Journals / Türk Dünyası Araştırmaları / 2012 / Cilt: 101 - Sayı: 200

Nomadic administrative structure in Karaman province (1500-1522)

Karaman beylerbeyliği'ndeki konar-göçerlerin idari yapısı (1500-1522)

Pages
37–54
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

On the other hand they had responsibilities and privileges different than others .

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Some of the tribes who migrated from Central Asia to Anatolia since 1071 and participated in the foundation of several political entities had an important role in the establishment of Karamanoğlus.
📊
Key Findings & Data:Between the years of 1500 and 1522 there was a strict nomadic structure.
💡
Conclusion & Impact:On the other hand they had responsibilities and privileges different than others .
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Some of the tribes who migrated from Central Asia to Anatolia since 1071 and participated in the foundation of several political entities had an important role in the establishment of Karamanoğlus. They supported the struggle of Karamanoğlus against the other political forces of the period and were victorious in many cases. These groups also rebelled for a long time against the Ottomans who prevented the rule of Karamanoğlus. The nomadics groups within the Karamanoğlus accepted the Ottomans rule and took part in it over the time. Between the years of 1500 and 1522 there was a strict nomadic structure. They had a structured administration of which the ruling body was tribes. The tribes divided into cemaats and the cemaats divided into bölüks. The total number of cemaats was 1128 in 1500 and 1266 in 1522. The Ottoman State unified some of the large tribes and cemaats as Atçeken and Yüzdeci respectively. These establishments were not based on any ethnicity or political views. On the other hand they had responsibilities and privileges different than others .

Özet

1071 yılından itibaren Orta Asyadan Anadoluya gelerek burada pek çok siyasî oluşuma destek veren kabile ve aşiretlerin bir kısmı, Karamanoğulları Beyliğinin kurulmasında önemli bir role sahip olmuşlardır. Bunlar, Karamanoğullarıyla beraber dönemin diğer siyasi güçlerine karşı mücadele vermiş ve çoğu kere başarılı olmuşlardır. Söz konusu gruplar Osmanlı Devletinin Karamanoğullarının hâkimiyetine son vermesi üzerine, Osmanlılara karşı uzun süre direniş göstermişlerdir. Karaman Beylerbeyliği sınırları dâhilindeki konar-göçer unsurlar zamanla Osmanlı yönetimini benimsemiş ve Osmanlı düzeni içerisinde yer almışlardır. 1500-1522 yıllarında Karaman Beylerbeyliğinde yoğun bir konar-göçer yapılanma olduğu görülmektedir. Bu gruplar, belli idari bir yapılanmaya sahiptirler. Bu idari yapılanmanın en üst birimini kabileler oluşturmuştur. Kabileler cemaatlere, cemaatler ise bölüklere ayrılmıştır. Toplam cemaat sayısı 1500 yılında 1128 ve 1522 yılında 1266dır. Osmanlı Devleti, büyük kabile ve cemaatlerin bazılarını Atçeken ve Yüzdeci adı altında birleştirmiştir. Bu oluşumlar siyasi, etnik bir anlam ifade etmemektedir. Bunlar, diğer konar-göçerlerden farklı yükümlülüklere ve ayrıcalıklara sahiptirler.

🔖

Cite This Article

HÜSEYNİKLİOĞLU, A. (2022). Nomadic administrative structure in Karaman province (1500-1522). Türk Dünyası Araştırmaları, Cilt: 101 - Sayı: 200, 37–54. https://ajindex.com/articles/622892

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. I. Arşiv Kaynakları Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğü Osmanlı Arşivi Daire Başkanlığı. Tapu Tahrir Defterleri (TD): No: 31, 32, 33, 83, 1061. Maliyeden Müdevver Defterler (MAD): No: 20. II. Yayınlanmış Arşiv Kaynakları 387 Numaralı Muhâsebe-i Vilâyet-i Karaman ve Rûm Defteri 937 / 1530,1. Konya, Beyşehri, Akşehir, Larende, Aksaray, Niğde, Kayseriyye ve İç-il Livâları-Dizin ve Tıpkıbasım-, (Yayına Hazırlayanlar: Ahmet Özkı- lınç, Ali Çoşkun, Gülşen Ergün, Mustafa Karazeybek, Abdullah Sivridağ, Murat Yüzbaşıoğlu), BOA Daire Başkanlığı, Ankara 1996.
  2. Akgündüz, Ahmet, Osmanlı Kanunnâmeleri ve Hukuki Tahlilleri, C. 3, İstanbul, 1990-1994. III. Araştırma ve İnceleme Eserleri Afyoncu, Erhan, “Ulu Yörük”, Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, s. 1-7, Ankara, 2000.
  3. Armağan, A. Latif, “Osmanlı Devleti’nde Konar-Göçerler”, Osmanlı, C. 4, s. 142-150, Ankara, 1999.
  4. Bilgili, Ali Sinan, Osmanlı Döneminde Tarsus Sancağı ve Tarsus Türkmenleri, s. 163-164, Ankara, 2001.
  5. Çakar, Enver, XVI. Yüzyılda Haleb Sancağı (1516-1566), Elazığ, 2003.
  6. Develioğlu, Ferit, Osmanlıca-Türkçe Ansiklopedik Lûgat, Ankara, 1990.
  7. Emecen, Feridun, Osmanlı Devleti Tarihi, (Edt. Ekmeleddin İhsanoğ- lu), C. I, İstanbul, 1994.
  8. Eröz, Mehmet, Yörükler, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı Yayını, İs- tanbul, 1991.
  9. Gündüz, Tufan, “Konar Göçer”, DİA, C. 26, s. 161-163, Ankara, 2002.
  10. Gündüz, Tufan, Anadolu’da Türkmen Aşiretleri ‘Bozulus Türkmenleri 1540-1640’, Ankara, 1997.
  11. Gündüz, Tufan, XVII. ve XVIII. Yüzyıllarda Danişmendli Türkmenleri, İstanbul, 2005.
  12. Halaçoğlu, Yusuf, XVIII. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu’nun İskân Si- yaseti ve Aşiretlerin Yerleştirilmesi, Ankara, 1988.
  13. Hüseyniklioğlu, Ayşegül, Karaman Beylerbeyliği’nde Konar-Göçer Nüfus (1500-1522), Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Tarih Anabilim Dalı Basılmamış Doktora Tezi, s. 533, Elazığ, 2008.
  14. Karadeniz, Hasan Basri, Atçeken Oymakları (1500-1642), Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Basılmamış Doktora Tezi, Kayseri 1995.
  15. Kılıç, Orhan, “1597 Tarihli Mufassal Yörük Defterine Göre Haleb Türkmenleri”, Türk Dünyası Araştırmaları, S. 105, s. 59-76, İstanbul, 1996.
  16. Koç, Yunus,”Bozok Türkmenleri”, Anadolu’da ve Rumeli’de Yörükler ve Türkmenler Sempozyumu Bildirileri, s. 195-210, Ankara, 2000.
  17. Orhonlu, Cengiz, Osmanlı İmparatorluğu’nda Aşiretlerin İskânı, İstanbul, 1987.
  18. Öz, Mehmet, XV. - XVI. Yüzyıllarda Canik Sancağı, Ankara, 1999.
  19. Öztürk, Mustafa, 16. Yüzyılda Kilis Urfa Adıyaman ve Çevresi