AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The present study showed that temporal resolution decreases with aging and that this reduction in temporal resolution is only one of the underlying reasons of speech recognition difficulties in elderly people and it is concluded that the gaps-in-noise test is a fast and appropriate test for assessing temporal resolution in both young and elderly individuals
📌 3 Key Takeaways
Abstract
ntroduction: The aim of the present study was to evaluate the changes in temporal resolution with aging and the effects of these age-related changes on speech recognition performance. Materials and Method: 30 young adults with normal-hearing (aged 18 to 30 years) and 25 elderly adults with normal-hearing (aged 60 to 80 years), a total of 55 participants, were included in the study. For each subject, Gaps in Noise Test, Acceptable Noise Level test and Speech Recognition Tests were carried out. Results: No significant difference was observed between the groups in terms of Most Comfortable Level, Background Noise Level and Acceptable Noise Level while there were significant differences in terms of Gaps in Noise threshold, Total Percentage Score and Speech Recognition Scores (p=0.0001). The elderly group had a significantly higher Gaps in Noise threshold and lower Total Percentage Score compared to the younger group. Also, the mean score of speech recognition in the elderly group under all conditions was significantly lower than the younger group (p=0.0001). Conclusion: The present study showed that temporal resolution decreases with aging and that this reduction in temporal resolution is only one of the underlying reasons of speech recognition difficulties in elderly people and it is concluded that the gaps-in-noise test is a fast and appropriate test for assessing temporal resolution in both young and elderly individuals
Özet
Giriş: Bu çalışmada yaşlanmayla birlikte temporal çözünürlükte meydana gelen değişiklikler ve bu değişikliklerin konuşmayı ayırt etme performansı üzerindeki etkilerini değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya normal işiten 18-30 yaşları arası 30 genç yetişkin ve 60-80 yaşları arası 25 yaşlı yetişkin olmak üzere toplam 55 katılımcı dahil edilmiş, her birine Gürültüde Boşluk Tanıma Testi, Kabul Edilebilir Gürültü Seviyesi Testi ve Konuşma Testleri uygulanmıştır. Bulgular: Gruplar arasında En Rahat Dinleme Seviyesi, Arka Plan Gürültü Seviyesi ve Kabul Edilebilir Gürültü Seviyesi bakımından anlamlı fark elde edilmezken; Gürültüde Boşluk Tanıma eşiği, Doğru Boşluk Tanıma oranı ve konuşmayı ayırt etme puanları bakımından anlamlı farklar elde edilmiştir (p=0.0001). Yaşlı grupta Gürültüde Boşluk Tanıma eşiği ortalaması genç gruba göre yüksek, Doğru Boşluk Tanıma oranı ortalaması ise istatistiksel olarak düşük elde edilmiştir (p=0.0001). Tüm dinleme koşullarında konuşmayı ayırt etme puanı ortalamaları yaşlı grupta genç gruba göre istatistiksel olarak düşük elde edilmiştir (p=0.0001). Sonuç: Çalışma sonunda yaşlanma ile beraber işitsel temporal çözünürlüğün azaldığı, bu azalmaların yaşlılardaki konuşmayı ayırt etme güçlüklerinin altında yatan nedenlerden sadece biri olduğu ve gürültüde boşluk tanıma testinin genç ve yaşlı bireylerde temporal çözünürlüğü değerlendirilmek üzere kullanılabilir hızlı ve uygun bir test olduğu sonucuna varılmıştır.