AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAt the same time, a poem of Şeyyâd Hamza, some Turkish poems of Mevlana and in Behcetü'l-Hadâik Eastern Turkish; It has been determined that Western Turkish features are predominant in Kıssa-i Yûsuf and Ferâiz Kitâbı.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In academic literature, the works that reflect the features of Western Turkish as well as the language characteristics specific to Eastern Turkish are commonly referred to as mixed language works. Until now, many studies have been carried out in which the phonetic and form features of mixed language works have been examined in detail and different opinions have been put forward regarding the dual use in these works. In this study, first of all, in the context of the development of Turkish written language in Anatolia, mixed language works and their features, studies and opinions on the subject are discussed. Later, Behcetü'l- Hadâik fi Mev'izati'l-Halâik, Kıssa-i Yûsuf, Ferâiz Kitâbı, some Turkish poems of Mevlânâ and Şeyyâd Hamza's a poem, which are thought to have been written in the Anatolian area, ol- (fundamental verb) ~ bol- (fundamental verb), ol- (auxiliary verb) ~ bol- (auxiliary verb), var ~ bar, var- ~ bar-, vėr- (fundamental verb) ~ bėr- (fundamental verb), vėr- (auxiliary verb) ~ bėr- (auxiliary verb), ben / bėn ~ men / mėn, göŋül ~ köŋül, gün (sun) ~ kün (sun), daḳı ~ taḳı, dükel ~ tükel, dė- ~ tė- the words, which are reflect the characteristic features of mixed language structures were examined in terms of frequency of use. In the examined works, features of both Western Turkish and Eastern Turkish were clearly seen. At the same time, a poem of Şeyyâd Hamza, some Turkish poems of Mevlana and in Behcetü'l-Hadâik Eastern Turkish; It has been determined that Western Turkish features are predominant in Kıssa-i Yûsuf and Ferâiz Kitâbı.
Özet
Akademik yazında, Batı Türkçesinin özellikleri yanında Doğu Türkçesine özgü dil özelliklerini de yansıtan eserlere yaygın olarak karışık dilli eserler adı verilmektedir. Şimdiye kadar karışık dilli eserlerin ses ve biçim özelliklerinin ayrıntılı olarak incelendiği pek çok çalışma yapılmış ve bu eserlerdeki ikili kullanımlarla ilgili farklı görüşler ileri sürülmüştür. Bu çalışmada ise öncelikle Anadolu’da Türk yazı dilinin gelişimi bağlamında karışık dilli eserler ve özellikleri, konuyla ilgili çalışmalar ve görüşler ele alınmıştır. Daha sonra, Anadolu sahasında yazıldığı düşünülen Behcetü’l- Hadâik fi Mev’izati’l-Halâik, Kıssa-i Yûsuf, Ferâiz Kitâbı, Mevlânâ’nın bir kısım Türkçe manzumeleri ile Şeyyâd Hamza’nın bir manzumesi karışık dil yapılarının karakteristik özelliklerini yansıtan ol- (temel fiil) ~ bol- (temel fiil), ol- (yardımcı fiil) ~ bol- (yardımcı fiil), var ~ bar, var- ~ bar-, vėr- (temel fiil) ~ bėr- (temel fiil), vėr- (yardımcı fiil) ~ bėr- (yardımcı fiil), ben / bėn ~ men / mėn, göŋül ~ köŋül, gün (güneş) ~ kün (güneş), daḳı ~ taḳı, dükel ~ tükel, dė- ~ tė- sözlerinin kullanım sıklığı bakımından incelenmiştir. İncelenen eserlerde hem Batı Türkçesinin hem de Doğu Türkçesinin özellikleri belirgin biçimde görülmüştür. Bununla birlikte Şeyyâd Hamza’nın bir manzumesi, Mevlânâ’nın bir kısım Türkçe manzumeleri ve Behcetü’l-Hadâik’ta Doğu Türkçesi; Kıssa-i Yûsuf ve Ferâiz Kitâbı’nda ise Batı Türkçesi özelliklerinin ağır bastığı tespit edilmiştir.