AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: We assume that the presence of antigens HLA DR13 could increase the incidence of CIU and play a role in its pathogenesis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background and Design: Chronic idiopathic urticaria (CIU) is a common disease of which pathogenesis is unclear and resistant to therapy. Recent investigations have indicated that autoimmunity plays role in nearly one third of CIU patients. The present study aimed to investigate the relationship between HLA Class I and Class II antigens and immune pathogenesis of CIU. Materials and Methods: HLA Class I and Class II antigens were investigated in 55 patients diagnosed as CIU, utilizing two stage microlymphocytotoxicity test. Seventy one healty and genetically unrelated individuals were evaluated as control group. Results: While significant differences were not found between patient and control groups in all HLA Class I antigens and DQ focuses of Class II HLA antigens, HLA DR13 antigens were statistically high in patient group( p=0.03). Conclusion: We assume that the presence of antigens HLA DR13 could increase the incidence of CIU and play a role in its pathogenesis.
Özet
Kronik idiyopatik ürtiker (KİU) sık rastlanan ve tedaviye dirençli patogenezi henüz tam anlaşılamamış bir hastalıktır. Son yıllarda konu ile ilgili yapılan çalışmalarda KİU olgularının üçte birinde patogenezde otoimmunitenin rol oynadığı gösterilmiştir. Bu çalışmada KİU patogenezinde HLA Sınıf l ve Sınıf II antijenleri ile ilişkisinin gösterilmesi amaçlandı. Çalışmada KİU tanısı konulan 55 hastada HLA Sınıf l (ABC) ve HLA Sınıf II (DQ,DR) antijenleri, iki adımlı mikrolenfositotoksisite testi ile araştırıldı. Sağlıklı ve akrabalık ilişkisi olmayan 71 kişi kontrol grubu olarak değerlendirildi. HLA Sınıf l antijenlerinin tamamında ve HLA Sınıf II antijen grubunda DQ lokusunda iki grup arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık yokken, HLA-DR13 antijen sıklığında hasta grubunda artış saptandı( p=0.03). HLA-DR13 antijen varlığının kronik idiyopatik ürtiker riskini arttırabileceği ve patogenezde rol oynayabileceği düşünüldü.