AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe overall diagnostic yield of conventional TBNA was 33.3% (10/30), while EBUS-TBNA had a yield of 66.7% (20/30; p= 0.010).
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The aim of this study was to determine whether or not radial probe endobronchial ultrasound (EBUS)-guided transbronchial needle aspiration (TBNA) is superior to conventional TBNA in the diagnosis of mediastinal lymphadenopathies in routine clinical practice. Consecutive patients, who were referred for TBNA, were randomized to conventional TBNA and EBUS-guided TBNA groups. Patients were also grouped according to the anatomic location of the pathologic lymph nodes to evaluate if there was a difference in the diagnostic yield with respect to lymph node station. Patients with subcarinal lymph nodes were designated as group A and patients with lymph nodes at station 2 (upper paratracheal), 3 (prevascular and retrotracheal), and 4 (lower paratracheal) were designated as group B. A 21-G aspiration needle was used during the procedure. Sixty patients with a mean age of 56.15 ± 15.32 years were included in the study. Thirty patients each underwent EBUS-TBNA and conventional TBNA. The overall diagnostic yield of conventional TBNA was 33.3% (10/30), while EBUS-TBNA had a yield of 66.7% (20/30; p= 0.010). In patients with subcarinal lymph nodes, the yield of conventional TBNA was 33.3% (4/12) compared to 62.5% (5/8) in the EBUS-guided group (p= 0.362). In patients with mediastinal lymph nodes other than subcarinal lymph nodes, EBUS-TBNA had a significantly higher yield compared to conventional TBNA [33.3% (6/18) vs. 68.2% (15/22) for conventional and EBUS-TBNA groups, respectively; p= 0.028]. In conclusion, the diagnostic yield of EBUS-TBNA was superior to the yield of conventional TBNA at stations other than subcarinal region. We suggest that EBUS is a useful tool to guide TBNA in the evaluation of mediastinal lymph nodes.
Özet
Çalışmanın amacı; mediastinal lenfadenopati değerlendirmesinde geleneksel ve radyal prob-endobronşiyal ultrason (EBUS) kılavuzluğunda yapılan standart iğne aspirasyon sonuçlarını kıyaslamak ve EBUS’un katkısını değerlendirmektir. Çalışmada transbronşiyal iğne aspirasyonu yapılması planlanan hastalar prospektif olarak iki gruba randomize edildi. Birinci grupta işlem geleneksel körleme yöntemle, ikinci grupta ise işlem EBUS eşliğinde yapıldı. Her iki işlemle aspirasyon yapılan lenf nodu istasyonları subkarinal bölge ve diğer mediastinal lenf nodları olarak ikiye ayrıldı. 21 G aspirasyon iğnesi kullanıldı. Sitolojide sonuç alındı demek için ya spesifik tanı ya da lenfositlerin görülmesi pozitif kabul edildi. Çalışmaya 60 hasta dahil edildi (48’i erkek, 12’si kadın). Yaş ortalaması 56.15 ± 15.32 yıldı. Tüm hastalar değerlendirildiğinde geleneksel yöntemle tanı oranı %33.3, EBUS ile %66.7 idi. Subkarinal bölgede EBUS ile hastaların %62.5’inde geleneksel yöntemle %33.3’ünde pozitif sonuç elde edildi (p= 0.199). Diğer ulaşılabilir mediastinal lenf nodlarında EBUS ile %68.2 hastada, geleneksel yöntemle ise %33.3 hastada pozitif sonuç elde edildi (p= 0.028). Bu sonuçlar EBUS eşliğinde transbronşiyal iğne aspirasyonunun subkarinal bölge dışındaki mediastinal lenf nodlarında anlamlı daha iyi sonuç verdiğini göstermektedir. Mediastinal değerlendirmede, eğer varsa, EBUS’un rutin olarak kullanılması gerektiğini düşünüyoruz.