Journals / Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi / 2014 / Cilt: 14 - Sayı: 2

A New Sight into the Seating Order in the Book of Dede Korkut

DEDE KORKUT KİTABI'NDA OTURMA DÜZENİ ÜZERİNE YENİ BİR BAKIŞ

Pages
205–220
Publication Date
2022-11-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This donnee indicates that the sons were heirs to the throne, and, therefore, had the right to carry a bow in diwan in Oghuzs.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:There is a great amount of evidence that in Turkish culture the right-hand side is above-valued.
📊
Key Findings & Data:One evidential example is found in The Book of Dede Korkut.
💡
Conclusion & Impact:This donnee indicates that the sons were heirs to the throne, and, therefore, had the right to carry a bow in diwan in Oghuzs.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

There is a great amount of evidence that in Turkish culture the right-hand side is above-valued. One evidential example is found in The Book of Dede Korkut. In this work, Bayındır Kahn s grandchild, Uruz, sits on the right side of his grandfather. However, this instance, which arises from the Vatican copy of the work and its textual repair, is contradictory to another scene in the book where the khan s son sits opposite to his father. On the other hand, in Dresden copy, the khan s son takes his seat opposite to his father in both scenes. Besides, both sons are depictured as lean-to a bow. In Turks, bow is considered to be the symbol of hegemony. This donnee indicates that the sons were heirs to the throne, and, therefore, had the right to carry a bow in diwan in Oghuzs.

Özet

Türklerde sağ tarafın değerli olduğuyla ilgili çok sayıda tanıklık bulunmaktadır. Bu tanıklıklardan biri de Dede Korkut Kitabına dayandırılmaktadır. Bu eserde Bayındır Hanın torunu olan Uruz, dedesinin sağ tarafında oturmaktadır. Halbuki bu tespit, eserin Vatikan nüshasından hareketle ve metin onarımından kaynaklanmakta olup eserin başka bir yerinde han olan babasının karşısında oturanoğul sahnesiyle çelişiktir. Oysa eserin Dresden nüshasında her iki sahnede de oğul, han olan babasının karşısında oturmaktadır. Üstelik iki oğul da bir yay a dayanmış halde tasvir edilmişlerdir. Yay ise, Türklerde hâkimiyet sembolüdür. Bu veri, Oğuzlarda veliahtların divanda yay taşıma hakkına sahip olduklarını göstermekte olup tahtın vârisi olmalarından kaynaklanıyor olmalıdır.

🔖

Cite This Article

PEHLİVAN, G. (2022). A New Sight into the Seating Order in the Book of Dede Korkut. Türk Dünyası İncelemeleri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 2, 205–220. https://ajindex.com/articles/623152

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. ACIPAYAMLI Orhan, Türkiye’de Doğumla İlgili Âdet ve İnanmaların Etnolojik Etüdü, Atatürk Ü. Yayınları, Ankara 1974.
  2. AHMETBEYOĞLU Ali, Grek Seyyahı Priskos (V. Asır)’a Göre Avrupa Hunları, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayınları, İstanbul 1995.
  3. AHMETBEYOĞLU Ali, Avrupa Hunları, Türk Tarih Kurumu Yayınları, Ankara 2001. AKSOY Erdal, “Oğuz Türklerinin İdari Yapı ve Boy Teşkilatına Bir Bakış”, Türkler, 2, ed. Hasan Celal Güzel, Kemal Çiçek, Salim Koca, Yeni Türkiye Yayınları, Ankara 2002, ss. 556-565.
  4. BALYEMEZ Sedat, Dede Korkut Hikâyelerinin Metin Dil Bilimsel Yapısı, Gazi Ü. Sosyal Bil. Ens. Yayımlanmamış Doktora Tezi, Ankara 2011.
  5. BAYAT Fuzuli, Oğuz Destan Dünyası: Oğuznamelerin Tarihî, Mitolojik Kökenleri ve Teşekkülü, Ötüken Neşriyat, İstanbul 2006.
  6. BEYDİLİ Celal, Türk Mitolojisi Ansiklopedik Sözlük, Yurt Kitap-Yayın, Ankara, 2005. ÇOBANOĞLU Özkul, “Sözlü Kompozisyon Teorisi ve Günümüz Halkbilimi Çalışmalarındaki Yeri”, Prof. Dr. Dursun Yıldırım Armağanı, Türkiye Diyanet Vakfı Matbaası, Ankara 1998, ss. 138- 171. Dede Korkut Hikâyeleri, Haz: Orhan Şaik GÖKYAY, Dergâh Yayınları, İstanbul, 1985. Dede Korkut Hikâyeleri, Haz: Orhan Şaik GÖKYAY, Kabalcı Yayınları, İstanbul 2006.
  7. Dede Korkut Oğuznameleri, Haz: Semih TEZCAN, Hendrik BOESCHOTEN, Yapı Kredi Yayınları, İstanbul 2001.
  8. DİVİTÇİOĞLU Sencer, Oğuz’dan Selçuklu’ya (Boy, Konat, Devlet), Eren Yayıncılık, İstanbul 1994.
  9. Ebülgazi Bahadır Han, Türklerin Soy Kütüğü (Şecere-i Terakime), Haz: Muharrem ERGİN, Tercüman 1001 Temel Eser, İstanbul [ty.]. Ebulgazi Bahadır Han, Şecere-i Terâkime (Türkmenlerin Soykütüğü), Haz: Zuhal KARGI ÖLMEZ, Simurg Yayınları, Ankara 1996.
  10. EKİCİ Metin, Halk Bilgisi (Folklor) Derleme ve İnceleme Yöntemleri, Geleneksel Yayınları, Ankara 2007.
  11. ERGİN Muharrem, Dede Korkut Kitabı, I, TDK Yayınları, Ankara 1994.
  12. ERGİN Muharrem, Dede Korkut Kitabı, 12. Baskı,
  13. Boğaziçi Yayınları, İstanbul [ty.]. ERGİN Muharrem, Oğuz Kağan Destanı (Tercüme, Metin, Sözlük), Hülbe Yayınları, İstanbul 1988. GÖKSU Erkan, “Ok ve Yayın Türk Devlet Geleneği ve Hâkimiyet Anlayışındaki Yeri”, Turkish Studies, 5/2 (Spring 2010), ss. 986-1011
  14. GÖKYAY Orhan Şaik, Dedem Korkudun Kitabı, Millî Eğitim Bakanlığı Yayınları, İstanbul 2000.
  15. GÖKYAY Orhan Şaik, Dede Korkut Hikâyeleri, Kültür Bakanlığı Yayınları, İstanbul 1976. İMER Kâmile, Ahmet KOCAMAN, A. Sumru ÖZSOY, Dilbilim Sözlüğü, Boğaziçi Üniversitesi Yayınları, İstanbul 2011. İNAN Abdülkadir, “Orun ve Ülüş Meselesi”, Makaleler ve İncelemeler, 1, TTK Yayınları, Ankara 19