Journals / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 19

1963 Ankara anlaşması ve schengen anlaşması: Türk vatandaşlarının vizesiz dolaşım hakkı

Pages
207–242
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu makalenin amacı, bir yandan stand-still kuralının uygulamada Türk vatandaşları için doğurduğu hakların önemini vurgulamak ve Schengen duvarında açtığı çatlağın boyutunu ölçmek, bir yandan da bu çatlağın genişletilebilmesi için izlenebilecek yolları belirlemektir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bugün Avrupa Birliği üyesi ülkelerde Türk işçi ve işverenlerine uygulanan Schengen hukuku zorunluluklarının çoğu Ankara Anlaşmasından doğan Ortaklık hukukuna aykırıdır. 1970 katma protokolü ve AT-Türkiye Ortaklık Konseyi’nin 2/76 ve 1/80 kararlarında bulunan stand-still hükmü, kapsam alanına giren Türk vatandaşlarına özellikle serbest dolaşımlar konusunda diğer yabancılardan farklı bir hukuki statü vermektedir.
📊
Key Findings & Data:Ancak, kapsam alanına giren ve Avrupa Birliği topraklarına giriş çıkış yapan Türk vatandaşlarının sayılarının çokluğuna rağmen iç hukuklardaki itirazların azlığı, ne ABAD içtihadının ne de Anlaşma hukukunun pratikte yeteri kadar etkin kılınmadığını göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Bu makalenin amacı, bir yandan stand-still kuralının uygulamada Türk vatandaşları için doğurduğu hakların önemini vurgulamak ve Schengen duvarında açtığı çatlağın boyutunu ölçmek, bir yandan da bu çatlağın genişletilebilmesi için izlenebilecek yolları belirlemektir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bugün Avrupa Birliği üyesi ülkelerde Türk işçi ve işverenlerine uygulanan Schengen hukuku zorunluluklarının çoğu Ankara Anlaşmasından doğan Ortaklık hukukuna aykırıdır. 1970 katma protokolü ve AT-Türkiye Ortaklık Konseyi’nin 2/76 ve 1/80 kararlarında bulunan stand-still hükmü, kapsam alanına giren Türk vatandaşlarına özellikle serbest dolaşımlar konusunda diğer yabancılardan farklı bir hukuki statü vermektedir. Buna göre hükmün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren Türklere uygulanan ulusal kurallar zorlaştırılamaz. Ancak, bu hükümden sonra AB ülkelerinde hayata geçmiş Schengen mekanizması ve yıllar yılı zorlaşan yabancılar kanunları, bu özel statüyü göz ardı etmektedirler. Ne ellili yıllarda ikili anlaşmalarla ne de altmışlarda Türkiye’nin katıldığı Avrupa Konseyi serbest dolaşım anlaşmasıyla uyuşan Schengen vizesi zorunlulukları stand-still hükmünün yasakladığı “yeni kısıtlama” olarak görülebileceklerinden itiraz konusu olabilirler. Schengen hukuk duvarındaki bu çatlak esasen Avrupa Birliği Adalet Divanı’nın Ankara Anlaşması ve ilgili metinleri geniş ve dinamik yorumlamasıyla mümkün olmuştur. Hollanda ve Almanya gibi bazı ülkelerde, özellikle Soysal kararından sonra, bu içtihadın hayata geçmeye başladığını görüyoruz. Ancak, kapsam alanına giren ve Avrupa Birliği topraklarına giriş çıkış yapan Türk vatandaşlarının sayılarının çokluğuna rağmen iç hukuklardaki itirazların azlığı, ne ABAD içtihadının ne de Anlaşma hukukunun pratikte yeteri kadar etkin kılınmadığını göstermektedir. Bu makalenin amacı, bir yandan stand-still kuralının uygulamada Türk vatandaşları için doğurduğu hakların önemini vurgulamak ve Schengen duvarında açtığı çatlağın boyutunu ölçmek, bir yandan da bu çatlağın genişletilebilmesi için izlenebilecek yolları belirlemektir.

🔖

Cite This Article

TINÇ, M. R. (2022). 1963 Ankara anlaşması ve schengen anlaşması: Türk vatandaşlarının vizesiz dolaşım hakkı. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 19, 207–242. https://ajindex.com/articles/626463

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Genel Eserler: C. Blumann, L. Dubouis, Droit institutionnel de l’Union européenne, 4. basım, Litec, 2010.
  2. M. Cremona, Developments in EU External Relations Law, Oxford University Press, 2008.
  3. G. de Baere, Constitutional Principles of EU External Relations, Oxford Uni- versity Press, 2008.
  4. C.-E. Held, Les accords internationaux conclus par la Communauté écono- mique européenne, Vevey, Säuberlin & Pfeiffer, 1977.
  5. A. Fenet, Droit des relations extérieures de l’Union européenne, Paris, Litec, 2006.
  6. G. Isaac, M. Blanquet, Droit général de l’Union européenne, 10. basım, Sirey, 2012.
  7. Ch. Kaddous, Le droit des relations extérieures dans la jurisprudence de la Cour de justice des Communautés européennes, Bruxelles, Bruylant, 1998.
  8. E. Neframi, L’action extérieure de l’Union européenne, LGDJ, 2010.
  9. E. Neframi, Recherches sur les accords mixtes de la Communauté européenne, aspects communautaires et internationaux, Bruxelles, Bruylant, 2007.
  10. D. Petrovic, L’effet direct des accords internationaux de la Communauté européenne: à la recherche d’un concept, Paris, PUF, 2000.
  11. Ansiklopedi, Sözlükler ve diğer eserler: Encyclopédie Dalloz, Répertoire de droit communautaire, 4 cilt. LexisNexis, Jurisclasseur Europe, 7 cilt. A. Barav, C. Philip, Dictionnaire juridique des Communautés européennes, PUF, 1993.
  12. Y. Bertoncini, T. Chopin, A. Dulphy, S. Kahn, C. Manigaud, Dictionnaire cri- tique de l’Union européenne, Armand Colin, 2008.
  13. F.-X. Priollaud, D. Siritzky, Le traité de Lisbonne. Texte et commentaires,Paris, La Documentation française, 2008. Tez veya konuya özel eserler: K. Ant, L’Adhésion de la Turquie à l’Union européenne. Une conditionnalité hors du commun, Paris, L’Harmattan, 2010.
  14. B. Bonnet, J.-P. Jacqué, Turquie et Union européenne. États des lieux, Bruxel- les, Bruylant, Col. droit de l’Union européenne – Colloques, 2012
  15. D. Cailliau, L’union douanière entre l’Union européenne et la Turquie et ses perspectives, Lille, ANRT, 2004,
  16. Doktora tezi, Université Paris 10. G. Coşkun, Ankara Antlaşması’ndan günümüze AB’de Türk işçi ve ailelerinin serbest dolaşımı, Tez, Gazi Üniversitesi, n° 172796, 2006.
  17. M. E. Güney, Türkiye’nin Avrupa Ekonomik Topluluğuna başvurusu ve Ankara Antlaşması`nın imzalanma süreci, Tez, İstanbul Üniversitesi, n° 141323, 1999.
  18. P. Mavridis, Les Turcs dans l’Union européenne: réflexions sur la prééminence du droit, Athènes-Bruxelles, Ant. N. Sakkoulas-Bruylant, 2009.
  19. N. Rogers, A practitioner’s guide to the EC-Turkey Association Agreement, The Hague, Kluwer