Journals / Türkiyat Araştırmaları Dergisi / 2012 / Cilt: 0 - Sayı: 32

Founder of the Naqshbandiyya-Tajiyya: Taj al-din b. Zakariyya his life, works and order

Nakşibendiyye - Tâciyye’nin kurucusu: Tâceddîn b. Zekeriyyâ hayatı, eserleri ve tasavvufî yolu

Pages
177–205
Publication Date
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This work centres on the life of this significant individual, his works and order.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:It is widely accepted that the successful dissemination of the Naqshbandiyya in India can be attributed Baki Billah who belonged to the Naqshbandiyya-Ahrariyya order.
📊
Key Findings & Data:His prominent successor, Taj al-Din b.
💡
Conclusion & Impact:This work centres on the life of this significant individual, his works and order.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

It is widely accepted that the successful dissemination of the Naqshbandiyya in India can be attributed Baki Billah who belonged to the Naqshbandiyya-Ahrariyya order. His prominent successor, Taj al-Din b. Zakariyya al-Uthmani, continued to encourage the spread the Naqshbandiyya order in India, as well as introducing it to the Middle East and Hijaz as a result of his travels. Adressing himself to both Arabic speakers and mujawirun from his ribat which he built in piedmont of Quayqian Mountain in Mecca, Taj al-Din al- Uthmani was more successful at spreading and institutionalizing his order than his predecessors who travelled to the Hijaz. Through his successors, Taj al-Din al-Uthmani effectuated the intitutionalization of Naqshbandiyya in Haremeyn, Yemen, Syria and Egypt and it was through them that his silsila was transmitted to China and Indonesia. Moreover, he was able to reach out to the Arabic-speaking world by means of his translations of Naqshbandî literature as well as the books and dissertations he wrote relating to the pillars, customs and methods of the order. This work centres on the life of this significant individual, his works and order.

Özet

Hindistan’ın Nakşibendîlik ile asıl tanışmasını sağlayan biri olarak kabul edilen Bâkî Billâh sonrasında halifelerinden Ahmed Sirhindî, Müceddidiyye kolu ile Hindistan ve Nakşibendiyye tarihinde büyük başarılara imza atarken pirdaşı Tâceddin b. Zekeriyyâ gerçekleştirdiği Hindistan, Ortadoğu ve Hicaz seyahatleriyle Nakşibendîliği tanıtmıştır. Mekke’de inşa ettiği tekkesiyle hem yerli halka hem de mücavir olarak yaşayan kesime hitap eden Tâceddin b. Zekeriyyâ, Hicaz’da yolunu tanıtma ve kurumsallaştırma noktasında seleflerine nazaran daha çok başarı kaydetmiştir. Bazı halifelerini uzak Arap adalarına göndermek suretiyle Necd, Yemen, Basra, Suriye ve Mısır olmak üzere Arap diyarlarında Nakşibendîliğin kurumsallaşmasını sağlayan Tâceddin b. Zekeriyyâ yine halifeleri vasıtasıyla Arabistan’ın ötesine; Çin ve Endonezya’ya silsilesini ulaştırmıştır. Bununla birlikte Nakşibendî edebiyatını Arapça ortaya koymak ve tarikatın âdâb, erkân ve prensiplerini konu alan ve defalarca istinsah edilen eserleri telif etmek suretiyle Arapça konuşan halka ulaşmıştır. Bu mühim şahsiyetin hayatı, eserleri ve tasavvufi yolu bu makalenin konusunu teşkil etmektedir.

🔖

Cite This Article

METE, A. (2022). Founder of the Naqshbandiyya-Tajiyya: Taj al-din b. Zakariyya his life, works and order. Türkiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 32, 177–205. https://ajindex.com/articles/625708

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Yazma Eserler HARÎRÎZÂDE, Muhammed b. Abdurrahman Kemaleddin Efendi, Tıbyānu Vesâili’l-hakâik fî beyâni selâsili’t-terâik, I, Süleymaniye Kütüphane, İbrahim Efendi, nr. 430. OSMANÎ, Tâceddin b. Zekeriyyâ el-Hindi el-, Âdâbü’l-meşiha ve’l-mürîdîn, İstanbul Belediye Kütüphanesi, Osman Ergin Yazmaları, nr. 322. OSMANÎ,, Câmi‘u’l-fu‘âd, Süleymaniye Kütüphanesi, Reşid Efendi, nr. 367. OSMANÎ,, Risâle fî âdâbi’t-tarikati’n-Nakşibendiyye, Süleymaniye Kütüphanesi, Hacı Mahmud Efendi, nr. 2448. OSMANÎ,, Risâle fi’l-cevâbi ‘alâ suâli’l-‘ulema’ ‘an ba‘zı ef‘âli’s-sûfiyye, İstanbul Belediye Kütüphanesi, Osman Ergin Yazmaları, nr. 1105. OSMANÎ,, Risâle fi’l-kasâid, Süleymaniye Kütüphanesi, Reşid Efendi, nr. 367. Matbu Eserler ALAM, Muzaffar, “The Mughals, the Sufi Shaikhs and the Formation of the Akbari Dispensation”, Modern Asian Studies 43, 1 (2009).
  2. ALGAR, Hamid, “Bâkî Billâh”, DİA, İstanbul 1991,
  3. IV. AZİZ, Ahmed, “Şeyh Ahmed Sirhindî’nin Siyâsî ve Dinî Düşünceleri”, (çev. Celal Emanet), Tasavvuf İlmî ve Akademik Araştırma Dergisi, yıl: 8 [2007], sayı: 19, ss. 339-350.
  4. AZRA, Azyumardi, The Origins of Islamic Reformism in Southeast Asia, Honolulu: Allen&Unwin and University of Hawai Press, 2004.
  5. BAĞDATLI İsmail Paşa, Hediyetü’l-Ârifîn, Esmâü’l-Müellifîn ve Âsârü’l- Musannifîn (Şöhretler İndeksi), Nail Bayraktar (haz.), İstanbul: MEB Yayınları, 1990.
  6. BAĞDATLI, İsmail Paşa, Hadiyyat al-Ârifîn Asmâ al-Mu‘allifîn ve Âsâr al- Musannifîn, İstanbul: Milli Eğitim Basımevi, 1951,
  7. I. BEGG, W.D., The Holy Biography of Hazrat Khwaja Muinuddin Chisti, New Delhi: Millat Book Centre, 1999.
  8. BEKRİ, Muhammed Tevfik, Kitabu Beyti’s-sıddîk, y.y.: Matbaatü’l- müeyyid, 1323. BROCKELMANN, Carl, Geschichte der Arabischen Litteratur, Leiden: E. J. Brill, 1949.
  9. BROCKELMANN, Carl, GAL Suppl., Leiden E. J. Brill, 1938.
  10. BRUINESSEN, Martin van, “The tariwa Khalwatiyya in South Celebes”, Excursies in Celebes, Harry A. Poeze-Pim Schoorl (eds.), Leiden: KITLV Uitgeverij, 1991, pp. 251-269.
  11. BRUINESSEN, Martin van, el-Kitâbü’l-‘Arabî fî Endenozya, Kasım Samerra’i (trc.), Riyad: Mektebetü’l-Melik Fahd el-Vataniyye, 1995.
  12. BUEHLER, Arthur F, “Nakşibendiyye-Müceddidiyye ve Hindistan’da Yayılışı”, Halil İ. Şimşek (çev.), Gazi Ü. ÇİFD, c. II, sayı: 3. CEBECİOĞLU, Ethem, “Hamîdüddin Nâgevrî”, DİA, XV, İstanbul 1997. CEBERTÎ, Abdurrahman b. Hasan b. İbrahim, Tarihu ‘acaibu’l-âsar fi’t-terâcim ve’l-ahvâl, Kahire: Daru’l-Faris, t.y., I. DEDEOĞLU, Abdülkadir, Silsile-i Sâdât-ı Nakşibendiyye-i Âliyye, 3. bs., İst