Journals / Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi / 2009 / Cilt: 12 - Sayı: 2

HASTANELERDE ÇALIŞAN YÖNETİCİ HEMŞİRELERİN SORUNLARI

Pages
57–65
Publication Date
2010-02-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yönetici hemşireler, yasa ve yönetmeliklerden, görev ve yetkilerinden, başhemşireliğin başhekimliğe bağlı olarak çalışmasından, hemşirelik ve destek hizmetlere bağlı personelin sayısal yetersizliğinden, hekimlerin istemlerini sözlü ya da gecikmeli yapmasından, malzeme araç ve gereçlerin sık bozulmasından, malzeme alımında hemşirelerin görüşlerinin alınmamasından, hastanenin fiziki yapısının ve donanımın ergonomik olmamasından kaynaklanan sorun yaşamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Araştırmaya, Trabzon’daki hastanelerde çalışan yönetici hemşirelerin yaşadıkları sorunları saptamak amacı ile yapılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaya üniversite hastanesinde çalışan 26, merkez devlet hastanelerinde çalışan 47 ve ilçelerdeki devlet hastanelerinde çalışan 43 yönetici hemşire katılmıştır (n=116).
💡
Conclusion & Impact:Yönetici hemşireler, yasa ve yönetmeliklerden, görev ve yetkilerinden, başhemşireliğin başhekimliğe bağlı olarak çalışmasından, hemşirelik ve destek hizmetlere bağlı personelin sayısal yetersizliğinden, hekimlerin istemlerini sözlü ya da gecikmeli yapmasından, malzeme araç ve gereçlerin sık bozulmasından, malzeme alımında hemşirelerin görüşlerinin alınmamasından, hastanenin fiziki yapısının ve donanımın ergonomik olmamasından kaynaklanan sorun yaşamaktadır.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2007 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Hemşirelik · hastane · yönetici hemşire

Özet

Öz Araştırmaya, Trabzon’daki hastanelerde çalışan yönetici hemşirelerin yaşadıkları sorunları saptamak amacı ile yapılmıştır. Araştırmaya üniversite hastanesinde çalışan 26, merkez devlet hastanelerinde çalışan 47 ve ilçelerdeki devlet hastanelerinde çalışan 43 yönetici hemşire katılmıştır (n=116). Veriler, 6 demografik özelliklerle ilgili soru, 12 yönetici hemşirelerin sorunlarına yönelik sorudan oluşan anket ile Mart-Ağustos 2007 tarihleri arasında toplanmıştır. Bulgulara göre yönetici hemşirelerin çoğunluğu ön lisans eğitimine ve ortalama 17 yıllık mesleki deneyime sahiptir. Yönetici hemşireler, yasa ve yönetmeliklerden, görev ve yetkilerinden, başhemşireliğin başhekimliğe bağlı olarak çalışmasından, hemşirelik ve destek hizmetlere bağlı personelin sayısal yetersizliğinden, hekimlerin istemlerini sözlü ya da gecikmeli yapmasından, malzeme araç ve gereçlerin sık bozulmasından, malzeme alımında hemşirelerin görüşlerinin alınmamasından, hastanenin fiziki yapısının ve donanımın ergonomik olmamasından kaynaklanan sorun yaşamaktadır.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, H., YILMAZ, F., DEMİR, N. (2010). HASTANELERDE ÇALIŞAN YÖNETİCİ HEMŞİRELERİN SORUNLARI. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 57–65. https://ajindex.com/articles/61057

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Argon G, Yürekli A (1992). Başhemşirelerin görev, yetki ve sorumluluklarına ilişkin bir çalışma. II.Ulusal Hemşirelik Kongresi Bildirileri, Ege Üniversitesi Basımevi, İzmir, 326-335.
  2. Çakmakçı A, Vatan F (2003). Manisa il merkezinde görev yapan yönetici hemşirelerin çalışma alanlarında yaşadıkları sorunlar. Modern Hastane Yönetimi Dergisi 7(2): 51-63
  3. Deryal Y (2007). Hemşire Hukuku. Sertifikalı Yönetici Hemşire Yetiştirme Kurs Kitabı. Fikret Matbaa, Trabzon, 147–157.
  4. Ersoy AF, Arpacı F (1998). Çalışma ortamı koşullarının ergonomik açıdan incelenmesi, 6. Ergonomi Kongresi Kitabı. 27-29 Mayıs 1998,
  5. Mert Matbaası, Ankara, 233–247.
  6. Görak G (1990). Hastane hizmetleri ve hastane yönetiminden kaynaklanan sorunlar. Hemşirelik Bülteni 5 (17): 23–26.
  7. Gülen S (2004). Hemşirelerin görev, yetki, sorumlulukları ve görevleri dışında zorunlu olarak yaptıkları işlerin incelenmesi. 2. Uluslararası- 9 Ulusal Hemşirelik Kongre Kitabı. İ.Ü. Basım ve Yayınevi Müdürlüğü, İstanbul, 329–335.
  8. Resmi Gazete (2007). Hemşirelik Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun. 25 Nisan 2007 tarih ve 5634 sayılı, Resmi Gazete 26510. Ilgaz N (1998). Kadın işgücünün kullanım biçimleri: Sağlık sektörüne yönelik alan çalışması. 6. Ergonomi Kongresi Kitabı. 2729 Mayıs 1998,
  9. Mert Matbaası, Ankara, 333– 342. Kamhi B (1997). İşletmelerde iş dizaynının iş zenginleştirme ve ergonomi ile ilişkisi ve önemi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul, 1997.
  10. Kavuncubaşı Ş (2000). Hastane ve sağlık kurumları yönetimi. Siyasal Kitabevi,
  11. Ankara.
  12. Khorshid L, Demir Y (2006). Ergonomi ve hemşirelik. Hastane Yönetimi 10(1): 67–75.
  13. Koç Z (2004). Hastanelerde çalışan hemşirelerin hizmet içi eğitime yönelik düşünce, beklenti ve sorunları. Hemşirelik Formu Eylül-Ekim: 28–38.
  14. Ocak S, Gider Ö, Top M ve ark. (2004). Muğla Devlet Hastanesinde hemşirelerde rol belirsizliğine ilişkin bir çalışma. Modern Hastane Yönetimi 8(1): 54–62.
  15. Oktay S, Tatar Ü (1994). Sosyal Sigortalar Kurumu hastanelerinde hemşirelik hizmet içi eğitimi ve hizmet sunumu etkinliklerinin irdelenmesi. Hemşirelik Bülteni 8(32): 14-23.
  16. Özmen R (2005). Sağlık mevzuatı. Seçkin Yayıncılık San. ve Tic. A.Ş., Ankara.
  17. Seçim H (1991). Hastane yönetim ve organizasyonu. Küre Ajans, İstanbul.
  18. Subaşılar A (2001). İstanbul’daki özel hastanelerde eğitim ihtiyacının belirlenmesine yönelik bir araştırma. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
  19. Terzioğlu F (2006). The per