AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAssessment and treatment of depression in not only inpatients but also their caregivers should be a part of the general rehabilitation plan since theearly stages of stroke.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: In this study, it was aimed to assess the prevalence of depressive symptomsamong patients with stroke and their caregivers and to determine factors associated withdepression.Materials and Method: This study included 97 patients with subacute and chronic strokeand 88 caregivers. Patients were evaluated using the Brunnstrom motor recovery scale formotor functions, Mini-Mental State Examination for cognitive status, Rivermead Mobility Indexfor mobility and Barthel Index for functional status. The patients and their caregivers wereevaluated for mood disorders using the Beck Depression Inventory, and quality of life wasevaluated using the Nottingham Health Profile.Results: Among the participants, 61.9% of the patients and 52.6% of the caregivers werefound to have depressive symptoms. Althought comparison of the quality of life scores of thepatients and their caregivers revealed no significant difference, only the physical aspect ofquality of life was significantly higher in the patients. Depression scores were higher in thepatients than in their caregivers. Motor functional outcomes of the hand along with mobility,cognitive functions and functional status scores were significantly negatively correlated withdepression scores of the patients. Functional status scores of the patients were significantlypositively correlated with motor functional outcomes (hand and upper/lower extremity),mobility and cognitive function scores.Conclusion: Functional independence and mobility are the best predictors of depressivesymptoms in patients with stroke. Assessment and treatment of depression in not only inpatients but also their caregivers should be a part of the general rehabilitation plan since theearly stages of stroke.
Özet
Giriş: Bu araştırmada inmeli hastalar ve bakım verenleri arasında depresif belirtilerin sıklığını ve depresyon ile ilişkili faktörlerin belirlenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya subakut ve kronik inme geçiren 97 hasta ve 88 bakım veren dahil edildi. Hastalar motor fonksiyonlar için Brunnstrom Motor Geri Kazanım Ölçeği, bilişsel durum için Mini-Mental Durum İncelemesi, hareketlilik için Rivermead Hareketlilik İndeksi ve fonksiyonel durum için Barthel İndeksi kullanılarak değerlendirilmiştir. Hastalar ve bakım verenler Beck Depresyon Envanteri kullanılarak duygudurum bozuklukları açısından ve yaşam kalitesi Nottingham Sağlık Profili kullanılarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya katılanların, hastaların %61.9’unun ve bakım verenlerin %52.6’sının depresif belirtileri saptanmıştır. Hastaların ve bakım verenlerin yaşam kalitesi skorlarının karşılaştırılmasının anlamlı bir fark göstermediği, hastaların Nottingham Sağlık Profili›ndeki sadece fiziksel yönün hastalarda anlamlı derecede yüksek olduğunu ortaya koymuştur. Depresyon skorları, hastalarda bakıcılarına göre daha yüksekti. Mobilite, kognitif fonksiyonlar ve fonksiyonel durum skorları ile birlikte elin motor fonksiyonel sonuçları, hastaların depresyon skorları ile anlamlı derecede negatif yönde koreleydi. Hastaların fonksiyonel durum skorları, motor fonksiyonel sonuçlar (el ve üst/alt ekstremite), mobilite ve bilişsel işlev skorları anlamlı derecede pozitif korelasyon göstermiştir. Sonuç: Fonksiyonel bağımsızlık ve mobilite, inmeli hastalarda depresif belirtilerin en iyi belirliyicileridir. Depresyonun sadece hastalarda değil aynı zamanda bakım verenlerde de değerlendirilmesi ve tedavi edilmesi, inmenin erken evrelerinden itibaren genel rehabilitasyon planının bir parçası olmalıdır.