AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPreventing mortality from suicide, social and demographic characteristics should be regarded by a multidisciplinary approach.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to evaluate the relation between demographic properties, suicide methods and mortality in patients presented with suicide attempt to the emergency department (ED). Methods: The patient charts presented with suicide attempt to ED of Dicle University between 01.01.2003 and 31.12.2007 were evaluated retrospectively. Age, gender, social and demographic features, suicide methods, period from attempt to admission and mortality were recorded.. Results: One thousand and eighty one patients were included into the study. Nine hundred and one (70.4%) patients were female and 380 (29.6%) were male. Mean age was 23.36(±7.53). Eight hundred and fifty five (66.7%) attempted suicide by taking drugs, 337 (% 26.3) by taking insecticides, 33 (% 2.6) by hanging, 19 (1.5%) by gunshots, 13 (1%) by jumping and 24 (1.9%) by ingesting corrosive solvents, Nine hundred fourty six (73.9%) patients were admitted from the city centers and 335 (% 26.1) were from rural areas. Five hundred seventy seven (45%) were married, 704 (55%) were single. Twon hundred ninety three (22.9%) had been working, 988 (77.1%) were unemployed. The mortality rate was 5.78% (n=74) cases. The mortality rates were significantly higher in patients with female gender, suicide with insecticide ingestion, hanging, gunshot and jumping. Conclusions: Suicide is an important public health problem that concerns patients, relatives and society. Preventing mortality from suicide, social and demographic characteristics should be regarded by a multidisciplinary approach.
Özet
Amaç: Bu çalışmanın amacı, özkıyım davranışı nedeniyle başvuran hastaların demografik özellikleri ile özkıyım yöntemleri ve mortalite arasındaki ilişkiyi incelemektir. Gereç ve Yöntem: 01.01.2003 ile 31.12.2007 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Tıp Anabilim Dalı’na özkıyım davranışı nedeniyle başvuran hastaların dosyaları geriye dönük olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet, sosyodemografik özellikleri, özkıyım yöntemleri, oluş saati ve başvuru süreleri ile mortalite oranları kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya 1281 hasta dâhil edildi. Çalışma hastalarının 901’i (%70.4) kadın, 380’i (%29.6) erkek olup yaş ortalamaları 23.36±7.53 idi. Özkıyım yöntemi olarak 855 hastada (%66.7) ilaç alımı, 337 hastada (%26.3) insektisid alımı, 33’ünde (%2.6) kendini asma, 19’unda (%1.5) ateşli silah, 13’ünde (%1) yüksekten atlama ve 24 hastada (%1.9) ise koroziv madde alımı saptandı. Hastaların 946’sı (%73.9) kent merkezlerinden, 335’i (% 26.1) ise kırsal kesimden gelmişti. Hastaların 577’si (%45) evli, 704’ü (%55) ise bekârdı. Hastaların 293’ü (%22.9) çalışıyorken, 988’nin (%77.1) çalışmadığı saptandı. Mortalite 74 olgu ile %5.78 olarak saptandı. Kadın cinsiyette, insektisit alımı, ası, ateşli silahla yaralanma ve yüksekten atlama yoluyla özkıyım yöntemini kullananlarda ve kırsal kesimden gelen hastalarda mortalite oranı istatistiksel olarak anlamlı derecede daha yüksekti. Sonuç: Özkıyım, hasta ile birlikte yakın çevresi ve toplumu da yakından ilgilendiren önemli bir halk sağlığı sorunudur. Mortalitenin önlenebilmesi için hastaların sosyodemografik özellikleri göz önünde bulundurularak multidisipliner bir şekilde yaklaşım gösterilmelidir.