SavedAdd your journal

Journals / Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 9 - Sayı: 21

Is Authenticity of the Isnad of a Hadith Sufficient in Terms of Ilm-i Fiqh According to Imam Shafi‘î?

İmâm Şâfiî’ye Göre Fıkıh İlmi Açısından Hadisin İsnâdının Sıhhati Yeterli midir?

Mansur KOÇİNKAĞ
Pages
621–644
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this study, we will try to examine the issue based on the theoritical expresssions in his works and examples of furu’ alf iqh which are reflected in the practice of such expressions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Authentication of a hadith by ahl hadith doesn’t necessarily mean that fuqahā will authenticate and act with this hadith.
📊
Key Findings & Data:However, in some studies, it is claimed that authentication of the isnad or of a hadith is sufficient according to Imam Shafi‘î.
💡
Conclusion & Impact:In this study, we will try to examine the issue based on the theoritical expresssions in his works and examples of furu’ alf iqh which are reflected in the practice of such expressions.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Authentication of a hadith by ahl hadith doesn’t necessarily mean that fuqahā will authenticate and act with this hadith. However, in some studies, it is claimed that authentication of the isnad or of a hadith is sufficient according to Imam Shafi‘î. In this study, we will try to examine the issue based on the theoritical expresssions in his works and examples of furu’ alf iqh which are reflected in the practice of such expressions.

Özet

Muhaddislerin bir hadise sahih demesi, fukahâ tarafından ilgili hadisin sahih olduğu ve/ veya onunla amel edildiği anlamına gelmez. Fakat buna rağmen kaleme alınan bazı eserlerde, İmâm Şâfiî’ye göre bir hadisin veya isnâdın sahih olmasının amel açısından yeterli olduğu iddia edilmektedir. Bu çalışmada, onun eserlerinde yer alan teorik ifadeler ile bu tür ifadelerin pratiğe yansıması olan furû-ı fıkıh örneklerinden hareketle konuyu incelemeye çalışacağız.

🔖

Cite This Article

KOÇİNKAĞ, M. (2022). Is Authenticity of the Isnad of a Hadith Sufficient in Terms of Ilm-i Fiqh According to Imam Shafi‘î?. Şırnak Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 21, 621–644. https://ajindex.com/articles/594569

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Ahmed b. Hanbel. el-Mesâil (Ebû Dâvud rivâyeti). Tahkik: Ebû Muâz. Beyrut: 1420/1999. Ahmed b. Hanbel. el-Müsned. Tahkik: Şuayb el-Arnaût ve diğerleri. Beyrut: Müessesetü’r-Risâle, 1421/2001.
  2. Akay, İhsan. “Şâfiî Usûl Geleneğinde İmâm Şâfiî’ye Muhalif Usûlî Görüşler”. Doktora Tezi, Dicle Üniversitesi, 2015.
  3. Aktepe, İshak Emin. “İmam Şafii’nin ‘Hadis Sahihse Mezhebim Odur’ sözünü Yeniden Düşünmek”, Uluslararası İmam Şafii Sempozyumu içinde, editör: Mehmet Bilen, 204-225. İstanbul: Kent Işıkları Yayınları, 2012. Ali el-Kârî. Şerhu Nuhbeti’l-Fiker. Beyrût: Dâru’l-Erkâm, ts. Aybakan, Bilal. İmam Şâfiî ve Fıkıh Düşüncesinin Mezhepleşmesi. İstanbul: İz Yayıncılık, 2007. Bâcî, Ebu’l-Velîd. et-Ta‘dîl ve’t-Tecrîh li-men Harrace lehu’l-Buhârî fi’l-Câmi‘i’s-Sahîh. Tahkik: Ebû Lübâbe Hüseyn, Riyad: Dârü’l-Livâ, 1406/1986.
  4. Bedir, Murteza. Fıkıh, Mezhep, Sünnet, Hanefî Fıkıh Teorisinde Peygamber’in Rolü. İstanbul: Dem Yayınları, 2017. Beyzâvî. Minhâcü’l-Vusûl ilâ ‘İlmi’l-Usûl. Çeviri: Mansur Koçinkağ. İstanbul: Rağbet Yayınları, 2018. Buhârî, Muhammed b. İsmail. el-Câmi‘u’s-Sahîhu’l-Müsnedu min Hadîsi Resûlillâh ve Sünenihi ve Eyyâmihi. Kahire: el-Matbaatü’s-Selefiyye, 1400/1980. Cessâs, Ebû Bekr er-Râzî. el-Fusûl fi’l-Usûl. Kuveyt: Vizâretü’l-evkâf, 1414/1994. Cessâs. Muhtasaru İhtilâfi’l-Ulemâ li’t-Tahâvî. Tahkik: Abdullah Nezîr. Beyrut: Dârü’l-Beşâiri’l-İslâmiyye, 1417/1996. Cüveynî, Ebu’l-Meâlî. Nihâyetü’l-Matlab fî Dirâyeti’l-Mezheb. Tahkik: Abdülazîm Mahmûd Dîb. Cidde: Dâru’l-Minhâc, 1428/2007. Dihlevî, Şah Veliyyullah. el-İnsâf fî Beyâni Esbâbi’l-İhtilâf. Beyrut: Dârü’n-Nefâis, 1404/1984. Ebû Dâvud es-Sicistânî. es-Sünen. Tahkik: Şu‘ayb el-Arnaût. Yy.: Dâru’r-Risâle el-Âlemiyye, 1430/2009. Ebû Şâme el-Makdîsî. Hutbetü’l-Kitâbi’l-Müemmel li’r-Redd ila’l-Emri’l-Evvel. Yy.: Edvâü’s-Selef, 1424/2003. Ebû Yûsuf. er-Redd ‘alâ Siyeri’l-Evzâî. Tahkik: Ebu’l-Vefâ el-Afgânî. Haydarabad: Lecnetü İhyâi’l-Me‘ârifi’n-Nu‘mâniyye, ts. Elbânî, M. Nâsiruddîn, Sıfatı Salâti’n-Nebî. Riyad, Mektebetü’l-Meârif, 1427/2006.
  5. Eşit, Yusuf. “Fukahânın Temel Hadis Kaynaklarına Referansı ve Bu Kaynakların Fukahâ Üzerindeki Etkisi”. e-Şarkiyat İlmi Araştırmalar Dergisi 9, sy. 2 (2017): 1011-1030. Hatîb el-Bağdâdî. Târîhu Bağdâd. Tahkik: Mustafa Abdülkadir Atâ. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1417/1996. Hüseyin b. Ali er-Racrâcî. Ref‘u’n-Nikâb ‘an Tenkîhi’ş-Şihâb. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1425/2004. Irâkî, Zeynuddîn. Tarhu’t-Tesrîb fî Şerhi’t-Takrîb. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l-Arabî, ts. İbn