AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, our results demonstrated that obesity wasnot a main risk factor for depression; however, economic status and living arrangements poseda risk
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The prevalence of obesity has grown in Turkish elderly adults. This study aimed to investigate the relationship between obesity and depression in elderly people. The studyalso examined demographic data and the relationship between depression and obesity.Materials and Method: This case-control study was conducted at the University of Kafkas,Kars, Turkey. We included 161 adults (>=65 years old). The body composition of the participantswas evaluated with the bio-electrical impedance analysis (BIA). The Hamilton Depression RatingScale (HDRS) was used to assess the depression status. Results: Participants were between 65 and 87 years of age (mean, 70.80±5.42 years);50.9% of them were females, and 82 of them were obese. The depression rate was 54.9% inthe obese group, and 49.4% in the non-obese group, and the association between obesity anddepression approached the level of statistical significance in women. In this study, 60.9% of theparticipants had not completed elementary school. The depression rate was higher in participantswith low education levels, 98.8% participants lived with at least one other person, and 55.9%had a monthly income of >=501 Turkish Liras. There is significant association between depressionand living alone and low monthly income.Conclusion: We found that more than half of the participants (including obese and non-obese) were depressed and that living alone and having a low monthly income were higher risk factors for depression than obesity in elderly adults. Thus, our results demonstrated that obesity wasnot a main risk factor for depression; however, economic status and living arrangements poseda risk
Özet
Giriş: Obezite sıklığı Türkiye'de yaşlılarda artmaktadır. Bu çalışma, yaşlılarda obezite ve depresyon arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Çalışma ek olarak demografik değişkenlerindepresyon ve obeziteyle ilişkisini de incelemiştir. Gereç ve Yöntem: Bu, olgu-kontrol tipindeki çalışma, Kafkas Universitesi, Tıp Fakültesi'ndeyapılmıştır. Altmış-beş yaş ve üzeri 161 yetişkin çalışmaya alınmıştır. Katılımcıların beden bileşimleri, Biyo-Elektrik-İmpedans (BEİ) ile değerlendirilmiştir. Depresyon durumunun değerlendirilmesinde, Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HDDÖ) kullanılmşıtır.Bulgular: Katılımcıların yaş aralığı 65-87 (ortalama, 70.80±5.42 yıl), %50.9'u kadın ve 82'siobezdi. Depresyon sıklığı obez grupta %54.9, obez olmayan grupta %49.4 tür, ve depresyon ileobezite ilişkisi kadınlarda, istatistiksel anlamlılık sınırına yakın bulunmuştur. Bu çalışmada katılımcılaın %60.9'u ilkokulu bitirmemiştir. Depresyon sıklığı, öğrenim düzeyi düşük katılımcılarda yüksektir, katılımcıların %98.8'i en az bir kişiyle birlikte yaşamaktadır ve %55.9'unun aylık geliri >=501 TLdır. Depresyon, yalnız yaşam ve düşük aylık gelir arasında istatistiksel olarak anlamlı fark vardır.Sonuç: Bu çalışmada, katılımcıların (obez ve obez olmayan) yarıdan fazlasının depresyondaolduğu, yaşlılarda, yalnız yaşam ve düşük aylık gelirin, depresyon için obeziteden daha yüksek riskunsurları olduğu bulunmuştur