AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTherefore, improved awareness of optimal treatment for AMS patients at these clinics will enhance the quality of care.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Patients who have attempted suicide require a multidisciplinary approach. Currently, a large proportion of treatment and follow-up is performed in emergency departments (EDs) and intensive care units (ICUs). In our study, we aimed to investigate which clinics perform treatment, follow-up, and psychiatric evaluation of these patients, and differences in follow-up between patients with and without altered mental status (AMS) in our hospital. Methods Patients older than 16 years admitted to our ED between December 10, 2008 and February 15, 2011 for suicide attempts were reviewed retrospectively. Patients with Glasgow Coma scores ≤14 were determined to have AMS. Results A total of 304 patients were included in the study, 84 of which had AMS. Of the patients, 67.1% (n=204) were female and the mean age was 25.8±9.1 years. Of the patients with AMS, 92.9% (n=78) were admitted to the hospital, and 48.8% (n=41) were admitted to the observation room of the ED. The percentage of patients without AMS who were admitted was 69.5% (n=153), and 43.2% (n=95) were admitted to the ED. Of the patients, 13.1% (n=11) with AMS and 16.8% (n=37) without AMS had previously attempted suicide. The rate of suicide attempts with more than one drug was similar and quite high in both groups. Conclusions In cases of suicide attempts associated with trauma, EDs, ICUs, and surgical clinics play key roles in the treatment of these patients. Therefore, improved awareness of optimal treatment for AMS patients at these clinics will enhance the quality of care.
Özet
İntihar girişimi olan hastalar multidisipliner yaklaşım gerektiren hasta grubudur. Günümüzde tedavileri ve takipleri büyük bir oranda acil servislerde ve yoğun bakım ünitelerinde yapılmaktadır. Çalışmamızda intihar girişimi ile hastanemiz acil servisine başvuran hastaların, takip ve tedavilerinin hangi kliniklerde yapıldığını, psikiyatrik değerlendirmelerini ve bilinç bulanıklığı olan ve olmayan hastalar arasındaki izlem farklarını incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntem Acil servisimize 10 Aralık 2008 - 15 Şubat 2011 tarihleri arasında intihar girişimi sonrası başvuran 16 yaşından büyük hastalar geriye dönük olarak incelendi. Glasgow koma skoru (GKS) ≤14 olanlar bilinç bulanıklığı var olarak kabul edildi. Bulgular Bilinç bulanıklığı olan 84 hasta ile birlikte toplam 304 hasta çalışmaya alındı. Hastaların %67.1i (n=204) kadın olup yaş ortalaması 25.8±9.1 yıl idi. Bilinç bulanıklığı olan hastaların %92.9u (n=78) yatırıldı ve bu hastaların %48.8i (n=41) acil serviste gözlem odasında yatırılıp takip edildi. Bilinç bulanıklığı olmayan hastaların ise %69.5i (n=153) yatırıldı. Bu yatırılan hastaların da %43.2si (n=95) acil servis gözlem odasına yatırıldı. Bilinç bulanıklığı olan ve olmayan hastaların daha öncesinde intihar girişimleri ise sırasıyla %13.1 (n=11) ve %16.8 (n=37) olarak tespit edildi. Her iki grupta da birden fazla ilaç ile intihar girişimi hemen hemen aynı ve oldukça yüksek oranlardaydı. Sonuç Acil servislerin, yoğun bakım ünitelerinin, ve özellikle intihar girişimi travma ile olmuşsa cerrahi servislerin, bu hastaların tedavisinde kilit rol oynadığı görüldü. Dolayısıyla bu bölümlerin bu hasta grubu ile ilgili geliştirilmesinin bakım kalitesini artıracağını düşünmekteyiz.