AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn this regard the finds at Lamos support the conclusions that RCSP has reached for the entire region: indigenous cultures were active in negotiating a complex relationship with the offshore power of Rome, managing to preserve both native traditions and social power.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This paper presents the findings of an initial architectural survey at the site of Lamos in western Rough Cilicia, undertaken as part of the Rough Cilicia Survey Project (RCSP). The results include the first measured plan of the city, incorporating both buildings and topography. The city is divided into four main areas, each area centered around a small knoll or hillock. From east to west these include an agora, colonnaded street, cemetery, and acropolis. The architectural survey has documented several new structures, while the identity of others has been corrected from that of previous scholars. The majority of the architectural remains appear to date from the 2nd through 3rd centuries A.D., the period of the city’s greatest prosperity. Analysis of the architecture of Lamos within the context of world systems theory reveals a complex interaction between core and periphery. In this regard the finds at Lamos support the conclusions that RCSP has reached for the entire region: indigenous cultures were active in negotiating a complex relationship with the offshore power of Rome, managing to preserve both native traditions and social power.
Özet
Bu makale, Batı Dağlık Kilikia’da bulunan Lamos yerleşiminin, Dağlık Kilikia Yüzey Araştırması Projesi (RCSP) tarafından yürütülen ilk arkeolojik yüzey araştırmasının bulgularını ele almaktadır. Sonuçlara, yapıları ve topografyayı içerecek şekilde, kentin ilk ölçülmüş planı dahil edilmiştir. Herbiri bir küçük yükselti veya tepenin etrafında yoğunlaşmak kaydıyle şehir dört ana alana bölünmüştür. Doğudan batıya olmak üzere bu alanlara agora, sütunlu cadde, nekropol ve acropolis dahildir. Mimari açısından, yüzey araştırması bazı yeni yapıların belgelenmesini sağlamıştır; diğer yandan da bazı diğer yapıların daha önceki araştırmalar tarafından yapılmış tanımlamaları da düzeltilmiştir. Mimari kalıntıların çoğu, kentin en zengin dönemi olan İ.S. 2. ve 3. yüzyıllara tarihlenmektedir. Dünya sistemleri teorisi kontekstinde Lamos mimarisinin analizi merkez ile çevre ilişkilerinin girift olduğunu göstermektedir. Bu bağlamda, Lamos buluntularının, RCSP’nin tüm bölge için elde ettiği sonuçları destekler nitelikte olduğu ortaya çıkmaktadır: Yerel kültürler, yerel gelenekleri ve sosyal iktidarı birlikte yürütmeyi başaran bir tarzda denizaşırı güç olan Roma ile girift bir ilişkiyi yürütmekteydiler.