Journals / Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2010 / Cilt: 0 - Sayı: 27

Subhî-Zâde Feyzî's poetship and his hamse

Subhî-Zâde Feyzî'nin şairliği ve hamsesi

Pages
187–209
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Although Feyzî’s name is in the list of second grade poets, his name is among those poets who have hamse with the poems he wrote.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Subhî-zâde Feyzî, who is one of the18th century classical Turkish literature poets is an artist with hamse “hamse is series of five masnavis, a kind of poem, by the same poet”.
📊
Key Findings & Data:Feyzî could not succeed in poetry and do anything new like Nedim and Şeyh Galib who are accepted as the great artists of 18th century; however, he made many arts in traditional classic Turkish literature.
💡
Conclusion & Impact:Although Feyzî’s name is in the list of second grade poets, his name is among those poets who have hamse with the poems he wrote.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Subhî-zâde Feyzî, who is one of the18th century classical Turkish literature poets is an artist with hamse “hamse is series of five masnavis, a kind of poem, by the same poet”. His hamse is different than other poets. Normally every hamse has five masnavi, but his hamse has four masnavis and one divan. Feyzî could not succeed in poetry and do anything new like Nedim and Şeyh Galib who are accepted as the great artists of 18th century; however, he made many arts in traditional classic Turkish literature. In his poetry, he tried to make some mystic works like Fuzulî. Although some researchers think that he was not a succesful poet, it can be said that he was an important and succesful poet as he succesfully used classical Turkish literature in his poetry and he had a hamse. Although Feyzî’s name is in the list of second grade poets, his name is among those poets who have hamse with the poems he wrote.

Özet

Subhî-zâde Feyzî, 18. yüzyıl klasik Türk edebiyatı şairlerinden olup “hamse sahibi” bir sanatçıdır. Onun hamsesi diğer şairlerin hamselerinden farklıdır. Hamseler, normalde beş mesneviden oluşmaktayken Feyzî’nin hamsesi, dört mesnevi ve bir divandan müteşekkildir. Feyzî, 18. yüzyılın büyük sanatçıları kabul edilen Nedim ve Şeyh Galib gibi şiir sanatında büyük bir başarı ve yenilik meydana getirememiş, klasik Türk edebiyatı tarzında eserler vermiştir. Şiirlerinde, tasavvufu Fuzulî tarzında işlemeye çalışmıştır. Bazı araştırmacılar onun çok da başarılı bir şair olmadığını dile getirmiş olsa da hamse sahibi oluşu ve şiirlerinde klasik Türk edebiyatı geleneğinin unsurlarını başarıyla kullanmış olması, onun klasik şiire emek verdiğini ve önemli bir şair olduğunu göstermektedir. Feyzî’nin adı ikinci derece şairler arasında geçse de yazdığı eserlerle o, “hamse sahibi şairler” arasında yer almayı başarmış bir sanatçıdır.

🔖

Cite This Article

GÜNDÜZ, E. (2022). Subhî-Zâde Feyzî's poetship and his hamse. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 27, 187–209. https://ajindex.com/articles/625750

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. ASLAN, Mehmet (2008), Türk Edebiyatında Hamseler ve Subhi-zade Feyzi’nin Hamsesi,, İstanbul:
  2. Kitabevi Yay. GÜNDÜZ, Erol (1997), Subhî-zâde Feyzî Divanı (Karşılaştırmalı Metin), İnönü Üniversitesi SBE, Malatya: Yayınlanmamış YLT. İPEKTEN, Haluk vd. (1988), Tezkirelere Göre Divân Edebiyatı İsimler Sözlüğü, Ankara: Kültür Bakanlığı Yay., s.146. İPEKTEN, Haluk (1986), Nâ‘ilî (Hayatı, Sanatı, Şiirlerinden Seçmeler), Ankara:
  3. KTB Yay. İPEKTEN, Haluk (1973), Fuzûlî, Ankara.
  4. İSPİRLİ, Serhan (1997), Subhî-zâde Feyzî’nin Hayatı, Edebî Kişiliği ve Hamsesi (İnceleme- Tenkitli Metin), Atatürk Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Erzurum: Yayınlanmamış DT. KALKIŞIM, Muhsin (1994), Şeyh Galib Divânı, Ankara:
  6. Akçağ Yay. KAPLAN, Mahmut (1996), Neşâtî Divanı, İzmir: Akademi Kitabevi, s.5. KARAHAN, Abdulkadir (1987), Nâbî (Hayatı, Sanatı ve Şiirlerinden Seçmeler), Ankara:
  7. KTB Yay. LEVEND, Agâh Sırrı (1955), “Feyzî’nin Bilinmeyen Bir Hamsesi”, Belleten, TDAY, s.143-152.
  8. LEVEND, Agâh Sırrı (1984), Türk Edebiyatı Tarihi (Giriş), C.1, Ankara: TTK Yay., s.310. MACİT, Muhsin (1997),
  9. Nedim Divanı, Ankara: Akçağ Yay., s.350. MEHMED SÜREYYA (1308), Sicill-i Osmânî, C. 4, İstanbul, s.35. MENGİ, Mine (1987), Divan Şiirinde Hikemî Tarzın Temsilcisi Nâbî, Ankara: Atatürk Dil veTarih Yüksek Kurumu Yay., MÜSTAKİM-ZÂDE SÜLEYMAN, Mecelletü’n-nisâb, Süleymaniye Ktb., Halet Efendi, nr. 628, vr.343b. ONAY, Ahmet Talat (1992), Eski Türk Edebiyatında Mazmunlar, (Haz. Doç. Dr. Cemal Kurnaz), Ankara: TDV Yay. RÂMİZ, (1994), Adâb-ı Zuraf (Haz.Sadık Erdem), Ankara: AKM Yay., s.244. SAFÂYÎ, (2005), Tezkire-i Safayi (Haz. Pervin Çapan) Ankara: AKM Yay., s.343, SÂLİM, Tezkire (1315), İstanbul: İkdam Mat., s.564. SUBHÎ-ZÂDE FEYZÎ, Hamse, Topkapı Sarayı Revan Ktb., nr. 801. SUBHÎ-ZÂDE FEYZÎ, Divan,İstanbul Üniversitesi Ktb.,T.2874. UZUN, Mustafa (1995), “Feyzî(Subhi-zade)” DİA., C. 12, Ankara, s.523. ÜZGÖR, Tahir, (1991), Fehîm-i Kadîm (Hayatı, Sanatı, Divanı ve Eserin Bugünkü Türkçesi), Ankara: AKM Yay., s.98,344.