Journals / Turkish Studies (Elektronik) / 2021 / Cilt: 16 - Sayı: 7

Eskihisar Kalesi

Pages
177–201
Publication Date
2022-11-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Malazgirt Muharebesi ile İstanbul'un fethi arasındaki dönemde özellikle kuzeybatı Anadolu'da inşa edilen savunma yapılarının detaylı bir şekilde incelenmesinin Bizans ve Osmanlı tarihi ve mimarisi açısından önemli veriler sağlayacağı açıktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:: Bu makalenin konusunu oluşturan Eskihisar Kalesi, Bizans dönemindeki adı Niketiaton olduğu düşünülen Gebze, Eskihisar Köyü’nde yer almaktadır.
📊
Key Findings & Data:Makale kapsamında, Niketiaton’un yeri, kalenin tarihi ve mimari özellikleri tartışılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Malazgirt Muharebesi ile İstanbul'un fethi arasındaki dönemde özellikle kuzeybatı Anadolu'da inşa edilen savunma yapılarının detaylı bir şekilde incelenmesinin Bizans ve Osmanlı tarihi ve mimarisi açısından önemli veriler sağlayacağı açıktır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

: Bu makalenin konusunu oluşturan Eskihisar Kalesi, Bizans dönemindeki adı Niketiaton olduğu düşünülen Gebze, Eskihisar Köyü’nde yer almaktadır. Makale kapsamında, Niketiaton’un yeri, kalenin tarihi ve mimari özellikleri tartışılmıştır. İç kale, planı, konut ve şömine gibi mimari unsurları ile dokuzuncu ve on dördüncü yüzyıllar arasında savunma açısından önem kazanan Bithynia Bölgesi'nin savunma, ulaşım ve ticaret ağını oluşturan savunma yapıları arasında ilginç bir örnektir. Kuzeybatı ve batı Anadolu'daki diğer savunma yapıları ile yaptığımız karşılaştırmalar sonucunda iç kalenin kısmi çerçeveli teknik ve tuğla bezemeler içeren malzeme ve teknik uygulamalarının, Foss tarafıdan Lydia yapılarında tespit edilen ve Laskarisler dönemine tarihlenen uygulamalar ile benzerlik kurarak on üçüncü yüzyıla tarihlendirilebileceğini düşünüyoruz. Bölgenin tarihi arkaplanı göz önüne alındığında, iç kale Körfezin Ioannes Vatatzes döneminde yeniden Bizans egemenliğine girdiği 1241 yılı sonrasına, on üçüncü yüzyılın ikinci yarısına tarihlenebilir. Foss tarafından verilen tarihlendirme önerileri tarih kayıtları ile uyumludur ancak kalenin malzeme ve teknik verileri kaynaklarda Niketiaton hakkında verilen kayıtlar ile uyumsuz olarak daha geç bir tarihe işaret etmektedir. Bizans savunma yapıları hakkında kapsamlı ve detaylı çalışmaların az sayıda olması malzeme ve teknik değerlendirmeye dayalı tarihlendirme yapabilmek için yeterli karşılaştırma verisinin olmamasına neden olmuştur. Malazgirt Muharebesi ile İstanbul'un fethi arasındaki dönemde özellikle kuzeybatı Anadolu'da inşa edilen savunma yapılarının detaylı bir şekilde incelenmesinin Bizans ve Osmanlı tarihi ve mimarisi açısından önemli veriler sağlayacağı açıktır.

🔖

Cite This Article

BAHAR, B. (2022). Eskihisar Kalesi. Turkish Studies (Elektronik), Cilt: 16 - Sayı: 7, 177–201. https://ajindex.com/articles/617180

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Arel, A. (1990). Foça bağ evleri ve kule-ev geleneği. VII. Araştırma Sonuçları Toplantısı, 18-23
  2. Mayıs Antalya, Ankara Üniversitesi Basımevi, s.43-73.
  3. Avcı, H., Özbay, İ. (1996). Eskihisar Kalesi 1994 yılı kazı çalışmaları. VI. Müze Kurtarma Kazıları Semineri, 415–449,
  4. Kültür Bakanlığı. Aylward, W. (2010). The late byzantine fortifications at Pegae on the Sea of Marmara. A. Ödekan, E. Akyürek, N. Necipoğlu (Ed.). (İ. Türkoğlu Çev.). Uluslararası Sevgi Gönül Bizans Araştırmaları Sempozyumu Bildiriler İstanbul 25-26 Haziran 2007,.342-356.
  5. Vehbi Koç Vakfı. Bahar, B. (2013). İzmit Körfezi Bizans Dönemi savunma yapıları bağlamında Gebze, Eski- hisar Kalesi. [Yüksek Lisans Tezi]. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Belke, K., Koder, J. (2020). Tabula Imperii Byzantini band 13 Bithynien und Hellespont. Wien Verlag der österreichischen Akademie der Wissenschaften. Bryer, A., & Winfield, D. (1985). The Byzantine monuments and topography of the Pontos. Dumbarton Oaks Studies, 20,1. Buchwald, H. (1979). Lascarid architecture. Jahrbuch der Osterreichischen Byzantinistik, 28, s.261- 296. Delehaye, H. (1902). Synaxarium ecclesiae Constantinopolitanae: E codice Sirmondiano nunc Berolinensi; adiectis synaxariis selectis; Propylaeum ad acta sanctorum novembris. Socii Bollandiani. Dirimtekin, F. (1954).
  6. Pelekanon, Philokrini, Nikitiaton, Ritzion, Dakibyza. Fatih ve İstanbul: İstanbul Fethi Derneği Dergisi, 2, s.45-78.
  7. Dirimtekin, F. (1960). Ayvansaray’daki (Blakhernae) imparatorluk sarayları bölgesinde yapılan kazı. Türk Arkeoloji Dergisi, IX-2, s.3-16.
  8. Edwards, R. W. (1987). The fortifications of Armenian Cilicia. Dumbarton Oaks Research Library and Collection. Eyice, S. (1961). İzmir yakınlarında Kemalpaşa (Nif) ‘da Laskarisler Sarayı, Belleten, 25, 97, s.1- 15. Eyice, S. (1973). Tuzla’nın değirmenaltı mevkiinde bir Bizans kalıntısı. Sanat Tarihi Yıllığı, 5, s.27- 78. Eyice, S. (1976). Bizans devrinde Boğaziçi. Edebiyat Fakültesi Basımevi. Eyice, S. (2001). Tuzla önündeki Hagia Glykeria Kilisesi ve Manastırı. Yıldız Demiriz'e Armağan, B. Tanman ve U. Tükel (Ed.), s. 67-79.
  9. Foss, C. (1979). Late byzantine fortification in Lydia. Jahrbuch derOsterreichischen Byzantinistik, 28, s.297-330.
  10. Foss, C. (1982). Defenses of Asia Minor against the Turks. The Greek Orthodox Theological Review 27, s.142-205.
  11. Foss, C., Winfield, D. (1986). Byzantine fortifications: an ıntroduction. University of South Africa. Foss, C. (1996a). Cities, fortresses and villages of Byzantine