AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhether or not low body weight is a risk factor for aphtae may be evaluated with further studies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background and Design: Aphtous stomatitis is a common condition mostly seen in children and adolescents. Etiology is believed to be multifactorial with the influence of both familial and acquired conditions. Food as an etiologic factor has been studied previously with some contradictory findings although patients usually accuse one or more foods, additives and bevareges as a causative factor. In this study we aimed to determine the prevalence of aphtae and its possible relation with dietary habits in a group of university students. Factors like tooth-brushing, antibiotic consumption and body mass indexes are also investigated. Material and Method: A total of 212 university students were given food frequency questionnaire. They are also questioned for the type, frequency and location of aphtous lesions, presence of family history, their height, weight, tooth brushing habits and frequency ao antibiotic consumption. Results: Almost half of the students had aphtae whereas 20.3% had three or more a year. Students with aphtae had lower body weight while out of 6 vegeterian students 4 had aphtae. On the other hand toothbrushing or antibiotic consumption were not related with aphtae. Walnut, chocolate and dark bread seemed to be protective against aphtae whereas aphtae were more commonly seen in students consuming more tea and spices. Conclusion: This study showed that animal derived products, walnut and dark bread may be protective against aphtae. Whether or not low body weight is a risk factor for aphtae may be evaluated with further studies.
Özet
Amaç: Aftöz stomatit daha çok çocukluk ve adölesan çağda karşımıza çıkan sık görülen bir rahatsızlıktır. Etiyolojisinin genetik ve çevresel faktörlere bağlı multifaktöryel olduğu düşünülmektedir. Gıdanın etiyolojik faktör olarak etkisi daha önce çalışılmış ve birbiriyle çelişen sonuçlar elde edilmişse de hastalar genellikle bir veya daha fazla gıda, gıda katkı maddesi veya içeceği etken olarak suçlamaktadır. Biz bu çalışmada bir grup üniversite öğrencisinde aft prevalansını saptamayı, aftın diyet alışkanlıkları, diş fırçalama, antibiotik kullanımı sıklığı ve vücut kitle indeksi gibi bazı faktörlerle olası ilişkisini araştırmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Toplam 212 üniversite öğrencisine gıda tüketim sıklığı anketi uygulandı. Bunun yanında öğrencilerin aftların türü, sıklıkları, yerleri, aile öyküleri ile, boy, kilo durumları, diş fırçalama alışkanlıkları, antibiyotik kullanım sıklıkları sorgulandı. Bulgular: Öğrencilerin hemen hemen yarısının oral aftı olduğu, %20,3’ünde aft sıklığının yılda üçten fazla olduğunu tespit edildi. Aftı olan grubun vücut ağırlığı daha düşük bulunurken 6 vejeteryan öğrencinin 4’ünde aft çıktığı saptandı. Diş fırçalama ve antibiyotik kullanımı ile oral aft arasında bir ilişki saptanamadı. Ceviz, çikolata ve esmer ekmeğin aft gelişimine karşı koruyucu etkisi olabileceği, çay ve baharatı ise fazla tüketenlerde aft görülme sıklığının daha fazla olduğu tespit edildi. Sonuç: Bu çalışmada hayvansal kaynaklı ürünlerin, ceviz ve esmer ekmeğin oral aft için koruyucu olabileceği görülmüştür. Düşük vücut ağırlığının aft için bir risk faktörü olup olmadığı ileri çalışmalarla değerlendirilebilir.