SavedAdd your journal

Journals / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2011 / Cilt: 0 - Sayı: 7

Türk borçlar kanunu'na göre kefalet sözleşmesinin geçerlilik şartları

Merve YILMAZ
Pages
67–92
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Geçerli bir kefalet sözleşmesinin kurulabilmesi için kefalet sözleşmesinin ehliyet unsuru, şekil ve konu yönünden geçerli olması ve kefalet sözleşmesinin irade bozukluğu sebepleri ile geçersiz olmaması gerekmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kefalet sözleşmesi kefil ile alacaklı arasında yapılan ve asıl borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kefilin kişisel olarak sorumlu olmayı üstlendiği bir sözleşmedir.
📊
Key Findings & Data:Temelleri Roma Hukukuna dayanan kefalet sözleşmesi bu özellikleri nedeniyle tüm hukuk sistemlerinde özel olarak düzenlenmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda yer alan kefalet sözleşmesi ile ilgili hükümler 1911 tarihli İsviçre Borçlar Kanunu’ndan iktibas yoluyla mevzuatımıza alınarak günümüze kadar aynı şekilde muhafaza edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Geçerli bir kefalet sözleşmesinin kurulabilmesi için kefalet sözleşmesinin ehliyet unsuru, şekil ve konu yönünden geçerli olması ve kefalet sözleşmesinin irade bozukluğu sebepleri ile geçersiz olmaması gerekmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2012 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Kefalet sözleşmesi kefil ile alacaklı arasında yapılan ve asıl borçlunun borcunu ifa etmemesinin sonuçlarından kefilin kişisel olarak sorumlu olmayı üstlendiği bir sözleşmedir. Kefil üstlenmiş olduğu kişisel sorumluluk gereğince, borçlunun borcunun karşılığını teşkil etmek üzere haczi mümkün olan bütün malvarlığı ile birlikte sorumludur. İktisadi hayattaki ihtiyaçlar sebebi ile kefalet sözleşmesi geçmişten günümüze kadar sıklıkla başvurulan bir sözleşme türü olarak karşımıza çıkmaktadır. Temelleri Roma Hukukuna dayanan kefalet sözleşmesi bu özellikleri nedeniyle tüm hukuk sistemlerinde özel olarak düzenlenmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nda yer alan kefalet sözleşmesi ile ilgili hükümler 1911 tarihli İsviçre Borçlar Kanunu’ndan iktibas yoluyla mevzuatımıza alınarak günümüze kadar aynı şekilde muhafaza edilmiştir. Buna karşılık kaynak İsviçre Borçlar Kanunu’nda kefalet sözleşmesi ile ilgili hükümlerin yeterli görülmemesi sebebiyle 1942 yılında önemli değişiklikler yapılmıştır. İktisadi ve sosyal alandaki gelişmeler karşısında, yasa koyucu tarafından 1942 yılında İsviçre Borçlar Kanunu’nda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girecek olan Türk Borçlar Kanunu’nda kefalet sözleşmesi ile ilgili önemli yenilik ve değişiklikler yapılmıştır. Bu çalışmamızda Türk Borçlar Kanunu’na göre kefalet sözleşmesinin geçerlilik şartlarını inceleyeceğiz. Kefalet sözleşmesinin geçerlilik şartları, geçerli bir asıl borcun ve geçerli bir kefalet sözleşmesinin varlığı olarak ifade edilebilir. Geçerli bir kefalet sözleşmesinin kurulabilmesi için kefalet sözleşmesinin ehliyet unsuru, şekil ve konu yönünden geçerli olması ve kefalet sözleşmesinin irade bozukluğu sebepleri ile geçersiz olmaması gerekmektedir.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, M. (2022). Türk borçlar kanunu'na göre kefalet sözleşmesinin geçerlilik şartları. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 7, 67–92. https://ajindex.com/articles/626598

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Frédéric Sudre vd, Les grands arrêts de la Cour européenne des droits de l’homme, 5. ed., Puf, Paris, 2009. • Steven Greer, La marge d’appréciation: interprétation et pouvoir discrétionnaire dans le cadre de la Convention européenne des Droits de l’Homme, Avrupa Konseyi, Strazburg, 2000. • Yutaka Arai-Takahashi, The margin of appreciation doctrine and the principle of proportionality in the jurisprudence of the ECHR, Intersentia/Oxford, New York, 2002. • Anatoly Kovler, Vladimiro Zagrebelsky, Lech Garlicki, Dean Spielmann, Renata Jaeger et Roderick Liddell, « Le rôle du consensus dans le système de la Convention européenne des droits de l’homme », note préparée par le comité d’organisation, in Dialogue entre juges, Avrupa Konseyi, Strazburg, 2008, s. 17 ve 28. • Carlo Panara, « Lautsi v. Italy: the display of religious symbols by the State », European public law, vol. 17, n° 1, Mart 2011, s. 139-168. • Christian Walter, « Introductory note of the European Court of Human Rights », International legal materials, vol. 49, no. 1, 2010, s. 32- 33. • Clare Ovey, « The margin of appreciation and Article 8 of the Convention », Human Rights Law Journal, vol. 19, no.1, s. 10-12. • Clément Benelbaz, « CEDH et interdiction des crucifix dans les écoles », Droit administratif: revue mensuelle du JurisClasseur, vol. 49, n° 1, Ocak 2010, s. 21-23. • Dean Spielmann, « En jouant sur les marges: la Cour européenne des droits de l’homme et la théorie de la marge d’appréciation nationale: abandon ou subsidiarité du contrôle européen ? », Institut Grand- Ducal, Actes de la Section des sciences morales et politiques, vol. 13, 2010, s. 203-255. • Eva Brems, « The margin of appreciation doctrine in the caselaw of the European Court of Human Rights », Heidelberg journal of international law, 1996, s. 240-314. • Gérard Gonzalez, « L’école publique comme sanctuaire laïque selon la Cour européenne des droits de l’homme », Revue trimestrielle des droits de l’homme, 21. sene, n° 82, Nisan 2010, s. 467-484. • Jeroen Schokkenbroek, « The prohibition of discrimination in Article 14 of the Convention and the margin of appreciation », Human Rights Law Journal, vol. 19, no.1, s. 20-23. • Jeroen Schokkenbroek, « The basis, nature and application of the margin-of-appreciation doctrine in the case-law of the European Court of Human Rights », General Report, Human Rights Law Journal, Vol.19, no. 1, s. 30-36. • John L. Murray, « Consensus:concordance ou hégémonie de la majorité », in Dialogue