişlik Düzeylerinin Değerlendirilmesi. Erciyes Medical Journal 2008;30(2):92-9.
  10. Kavlu İ, Pınar R. Acil Servislerde Çalışan Hemşirelerin Tükenmişlik ve İş Doyumlarının Yaşam Kalitesine Etkisi. Turkiye Klinikleri J Med Sci 2009;29(6):1543-55.
  11. Kocabıyık ZO, Çakıcı E. Sağlık çalışanlarında tükenmişlik ve iş doyumu. Anadolu Psikiatri Dergisi 2008;9(3):132-8.
  12. Budakoğlu Iİ, Özcan C, Atlı K, Erdal R. TC. Devlet Demiryolları Ankara Fabrikaları Ve 2. Bölge Müdürlüğü'nde Çalışanların Tükenmişlik Durumları. TSK Koruyucu Hekimlik Bülteni 2006:5(5):317-25.
  13. Taycan O, Kutlu L, Çimen S, Aydın N. Hemşirelerde Depresyon ve Tükenm