Journals / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 18

To determine the limitation of acuses in cace of retrial (art. 66/5 of Turkish penal code) through same act

Aynı fiilden dolayı yeniden yargılama yapılan hâllerde (tck m. 66/5) dava zamanaşımı süresinin tespiti

Pages
443–480
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The regulation of Article 66/5 of Turkish Penal Code which is the most argued and needed interpretation will be illustrated in this study.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:What If limitation of acuses is over neither the public trial can be filed nor an open file can be pursued.
📊
Key Findings & Data:Article 66 Paragraph 6 of Turkish Penal Code No 5237 regulates how the limitation of acuses starts up.
💡
Conclusion & Impact:The regulation of Article 66/5 of Turkish Penal Code which is the most argued and needed interpretation will be illustrated in this study.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

What If limitation of acuses is over neither the public trial can be filed nor an open file can be pursued. Limitation of acuses is discussed between the times of commitment of the crime and the definitive final decision. After the definition of final decision penal limitation can be discussed. Article 66 Paragraph 6 of Turkish Penal Code No 5237 regulates how the limitation of acuses starts up. But 5th paragraph of the foregoing article has an exceptional regulation on writ of error in case of retrial through same act. Accordingly the time of limitation of acuses for the trialed crime will be determined again and starting date of the limitation of acuses for this crime will be the date of acceptance of motion for retrial. The regulation of Article 66/5 of Turkish Penal Code which is the most argued and needed interpretation will be illustrated in this study.

Özet

Dava zamanaşımı gerçekleştiğinde işlenen suçtan kamu davası açılamayacağı gibi, açılmış bulunan davaya da devam edilemez. Dava zamanaşımı, suçun işlenmesiyle hükmün kesinleşmesi arasında söz konusudur; hükmün kesinleşmesiyle yerini ceza zamanaşımına terk eder. 5237 sayılı TCK’nın 66. maddesinin altıncı fıkrasında, dava zamanaşımın başlangıç tarihine ilişkin genel kural ortaya konulmuştur. Fakat anılan maddenin beşinci fıkrasında, yargılamanın yenilenmesi gibi aynı fiilden dolayı yeniden yargılama yapılması gereken hâllere yönelik istisnai bir düzenlemeye yer verilmiştir. Buna göre, dava zamanaşımı süresi tekrar yargılama konusu suç bakımından belirlenecek; bu suça ilişkin zamanaşımı süresinin başlangıç tarihi de, yeniden yargılama talebinin mahkemece kabul edildiği tarih olacaktır. Çalışmamızda doktrin ve uygulama alanında en tartışmalı ve izaha muhtaç konulardan birini oluşturan TCK’nın 66/5. maddesindeki düzenleme açıklanacaktır.

🔖

Cite This Article

KAYANÇİÇEK, M. (2022). To determine the limitation of acuses in cace of retrial (art. 66/5 of Turkish penal code) through same act. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 18, 443–480. https://ajindex.com/articles/626424

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (26)

  1. Akbulut, İlhan, Ceza Hukukumuzda Karar Düzeltme, İBD, C: 78, S: 3, Temmuz-Eylül 2004.
  2. Alacakaptan, Uğur, Temyiz Mahkemesi Başsavcılığı’nın Yaptığı İtiraz Hükmün Kesinleşmesine Mani Olur mu?, AÜHFD, C: 24, S: 1-4, Ankara 1967.
  3. Alşahin, Mehmet Emin, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Doktora Tezi), İstanbul 2010.
  4. Arslan, Çetin, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İtirazı (CMK Md. 308), Ceza Hukuku Dergisi, Y: 2, S: 5, Ankara Aralık 2007.
  5. Bakım, Sevi, Ceza Muhakemesi Hukukunda Yargılamanın Yenilenmesi, in: Prof. Dr. Nur Centel’e Armağan, Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, C: 19, S: 2 (Özel Sayı), İstanbul 2013.
  6. Baysal, Osman, Yargıtay Ceza Daireleri İlâmlarına Karşı Karar Düzeltme Yolu Hakkında Bir İnceleme, ABD, S: 2, Mart-Nisan 1978.
  7. Centel, Nur/ Zafer, Hamide, Ceza Muhakemesi Hukuku, 9. Bası, Beta Yayınları, İstanbul Ekim 2012.
  8. Centel, Nur/ Zafer, Hamide/ Çakmut, Özlem, Türk Ceza Hukukuna Giriş, 3. Baskı,
  9. Beta Yayınları, İstanbul Ekim 2005.
  10. Certel, Abdülkadir, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 1. Baskı,
  11. Seçkin Yayınları, Ankara 2008.
  12. Demirbaş, Metin, Tekerrür, Erteleme, Koşullu Salıverme ve Zamanaşımı, in: Türk Ceza Kanununun 2 Yılı - Teori ve Uygulamada Karşılaşılan Sorunlar (Sempozyum), TCHD Yayınları, İstanbul Nisan 2008.
  13. Donay, Süheyl, Türk Ceza Kanunu Şerhi, 1. Baskı,
  14. Beta Yayınları, İstanbul Eylül 2007.
  15. Dönmezer, Sulhi/ Erman, Sahir, Nazarî ve Tatbiki Ceza Hukuku Genel Hükümler C: III, 11. Baskı,
  16. Beta Yayınları, İstanbul Eylül 1994.
  17. Erem, Faruk, Muhakemenin Yenilenmesi Hakkında Genel Bilgiler, AÜHFD, C: 19, S: 1-4, Ankara 1962.
  18. Erem, Faruk, Yargılamanın Yenilenmesi ve Zamanaşımı, Yargıtay Dergisi, C: 18, S: 1-2, Ocak-Nisan 1992.
  19. Gökcan, Hasan Tahsin, Cumhuriyet Savcısının Delilleri Değerlendirme Yetkisi ve Yargıtay Uygulaması, ABD, S: 1, Ocak 2012.
  20. Gülşen, Recep, Yeni Türk Ceza Kanunu ve Milletlerarası Ceza Hukuku Bağlamında Non Bis İn İdem İlkesi, in: Hüseyin Hatemi’ye Armağan, Sosyal Bilimler Araştırma Dergisi (SBArD), S: 6, Eylül 2005.
  21. Günal, Yılmaz, Adli Yolla Memnu Hakların İadesi, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi Yayınları,
  22. Sevinç Matbaası, Ankara 1961.
  23. Hafızoğulları, Zeki, Türk Ceza Hukuku Genel Hükümler, 1. Baskı,
  24. US-A Yayıncılık, Ankara 2008.
  25. Karakurt, Ahu, Ceza Muhakemesi Hukukunda Muhakemenin Yenilenmesi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İzmir 2008.
  26. Kayançiçek, Murat, Ceza Hukuku ve Kabahatler Huku