AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe proportion of poly resistant was 3 (2%). 112 (93.33%) diagnose patients were MDR-TB.Conclusion: To formulate an effective regimen, it is important to know drug resistant pattern because drug resistant pattern variesfrom different period of time also from one place to another.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Multidrug resistant TB (MDR-TB), defined as resistance to at least rifampicin and isoniazid together, has been rapidlyspreading in recent years. In new pulmonary tuberculosis patients, rapid spread of MDR-TB and XDR-TB challenging the effectivenessof national TB control programs especially in many low-income countries. This study was aimed to determine the resistance patternof Mycobacterium tuberculosis among new cases, cured, failure, relapse, defaulted, treatment completed, treatment not evaluatedand suspect to be resistant to first line antitubercular drugs of pulmonary tuberculosis (PTB).Materials and Methods: The study was conducted during 2013-2016 in which 148 patients were enrolled infected with pulmonaryTB. Three sputum samples were consecutively collected and transported for drug analysis to the Provincial Reference Laboratory(PRL) at Hayatabad Medical complex Peshawar (HMCP) TB laboratory, within three days of collection at +4°C in a cold box. Usingthe standard proportion method, drug susceptibility test was performed on 132 (89.2%) sputum samples for rifampicin (R), isoniazid (H), pyrazinamide (Z), ethambutol (E), and streptomycin (S).Results: Prevalence of resistance to one drug was 5 (3.4%). Thehighest proportion of mono-drug resistance was observed againstE, 3 (2%), followed by H, 1 (0.7%), and R, 1 (0.7%). Pattern ofresistant to two drugs was 14 (9.5%). The proportion of poly resistant was 3 (2%). 112 (93.33%) diagnose patients were MDR-TB.Conclusion: To formulate an effective regimen, it is important to know drug resistant pattern because drug resistant pattern variesfrom different period of time also from one place to another.
Özet
Giriş: En azından rifampisin ve izoniazide birlikte direnç olması olarak tanımlanan çok ilaca dirençli tüberküloz (ÇİD-TB) son yıllarda hızla yayılmaktadır. Yeni akciğer tüberkülozu olgularında, ÇİD-TB’nin hızlı yayılması ve XİD-TB, Ulusal TB kontrol programlarının etkinliğini özellikle düşük gelir düzeyi olan çoğu ülkelerde zorlaştırmaktadır. Bu araştırma yeni olgu, tedavi olmuş olgu, tedavi başarısızlığı, relaps, tedavisi tamamlanmış, tedavisi değerlendirilmemiş ve birinci kuşak antitüberküloz ilaçlara direnç şüphesi olan olgularda Mycobacterium tuberculosis direnç paternini belirlemeyi amaçlamaktadır. Materyal ve Metod: Bu araştırmaya 2013-2016 yılları arasında akciğer tüberkülozu ile infekte olan 148 hasta dahil edildi. Ardışık üç balgam örneği alınmış ve ilaç analizi için alındıktan sonra üç gün içinde +4°C’de tutularak Hayatabad Medikal kompleks içinde Peshawar (HMCP) TB laboratuvarına gönderildi. Standart orantı yöntemi kullanılarak 132 (%89.2) balgam örneği ile rifampisin (R), isoniazid (H), pirazinamid (Z), etambutol (E) ve streptomisin (S) için ilaç duyarlılığı testi uygulandı. Bulgular: Tek ilaç direnci prevalansı 5 (%3.4) olarak bulundu. En yüksek tek ilaç direnci oranı 3 (%2) ile E, sırasıyla 1 (%0.7) ile H ve 1 (%0.7) ile R’ye karşı bulundu. On dört (%9.5) hastada iki ilaca direnç, 3 (%2) hastada polirezistans ve 112 (%93.3) hastada ÇİD-TB saptandı. Sonuç: Etkin bir rejimi oluşturmak için ilaç direnç mekanizmalarını bilmek önemlidir. Çünkü direnç özellikleri zaman ve yere bağlı olarak değişmektedir.