Journals / Türkiye Adalet Akademisi Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 34

KARŞILAŞTIRMALI HUKUKTA VE TÜRK HUKUKUNDA EVLİLİK BİRLİĞİNİN BOŞANMA İLE SONA ERMESİ DURUMUNDA BİRLİKTE VELÂYET

Pages
189–229
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Türk hukukunda ise evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde velâyetin ortak kullanılıp kullanılmayacağı hususunda doktrinde tartışmalar olsa da özellikle mahkeme kararlarında velâyet hükümlerinin emredici olduğu ve evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde birlikte velâyetin ve bu yöndeki yabancı mahkeme kararlarının kamu düzeni nedeniyle tanınmasının kabul edilmediği görülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Aile ve toplum yapısının değişmesi, kadın ve erkek eşitliğinin gerek yasalar gerekse anayasalarda açıkça düzenlenmesi, çocuk haklarının kabul edilmesi velâyet kavramında değişiklikler yaratmıştır.
📊
Key Findings & Data:Son yıllarda özellikle boşanmanın velâyete etkisi ve evlilik birliği içinde doğmamış olan çocukların velâyetinin ortak kullanılıp kullanılmayacağı gibi hususlar tartışılmaya başlanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Türk hukukunda ise evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde velâyetin ortak kullanılıp kullanılmayacağı hususunda doktrinde tartışmalar olsa da özellikle mahkeme kararlarında velâyet hükümlerinin emredici olduğu ve evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde birlikte velâyetin ve bu yöndeki yabancı mahkeme kararlarının kamu düzeni nedeniyle tanınmasının kabul edilmediği görülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Aile ve toplum yapısının değişmesi, kadın ve erkek eşitliğinin gerek yasalar gerekse anayasalarda açıkça düzenlenmesi, çocuk haklarının kabul edilmesi velâyet kavramında değişiklikler yaratmıştır. Ebeveynlerin çocuklarının üzerinde sadece hakkı olmadığı; velâyetin ebeveynlere aynı zamanda yükümlülükler de yüklediği ve çocuğun üstün yararının ön planda tutulması gerektiği kabul edilmektedir. Toplumun en temel yapı taşı olan ailenin eşitlik ilkesine dayandığı ve evlilik birliği devam ettiği sürece eşlerin velâyeti ortak kullanacağı gerek Türk hukukunda gerekse pek çok ülke hukukunda düzenlenmiştir. Son yıllarda özellikle boşanmanın velâyete etkisi ve evlilik birliği içinde doğmamış olan çocukların velâyetinin ortak kullanılıp kullanılmayacağı gibi hususlar tartışılmaya başlanmıştır. Söz konusu bu konu AİHM’ye kadar götürülmüş ve birçok ülkede boşanmanın velâyete etkisiyle evlilik içinde doğmayan çocuğun velâyeti hususunda düzenlemeler yapıldığı görülmektedir. Türk hukukunda ise evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde velâyetin ortak kullanılıp kullanılmayacağı hususunda doktrinde tartışmalar olsa da özellikle mahkeme kararlarında velâyet hükümlerinin emredici olduğu ve evlilik birliğinin boşanma ile sona ermesi halinde birlikte velâyetin ve bu yöndeki yabancı mahkeme kararlarının kamu düzeni nedeniyle tanınmasının kabul edilmediği görülmektedir.

🔖

Cite This Article

İNCE, N. (2022). KARŞILAŞTIRMALI HUKUKTA VE TÜRK HUKUKUNDA EVLİLİK BİRLİĞİNİN BOŞANMA İLE SONA ERMESİ DURUMUNDA BİRLİKTE VELÂYET. Türkiye Adalet Akademisi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 34, 189–229. https://ajindex.com/articles/626252

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. ABİK, Yıldız:“ Türk Medeni Kanunundaki Hükümler ve Çocuk Hukukundaki Temel İlkeler Çerçevesinde Velayette Çocuğun Yararı“ Prof. Dr. Şenel Akyol’a Armağan, Filiz Kitapevi, İstanbul, 2011.
  2. AKINTÜRK, Turgut/ATEŞ: Derya, Aile Hukuku, 18. Basım, Beta Yayınları, İstanbul, 2016.
  3. AKINTÜRK, Turgut: Türk Medeni Hukuku Yeni Medeni Kanunu’na göre uyarlanmış Aile Hukuku, 8. Basım, Beta Yayınları, İstanbul, 2003.
  4. AKYÜZ, Emine: Çocuk Hukuku. Çocukların Hakları ve Korunması, Pegem Akademi, Güncelleştirilmiş 4. Bası, Ankara, 2015.
  5. BAKTIR ÇETİNER, Selma: Velâyet Hukuku, 1. Basım, Yetkin Yayınları, Ankara, 2009.
  6. BALLOFF, Rainer/ WALTER, Eginhard: “Gemeinsame elterliche Sorge als Regelfall? Einige theoretische und empirische Grundannahme“, FamRZ 1990, s. 445-454.
  7. BALLOFF, Rainer: “Die Bedeutung des Vaters für die Entwicklung des Kindes“ FPR 2005, s. 210-213.
  8. BAYGIN, Cem: Soybağı Hukuku, 1. Basım, On İki Levha Yayınları, İstanbul, 2010.
  9. BELCHAUS, Günter: Elterliche Sorgerecht, Kommentar zum Gesetz zur Neuregelung des Rechts der elterlichen Sorge, Otto Schmidt, Köln, 1980.
  10. BERTSCHI, Nora/MARANTA, Luca: ”Wir ziehen um?!" – wenn Eltern über den Aufenthaltsort des Kindes streiten”, FamPra.ch 2017, s. 649-674.
  11. BİRİNCİ UZUN, Tuba: ”Türk Medeni Kanunu’na göre Velâyetin Kullanılması ve Çocuğun Yüksek (Üstün) Yararı İlkesi Doğrultusunda Boşanmada ve Evlilik Dışı İlişkide Birlikte Velâyet Modeli”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, 6 (1), 2016, s. 135-166.
  12. BOELE-WOELKI, Katharina/ BRAAT, Bente/ CURRY-SUMNER, Lan (Ed.): European Family Law in Action Volume III Parental Responsibilities) Intersentia EFL, Antwerp- Oxford, 2005.
  13. BORN, Winfried: “Gemeinsames Sorgerecht: Ende der „modernen Zeiten“? Besprechung von BGH, Urteil v. 29. 9. 1999- XII ZB 3/99-, FamRZ 1999, 1646“, FamRZ 2000, s. 396-399.
  14. BRUNS, Rudolf: “Elterlichen Sorge. Klarstellungen“, FamRZ 1979, s. 279-282.
  15. BÜRGE, Alfons: Römisches Privatrecht, Rechtsdenken und gesellschaftliche Verankerung, WBG (Wissenschaftliche Buchgesellschaft), Darmstadt, 1999.
  16. CANTIENI, Linus: Gemeinsame elterliche Sorge nach Scheidung: Eine empirische Untersuchung Schriftenreihe zum Familienrecht, 1. Auflage, Stämpfli Verlag, Bern, 2007.
  17. CEYLAN, Ebru: Türk ve İsviçre Hukukunda Boşanmanın Hukuki Sonuçları, Beta Yayınevi, İstanbul, 2006.
  18. COESTER, Micheal: “Neue Aspekte zur gemeinsamen elterlichen Verantwortung nach der Trennung und Scheidung“, FuR 1991, s. 70-74.
  19. DIECKMEIS, Franz: “Die gemeinsame Sorge- engagiertes Plädoyer. Die Bewältigung der Scheidungsk