AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAdditionally, negative expenditure income balance, perceived annual change inhealth status, history of previous psychiatric disease and history of abuse significantly increasethe prevalence of depressive symptoms.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: The present study aimed to determine the prevalence of depressivesymptoms in elderly people living in Manisa and to reveal the possible risk factors.Materials and Method: The population of this cross-sectional study included 17760elderly people living in the Manisa Celal Bayar University Health Education and ResearchDistrict in 2017. The sample size of the study was calculated as 546 using Epi Info 7.0 software.Sample selection was performed by a simple random sampling method of the records ofManisa Provincial Public Health Directorate. The data were collected by authors, and theparticipation ratio was 97.8% (n=534). The Katz Index of Independence in Activities of DailyLiving and Geriatric Depression Scale were used as data collection tools, in addition to asociodemographic form. The data were analyzed by using descriptive statistics, univariate andmultivariate Odds ratios (with logistic regression analysis).Results: The mean age of the participants was 72.70±6.35 years. Of note, 56.3% of theelderly participants were women, 44.3% were primary school graduates and 19.6% wereliving alone. Moreover, 78.6% of them had at least one chronic disease requiring continuousmedication. The prevalence of depressive symptoms was 32.8%.Conclusion: Multivariate analyses indicated that the prevalence of depressive symptoms ismore likely higher in individuals living alone and in those who are dependent on others for dailylife activities. Additionally, negative expenditure income balance, perceived annual change inhealth status, history of previous psychiatric disease and history of abuse significantly increasethe prevalence of depressive symptoms.
Özet
Giriş: Bu çalışmada Manisa’da yaşayan yaşlılarda depresif belirti sıklığını saptamak ve olası risk faktörlerini ortaya çıkarmak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Kesitsel tipteki çalışmanın evreni Mart-Nisan 2017’de Manisa Celal Bayar Üniversitesi Sağlık Eğitim Araştırma Bölgesi Toplum Sağlığı Merkezi bölgesinde yaşayan 17760 yaşlıdan oluşmuştur. Araştırmanın örneklem büyüklüğü Epi info 7.0 programı kullanılarak hesaplanmış ve 546 yaşlı olarak belirlenmiştir. Çalışmaya alınacak yaşlılar Manisa İl Halk Sağlığı Müdürlüğü kayıtlarından basit rastgele örnekleme yöntemi ile seçilmiştir. Veriler yüz yüze görüşülerek toplanmıştır. Katılım oranı %97.8 (n=534) olarak gerçekleşmiştir. Katılımcılara sosyodemografik veri formu, Katz Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği ve Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDS-30) veri toplama aracı olarak uygulanmıştır. Elde edilen veriler betimleyici istatistikler, tek değişkenli ve çok değişkenli (lojistik regresyon analizleri ile) Odds Oranları hesaplanarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Araştırmaya katılanların yaş ortalaması 72.70±6.35’dir. Araştırmaya katılan yaşlıların %56.3’ü kadın, %44.3’ü ilkokul mezunu ve %19.6’sı yalnız yaşamaktadır. %78.6’sında sürekli ilaç kullanmayı gerektiren en az bir kronik hastalık vardır. Depresif belirti sıklığı ise %32.8’dir. Sonuç: Çok değişkenli analizlerde, yalnız yaşayan, günlük yaşam aktivitelerinde başkasına bağımlı olan; bir önceki yıla göre sağlık durumunun daha olumsuz olduğunu belirten; son bir yılda kötü muameleye maruz kalan; geliri giderine göre daha az olan ve daha önce geçirilmiş psikiyatrik hastalık öyküsü olanlarda, depresif belirti sıklığının daha fazla olduğu saptanmıştır.