Journals / Tarım Bilimleri Dergisi / 2008 / Cilt: 14 - Sayı: 3

The rearing of Tilapia (Oreochromis niloticus L.) Ankara University Sakaryabasi Fish Culture and Research Station

Ankara Üniversitesi Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma İstasyonu'nda Tilapya (Oreochromis niloticus L.) balıklarının yetiştirme olanaklarının incelenmesi

Pages
251–258
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It was found that live weight of tilapia were as 15,963 g, 19,142 g, 23,305 g and condition factors were as 1,67, 1,68, 1,81 according to the fiberglass tank which were arranged at the different stocking density.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This research was conducted in Sakaryabası Fish Culture and Research Station.
📊
Key Findings & Data:Tilapia (Oreochromis niloticus L.) were stocked into fiberglass tank at 5, 10, 25 kg stock density per cubic metre.
💡
Conclusion & Impact:It was found that live weight of tilapia were as 15,963 g, 19,142 g, 23,305 g and condition factors were as 1,67, 1,68, 1,81 according to the fiberglass tank which were arranged at the different stocking density.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This research was conducted in Sakaryabası Fish Culture and Research Station. Tilapia (Oreochromis niloticus L.) were stocked into fiberglass tank at 5, 10, 25 kg stock density per cubic metre. During 112 days fishes were fed at the rates of 4 % body weight with trout fish. It was found that live weight of tilapia were as 15,963 g, 19,142 g, 23,305 g and condition factors were as 1,67, 1,68, 1,81 according to the fiberglass tank which were arranged at the different stocking density. The daily weight gain and spesific growth rate were estimated as follows; 8,2, 9,4, 12,8, and 0,615, 0,604, 0,712 respectively. The differences between daily weight gain and spesific growth rate were not statistically significant (p>0,05). The best feed conversion ratio was found in the III. group with 1,830. The differences between feed conversion ratio were not statistically significant (p>0,05). Protein efficiency ratio and feed conversion ratio were found similar. The highest mortality rate was found in the III. Group with 15,112 % and the lowest in the II. Group with 1,813 %.

Özet

Bu araştırma Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma Ġstasyonu'nda yürütülmüştür. Tilapya (Oreochromis niloticus L.) balıkları 210 L’lik fiberglas tanklara m3’e 5, 10, 25 kg’lık stoklama oranlarıyla stoklanarak 112 günlük deneme süresince canlı ağırlığının % 2 oranında ticari alabalık yemi ile beslenmişlerdir. Araştırma sonunda, farklı stoklama yoğunluklarına göre gruplardaki (5, 10 ve 25 kg/m3) balıkların canlı ağırlıkları sırasıyla 15,963 g, 19,142 g ve 23,305 g; kondüsyon faktörleri sırasıyla 1,67, 1,68 ve 1,81 olarak bulunmuştur. Ağırlık kazançları artış ortalamaları sırasıyla 8,2, 9,4 ve 12,8; spesifik büyüme oranı değerleri ise sırasıyla 0,615, 0,604 ve 0,712 olarak saptanmış, gruplar arasında her iki değer açısından 0,05 seviyesinde farklılık görülmemiştir. En iyi yem değerlendirme katsayısı 1,830 değeri ile III. Grupta elde edilmiştir. Birbirlerine yakın değerler arz eden yem değerlendirme oranları bakımından gruplar arasındaki farklar istatistiki olarak önemsiz bulunmuştur (p>0,05). Proteinden yararlanma oranı, yem etkinlik değeri bakımından yem değerlendirme oranına benzer sonuçlar elde edilmiştir. En yüksek ölüm oranı III. Grupta % 15,112 en düşük ölüm oranı ise II. Grupta % 1,813 olarak hesaplanmıştır.

🔖

Cite This Article

DOĞANKAYA, L., ZENCİR, Ö., SEÇER, S., BEKCAN, S., KINDIR, M., SEÇER, S., TOPÇU, A. (2022). The rearing of Tilapia (Oreochromis niloticus L.) Ankara University Sakaryabasi Fish Culture and Research Station. Tarım Bilimleri Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 3, 251–258. https://ajindex.com/articles/595199

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Alpbaz, A. 2005. Su Ürünleri Yetiştiriciliği. Alp Yayınları 567s. Ġzmir. Anonymous 1975. Standart methods for the examination of water and wastewater. John D., Ducas Co., p.1-1193,
  2. USA. Arda, M., S. Seçer ve M. Sarıeyyüpoğlu. 2005. Balık Hastalıkları 2. Baskı. Medisan Yayın Serisi:61. 230s. Ankara. Baran, Ġ. 1977. Gökkuşağı Alası-Salmo gairdneri irideusum (Richardson 1836) Çifteler-Sakaryabaşı Balık Üretim ve Araştırma Ġstasyonunda adaptasyon olanakları, A.Ü. Vet. Fak. Derg. XXIV, No.1. Bekcan, S. 1999. Tilapya Yetiştiriciliği. Türk-Koop Ekin Dergisi 3 (10): 90-96.
  3. Bhujel, R. C. 2000. A review of strategies for the management of Nile tilapia (Oreochromis niloticus) broodfish in seed production systems, especially hapa-based systems 37-59.
  4. Busacker, G. P., I. R. Adelman and E. M. Goolish. 1990. Growth. In Methods For Fish Biology. Ed. by Schreck, C.B., Moyle, P.B. 363-387p. Çelikkale, M. S. 1994. Ġçsu Balıkları ve Yetiştiriciliği Cilt2 2. Baskı. Karadeniz Teknik Üniversitesi Sürmene Deniz Bilimleri Fakültesi Genel Yayın No:128 Fakülte Yayın No:3 460s. Trabzon. Dikel, S. 2001. Ġki Farklı Tilapya Türü Olan Oreochromis aureus ve Oreochromis niloticus ile Bunların Melezlerinin Çukurova’da Havuz Koşullarında Yetiştirilmesi ve Büyüme Performansları ile Karkas ve Besin Özelliklerinin Karşılaştırılması E.Ü. Su Ürünleri Dergisi. 18 (3-4): 445-457.
  5. Dikel, S., N. Tekelioğlu ve A. Polat. 1994. Ġki tilapia türünün (O. nileticus x O. aureus) melezlenmesi ve elde edilen melez yavruların iki farklı stok oranında gösterdikleri gelişme performansı. Ç.Ü. Ziraat Fakültesi 25. Kuruluş Yılı Özel Sayısı, 283-294.
  6. Düzgüneş, O., T. Kesici ve F. Gürbüz. 1983. Ġstatistik Metotları 1. A.Ü. Ziraat Fakültesi Yayınları: 861, Ders Kitabı, s. 1-229,
  7. Ankara.
  8. Erençin, C. ve Z. Erençin. 1978. Aynalı sazanın (C. carpio) kültür balığı olarak Türkiye’de ilk defa yetiştirilmesi ile ilgili araştırmalar. A. Ü. Vet. Fak. Derg. XXV, No1. FAO, 2002. Food and Agriculture Organization. www.fao.org Erişim tarihi: 04/05/2006 FAO, 2004. Food and Agriculture Organization. www.fao.org Erişim tarihi: 03/05/2006
  9. Güler, A. S. 1988. Çifteler Sakaryabaşı Balık Üretim Ġstasyonu’ndaki Doğu ve Batı Kaynak Göllerinin Planktonlarının Ġncelenmesi. Ankara Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Su Ürünleri Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
  10. Halver, J. E. 1972.
  11. Fish Nutrition, Academic Press, 699 p. Orlando, Florida. Hepher, B. 1990. Nutrition of Pond Fishes. 385p. Cambridge University Press,
  12. Cambridge. Houlihan, D.