AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, the verbal expression of the subjectsindicated that time generally passes faster for old individuals whereas old participantsexpected the next hour to pass slower for them than did their younger counterparts (p ≤ 0.05).Conclusion: It was demonstrated that the perception of time is preserved with aging inthe supra-second range when cognitive demands are minimized by reducing task complexity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Interval timing requires cognitive resources such as attention, longtermmemory, and working memory. Unfortunately, these functions deteriorate with aging.Changes in time perception are reported in healthy aging, in addition to several differentneuropsychiatric disorders. Although age-related changes in time perception have beenamply described in the literature, the actual underlying mechanisms remain controversial.Materials and Method: This study included a total of 33 young (mean age = 23.31 years)and 33 old (mean age = 67.63 years) individuals who performed a time bisection task witha range of 1.25-2.5 seconds. The experimental design was strictly controlled to minimize theeffects of age-related declines in cognitive functions. An additional psychometric measurementrelated to the subjective passage of time was also assessed.Results: A Mann-Whitney U test was conducted with the bisection point, Weber ratio,and difference limen as the dependent variables. The young and old participants showedsimilar time bisection performances (p ≥ 0.05). However, the verbal expression of the subjectsindicated that time generally passes faster for old individuals whereas old participantsexpected the next hour to pass slower for them than did their younger counterparts (p ≤ 0.05).Conclusion: It was demonstrated that the perception of time is preserved with aging inthe supra-second range when cognitive demands are minimized by reducing task complexity.
Özet
Giriş: Aralık zamanlama, dikkat, uzun süreli bellek ve çalışma belleği gibi bilişsel kaynakların kullanılmasını gerektirmektedir. Maalesef, bu işlevler yaşlanmayla birlikte bozulmaktadır. Zaman algısındaki değişiklikler sağlıklı yaşlanmanın yanı sıra çeşitli nöropsikiyatrik bozukluklarda da görülmüştür. Her ne kadar zaman algısındaki yaşa bağlı değişiklikler literatürde fazlasıyla bildirilmiş olsa da, asıl altta yatan mekanizmalar tartışmalıdır. Gereç ve Yöntem: 33 genç (ortalama yaş = 23,31) ve 33 yaşlı (ortalama yaş = 67,63) gönüllü 1,25-2,5 saniye aralığında bir süre ayrıştırma görevi yapmak için çalışmaya katılmıştır. Deney özellikle bilişsel işlevlerin yaşa bağlı düşüşlerinin etkisini en aza indirmek için tasarlanmıştır. Psikometrik ölçümlere ek olarak, öznel zamanın geçişi bir anket aracılığıyla incelenmiştir. Bulgular: Mann Whitney U testi uygulanmıştır. Bağımlı değişkenler olarak öznel eşitlik noktası, Weber oranı ve ayrım eşiği kullanılmıştır. Genç ve yaşlı katılımcılar benzer süre ayrıştırma performansları sergilemişlerdir (p≥0,05). Bununla birlikte, katılımcıların sözlü ifadeleri değerlendirildiğinde; yaşlı bireyler gençlere göre genellikle zamanın daha hızlı geçtiğini ve önümüzdeki bir kaç saatin daha yavaş geçeceğini beklediklerini belirtmişlerdir (p≤0,05). Sonuç: Bu çalışmada bilişsel taleplerin görev karmaşıklığı azaltılarak en aza indirildiği zaman, saniye üstü aralıktaki zaman algısının yaşlanma ile korunduğu gösterilmiştir.