SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi / 2008 / Cilt: 11 - Sayı: 2

SAĞLIK YÜKSEKOKULU BİRİNCİ VE DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN BİREYSEL HİJYEN İLE İLGİLİ ALIŞKANLIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI

Ayşen YETKİN
Çağla YİĞİTBAŞ
Pages
72–84
Publication Date
2010-02-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğrencilerin bireysel hijyenle ilgili davranışlarının değiştirilmesi için eğitime daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna varıldı.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Tanımlayıcı ve karşılaştırmalı nitelikte olan bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Sağlık Yüksekokulu 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin bireysel hijyen ile ilgili davranışlarını karşılaştırmak amacıyla yapıldı.
📊
Key Findings & Data:Çalışmanın örneklemini 169 gönüllü öğrenci (1. sınıf:96 kişi, 4. sınıf:73 kişi) oluşturdu.
💡
Conclusion & Impact:Öğrencilerin bireysel hijyenle ilgili davranışlarının değiştirilmesi için eğitime daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna varıldı.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2002-2003 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Öğrenci · Sağlık Yüksekokulu · bireysel hijyen

Özet

Öz Tanımlayıcı ve karşılaştırmalı nitelikte olan bu çalışma Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Sağlık Yüksekokulu 1. ve 4. sınıf öğrencilerinin bireysel hijyen ile ilgili davranışlarını karşılaştırmak amacıyla yapıldı. Aynı zamanda hemşirelik, ebelik ve sağlık memurluğu bölümleri ve kız-erkek öğrenciler arasında karşılaştırma yapıldı. Çalışmanın örneklemini 169 gönüllü öğrenci (1. sınıf:96 kişi, 4. sınıf:73 kişi) oluşturdu. Veriler 32 sorudan oluşan bir anket formu ile, dersanede, 2002-2003 öğretim yılı güz döneminin ilk haftası içinde toplandı, ki-kare ve yüzdelik hesabı ile değerlendirildi. Banyo yapma, yüz yıkama sıklığı, sadece başını yıkama durumu ve sıklığı, kulak hijyeni, diş fırçalama süresi, külot seçiminde önemsediği hususlar ve külot değiştirme sıklığı, tuvalet temizliğini yapma şekli ve kullandığı materyal bakımından 4. sınıf öğrencilerin uygulamalarının 1. sınıf öğrencilerinden daha istendik bir şekilde olduğu ve SYO’nda aldıkları eğitimin önemli bir etkisinin olduğu belirlendi. Menstruasyon sırasında banyo yapan; 4. sınıf öğrencilerin oranı 1. sınıf öğrencilerin oranından daha yüksek (p=0.001), ebelik bölümü öğrencilerinin oranı da hemşirelik bölümü öğrencilerinden daha yüksek (p=0.000) bulundu. Öğrencilerin bireysel hijyenle ilgili davranışlarının değiştirilmesi için eğitime daha çok önem verilmesi gerektiği sonucuna varıldı.

🔖

Cite This Article

YETKİN, A., YİĞİTBAŞ, Ç. (2010). SAĞLIK YÜKSEKOKULU BİRİNCİ VE DÖRDÜNCÜ SINIF ÖĞRENCİLERİNİN BİREYSEL HİJYEN İLE İLGİLİ ALIŞKANLIKLARININ KARŞILAŞTIRILMASI. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 11 - Sayı: 2, 72–84. https://ajindex.com/articles/61121

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. …… ICN 1994
  2. Teması (1994). Sağlıklı uluslar için sağlıklı aileler. Türk Hemşireler Dergisi (5-6):44. …… Sağlık 21/21. Yüzyılda Herkes İçin Sağlık (2000). Hazırlayanlar: Sefer Aycan ve ark., BMS Matb. Ltd. Şti. Ankara.
  3. Akşit BT (1997).
  4. Toplum, Kültür ve Sağlık (Editörler: Bertan M., Güler Ç.) Halk Sağlığı.Güneş Kitabevi Ltd. Şti., II. Baskı, Ankara,15-25.
  5. Altun İ, Özdemir S, Ersoy N (1999). Sağlık Yüksekokulu öğrencilerinin kişisel değerlerinin öz-bakım güçlerine etkisi. VII. Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri Kitabı, Erzurum,366-371.
  6. Babadağ K (1984). Hemşirelik Yüksekokulu lisans programı birinci ve son sınıf öğrencilerinin kişisel sağlıkları ile ilgili uygulamalarının karşılaştırılması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, İstanbul Üniv. Sağlık Bil. Ens., İstanbul.
  7. Can G, Topbaş M, Arslan H ve ark. (2002).Trabzon’da iki farklı yerleşim yerindeki ilköğretim öğrencilerinin kişisel hijyen alışkanlıkları. 8. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi Kitabı. Cilt 1, Diyarbakır, 157-162.
  8. Ceylan S, Hacim AK, Tekbaş ÖF ve ark.(2001). MEBS Okulu ve Eğitim Merkez Komutanlığındaki erbaş ve erlerin kişisel hijyen konusundaki bilgi düzeylerinin saptanması. Gülhane Tıp Dergisi 43 (3): 260-264.
  9. Çakırcalı E (1998). Hemşirelikte Temel İlke ve Uygulamalar, II. Baskı,
  10. İzmir.
  11. Genç G, Zorbaz R (1989). İzmir İli Buca İlçesi’ne bağlı iki ilkokuldaki diş çürüğü olan ve olmayan son sınıf öğrencilerinin beslenme ve ağız hijyeni alışkanlıklarının incelenmesi. Ege Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu Dergisi 5 (2):1-14.
  12. Görgülü RS (2000). Hijyen ve Sağlığımız. Actual Medicine 8 (11): 36-43.
  13. İnanç N, Hatipoğlu S (1995). Sağlıklı Toplumlar İçin Sağlıklı Aile. Damla Matb., Ankara.
  14. Kanra G, Kara A (1999). El Yıkama. Hacettepe Tıp Dergisi 30 (1): 68-72.
  15. Olgun N, Oğuz S (1999). Etkili sağlık eğitiminde sağlık inanç modelinin kullanımı. Ulusal Hemşirelik Eğitimi Semp. Çevik Matb, İstanbul, 216-218.
  16. Sandallı P (1981).
  17. Periodontoloji, Erter Matbaası. Sayan A (1999). Kültür ve Sağlık. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi 2(2): 50-52.
  18. Tabak RS (2002). Sağlık kültürü ve gençlik. 8. Ulusal Halk Sağlığı Kongresi Kitabı, Cilt 2, Diyarbakır, 569-572.
  19. Tuzcu A, Beştepe G, Çetinkaya Y ve ark. (2003). Öğrencilerin kişisel hijyen uygulama ve durumlarının değerlendirilmesi. 2. Uluslararası 9. Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildiri Özet Kitabı. ss. 57, Antalya. Ulaş G, Görgülü RS (2001). Lise öğrencilerinin vücut hijyenine ilişkin alışkanlıklarının incelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Yüksek Okulu D