Journals / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2012 / Cilt: 0 - Sayı: 9

Teknik araçlarla yapılan gizli izlemelerin Avrupa insan hakları sözleşmesine uygunluğu sorunu

Pages
1–32
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Son olarak, yazar, teknik araçlarla gizli izleme yöntemine üçüncü kişilerin başvurması durumunda, devletin sorumluluğuna gidilip gidilmeyeceği ve devletin gizli izleme prosedüründen dolayı mağdur olan kişilerin özel hayatlarını koruma yükümlülüğü olup olmadığı sorununa eğilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Teknik araçlarla yapılan gizli izlemenin bireyin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile korunan hak ve özgürlüklerine, özellikle özel hayata saygı ilkesine, müdahale olarak kabul edilip edilmeyeceği sorunu, insan hakları hukukunda hep tartışıla gelmiştir.
📊
Key Findings & Data:Bu çalışmada ele alınacak temel konu, iç hukuk çerçevesinde yapılan gizli izlemelerin Sözleşme hukukuna hangi şartlarda uygun olduğunun belirlenmesidir.
💡
Conclusion & Impact:Son olarak, yazar, teknik araçlarla gizli izleme yöntemine üçüncü kişilerin başvurması durumunda, devletin sorumluluğuna gidilip gidilmeyeceği ve devletin gizli izleme prosedüründen dolayı mağdur olan kişilerin özel hayatlarını koruma yükümlülüğü olup olmadığı sorununa eğilmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Teknik araçlarla yapılan gizli izlemenin bireyin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi ile korunan hak ve özgürlüklerine, özellikle özel hayata saygı ilkesine, müdahale olarak kabul edilip edilmeyeceği sorunu, insan hakları hukukunda hep tartışıla gelmiştir. Bu çalışmada ele alınacak temel konu, iç hukuk çerçevesinde yapılan gizli izlemelerin Sözleşme hukukuna hangi şartlarda uygun olduğunun belirlenmesidir. Bu bağlamda, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’nin bu konuda ortaya koymuş olduğu kriterlerin neler olduğu ve Türk ve Fransız hukukundaki düzenlemelerin bu kriterleri karşılayıp karşılamadığı sorunu irdelenmektedir. Ayrıca, bu makalede üzerinde durulan bir başka konu, gizli izleme prosedürü sonunda elde edilen delillere dayanılarak kişinin mahkûm edilmesinin adil yargılanma hakkının ihlali sayılıp sayılmadığı konusudur. Son olarak, yazar, teknik araçlarla gizli izleme yöntemine üçüncü kişilerin başvurması durumunda, devletin sorumluluğuna gidilip gidilmeyeceği ve devletin gizli izleme prosedüründen dolayı mağdur olan kişilerin özel hayatlarını koruma yükümlülüğü olup olmadığı sorununa eğilmiştir.

🔖

Cite This Article

KILINÇ, Ü. (2022). Teknik araçlarla yapılan gizli izlemelerin Avrupa insan hakları sözleşmesine uygunluğu sorunu. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 9, 1–32. https://ajindex.com/articles/626573

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (2)

  1. David Harris, Michael O’Boyle, Ed Bates, Carla Buckley, Law of the European Convention on Human Rights, 2. baskı, Oxford University Press, Oxford,2009. -Frédéric Sudre vd, Les grands arrêts de la Cour européenne des droits de l’homme, 6. baskı, Puf, Paris, 2011. -Vincent Berger, Jurisprudence de la Cour européenne des droits de l’homme, 12. baskı, Sirey, Paris, 2011.
  2. MAKALELER -Ben Emmerson, Human rights and criminal justice, London: Sweet & Maxwell, 2001, s. 205-208. -Eric Maes, « La surveillance électronique, alternative plausible à la détention préventive ? », Journal des tribunaux, 129 yıl, n° 6406, 2 Kasım 2010, s. 517-519. -Frédéric Sudre, « Les « obligations positives » dans la jurisprudence européenne des droits de l’homme », RTDH, 1995, s. 363-384. -Karen C. Burke, « Secret surveillance and the European Convention on Human Rights », Stanford Law Review, 1981, s. 1113-1140. -Haritini Matsopoulou, « La surveillance par géolocalisation à l’épreuve de la Convention européenne des droits de l'homme », Recueil Dalloz, 187. sene, n° 10 (10 Mart 2011), s. 724-728. -Hubert Alcaraz, « La surveillance par G.P.S. devant la Cour européenne des droits de l’homme », RTDH, 2011, s. 653-669. -Nasreddine El Hage, « L’introduction de la surveillance électronique à distance en matière judiciaire », Droit pénal: Revue mensuelle du JurisClasseur, mayıs 1998, vol. 10, n° 5, s. 4-7. -Nicolas Hervieu, « Premiers regards de la Cour européenne des droits de l’homme sur la surveillance au travail », RTDH, 2011, s. 671-694. -Peter J. Duffy, « The case of Klass and others: secret surveillance of communications and the European Convention on Human Rights », Human Rights Review, 1979, vol. 4, s. 20-40. -Serge Marx, « Protection des données à caractère personnel et surveillance sur le lieu de travail », Annales du droit luxembourgeois, vol. 17-18, 2007-2008, s. 271-323. -Zeynel T. Kangal, « Ceza hukukunda elektronik izleme », Prof. Dr. Çetin Özek Armağanı, Köksal Bayraktar vd, İstanbul, Galatasaray Üniversitesi, 2004, s. 525- 560. KARARLAR Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi -Belçika’da Eğitim Dili Davası/Belçika (asıl), 23 Temmuz 1968 tarihli kararı, n° 1474/62, n° 1677/62, n° 1691/62, n° 1769/63, n° 1994/63 ve n° 2126/64. -Tyrer/Birleşik Krallık, 25 Nisan 1978 tarihli kararı, n° 5856/72. -Klass ve diğerleri/Almanya, 6 Eylül 1978 tarihli kararı, n° 5029/71. -Dudgeon/Birleşik Krallık, 22 Ekim 1981 tarihli kararı, n° 7525/76. -Malone/Birleşik Krallık, 2 Ağustos 1984 tarihli kararı, n