AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe resistancerates to penicillin among the MRSA and MRCNS strainswere determined to be 100%.Conclusion: It is a welcome development to find thatthere was no resistance to vancomycin and teicoplaninstrains tested in this study.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: After the report of first case ofmethicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) hadbeen described in 1961, MRSA became a major problemworldwide especially because of antibiotic resistance.MRSA strains are often resistant to beta-lactam antibioticssuch as penicilinase resitant penicillins, cephalosporinsand to some non-beta-lactam antibiotics, but theyare only susceptible to vancomycin and teicoplanin.The aim of our study was to evaluate the resistance ofStaphylococcus strains isolated at Mardin State Hospitalagainst methicillin and various other antimicrobials.Accurate assessment of methicillin resistance is necessaryto ensure proper use of antimicrobial drugs.Method: In this study, 73 Staphylococcus strainsisolated from various clinical specimens were evaluated.As antimicrobial susceptibility testing was performedusing the Kirby-Bauer disc diffusion method accordingto the Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI)criteria. Mueller-Hinton Agar (RTA,TR) containing 4% NaCland 1 ?g oxacillin disc (Bioanalyse, TR) were used fordetermining methicillin resistance.Results: Of the strains tested, 22 (30.1%) were foundto be (MRSA), nine (12.3%) were methicillin-resistantcoagulase-negative staphylococci (MRCNS) and 42 (57.5%)were methicillin-susceptible S. aureus (MSSA). Five(22.7%) of the MRSA strains, and three (33%) of the MRCNSstrains were identified as nosocomial. 81.8% of the MRSAstrains were found to be resistant to erythromycin; 66.6% to cefoxitin; 60% to gentamicin; and 100% to amoxicillin/clavulanic acid, norfloxacin and penicillin. The resistancerates to penicillin among the MRSA and MRCNS strainswere determined to be 100%.Conclusion: It is a welcome development to find thatthere was no resistance to vancomycin and teicoplaninstrains tested in this study.
Özet
Amaç: Metisiline dirençli Staphylococcus aureus (MRSA), ilk kez 1961 yılında tanımlandıktan sonra, özellikle antibiyotik direnci yönünden tüm dünyada önemli bir problem haline gelmiştir. MRSA suşları sıklıkla penisilinaza dirençli penisilinler, sefalosporinler dahil tüm beta-laktam grubu antibiyotiklere ve betalaktam grubu dışı bazı antibiyotiklere de dirençli olup sadece vankomisin ile teikoplanine duyarlıdır. Bu çalışmanın amacı, Mardin Devlet Hastanesi Mikrobiyoloji Laboratuvarı'nda izole edilen stafilokok suşlarında metisilin direnci ile birlikte çeşitli antibiyotiklere direnç durumunun araştırılmasıdır. Metisilin direncinin doğru olarak belirlenmesi uygun antimikrobik ilacın kullanımını sağlamak için gereklidir.Yöntem: Bu çalışmada çeşitli klinik örneklerden izole edilen 73 stafilokok suşu kullanılmıştır. Antimikrobiyal duyarlılık testi olarak Clinical and Laboratory Standards Institute (CLSI) önerileri doğrultusunda Kirby-Bauer disk difüzyon testi kullanılmıştır. Suşların metisilin dirençlerinin araştırılması amacıyla, %4 NaCl içeren Mueller-Hinton Agar (RTA, TR) ve 1 ?g'lık oksasilin diski (Bioanalyse, TR) kullanılmıştır. Bulgular: Suşların 22 (%30,1)'si MRSA, dokuzu (%12,3) MRCNS (Metisiline Dirençli Koagülaz Negatif S. aureus) ve 42 (%57,5)'si MSSA (Metisiline Duyarlı S. aureus) olarak belirlenmiştir. MRSA suşlarının beşi (%22,7) ve MRCNS suşlarının da üçü (%33,3) hastane kaynaklı olarak tespit edilmiştir. MRSA suşları eritromisine %81,8, sefoksitine %66,6, gentamisine %60; amoksisilin/klavulanik asit, penisilin ve norfloksasine %100 dirençli bulunmuştur. MRSA ve MRCNS suşlarında penisiline %100 oranında direnç saptanmıştır.Sonuç: Çalışmaya alınan hiçbir suşta vankomisin ve teikoplanine direnç bulunmaması sevindirici bir gelişmedir.