Journals / OLBA / 2015 / Cilt: 0 - Sayı: 23

? DIE KIRCHE VON IŞIKKALE

Journal
OLBA
Pages
535–552
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Dikkati çeken diğer bir husus da güney tarafdaki dış duvarda bulunan ve vaftizhaneye su sağlayan sistem ile bağlantılı olan küçük bir teknedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Işıkkale, Semavi Eyice'nin dikkati çektiği İsauria Bölgesi'nde bulunan birçok Geç Antik-Erken Bizans Dönemi yerleşimlerinden birisidir.
📊
Key Findings & Data:Eyica'nin Işıkkale kilisesinin bir planını da yayınlamasına rağmen, daha sonraki çalışmalarda bu yapı sadece kısmen dikkate alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Dikkati çeken diğer bir husus da güney tarafdaki dış duvarda bulunan ve vaftizhaneye su sağlayan sistem ile bağlantılı olan küçük bir teknedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Işıkkale, Semavi Eyice'nin dikkati çektiği İsauria Bölgesi'nde bulunan birçok Geç Antik-Erken Bizans Dönemi yerleşimlerinden birisidir. Eyica'nin Işıkkale kilisesinin bir planını da yayınlamasına rağmen, daha sonraki çalışmalarda bu yapı sadece kısmen dikkate alınmıştır. Oysaki kilisenin kalıntıları, önemli özellikleri hemen görülebilecek kadar iyi korunmuş durumdadır.Üst kata sahip bir bazilika olma özelliği ile bu kilise Kilikia kiliselerinin standart formunu temsil eder. Bazilika, oldukça büyük, doğuya doğru iki katlı bir şekilde genişleyen ve dörtgen şekilde ana apsis etrafını saran apsis yan odalarına sahiptir. Küçük ebatlarına rağmen bu kilise, cemaat kilisesi işlevi görmesi için gereksinim duyulan tüm liturjik donanımlara sahiptir. Buna orta nefteki Synthronon, Templon ve Ambon, ayrıca kaybolmasından önce kısa bir süreliğine güney apsis yan odasında görülmüş olan bir Piscina da dahildir. Batı cephe önünde bir yarım Exedra, ayrıca kuzey ve güney taraflardaki bitişik yan yapılar kiliseyi daha büyük bir bütüne dönüştürmektedir. Dikkati çeken diğer bir husus da güney tarafdaki dış duvarda bulunan ve vaftizhaneye su sağlayan sistem ile bağlantılı olan küçük bir teknedir.

🔖

Cite This Article

WESTPHALEN, S. (2022). ? DIE KIRCHE VON IŞIKKALE. OLBA, Cilt: 0 - Sayı: 23, 535–552. https://ajindex.com/articles/584573

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Aydın 1999a
  2. Aydın, A., Emirzeli. Eine hellenistische bis spätantike Siedlung im Rauhen Kilikien. Edition Wissenschaft, Reihe Altertumswissenschaften 2, Marburg. Aydın 1999b
  3. Aydın, A., “Die Kirche II in Emirzeli”, Olba 2, 499-511. Aydın 2000
  4. Aydın, A., “Kilikia ve Isauria Kiliselerinde Görülen Yüksek Tipteki Templon Kuruluşları”, Olba 3, 215-226. Aydın 2002a
  5. Aydın, A., “Çatıören Kilisesi”, Olba 5, 105-112. Aydın 2002b
  6. Aydın, A., “Tapureli A Kilisesi Kazısı”, in: VI. Ortaçag ve Türk Dönemi Kazı Sonuçları ve Sanat Tarihi Sempozyumu, Kayseri, 95-103. Aydın 2003a
  7. Aydın, A., “Der Ambon der Kirche “A” in Tapureli”, Olba 8, 83-91. Aydın 2003b
  8. Aydın, A., “Mersin-Silifke, Seyranlık Köyü Geç Antik-Bizans Dönemi Mimarisi”, AST 21, 217-228. Aydın 2003c
  9. Aydın, A., “Mersin-Silifke, Seyranlık Köyü Geç Antik-Bizans Dönemi Mimarisi Yüzey Araştırması 2002”, Anadolu Akdenizi Haberleri, 49-50. Aydın 2003d
  10. Aydın, A., “Silifke, Sömek Köyü Kiliseleri Yüzey Araştırması 2003”, Anadolu Akdenizi Haberleri, 110-112. Aydın 2003e
  11. Aydın, A., “Die christliche Architektur in Kilikien und Isaurien am Beispiel der Kirche von Demirciören”, Belleten 67, 415-419. Aydınoğlu – Çakmak 2011
  12. Aydınoğlu, Ü. – Ü. Çakmak, “A Rural Settlement in the Rough Cilicia-Isaurian Region: Karakabaklı, Adalya 14, 71-102. Bell 1906a
  13. Bell, G. L., “Notes on a Journey Through Cilicia and Lycaonia”, Revue Archéologique 4e sér. 7, 385-414. Bell 1906b
  14. Bell, G. L., “Notes on a Journey Through Cilicia and Lycaonia”, Revue Archéologique 4e sér. 8, 7-36. Dagron – Callot 1998
  15. Dagron, G. – O. Callot, “Les bâtisseurs isauriens chez eux”, in: Ševčenko, I. – Hutter, I. (Hg.), AETOΣ. Studies in Honour of Cyril Mango, Stuttgart – Leipzig, 55-70. Eichner 2011
  16. Eichner, I., Frühbyzantinische Wohnhäuser in Kilikien. Baugeschichtliche Untersuchungen zu den Wohnformen in der Region um Seleukia am Kalykadnos, Tübingen. Equini Schneider u.a. 2003
  17. Equini Schneider, E., u.a., Elaiussa Sebaste 2. Un porto tra Oriente e Occidente, Rom. Equini Schneider u.a. 2010
  18. Equini Schneider, E., u.a., Elaiussa Sebaste 3. L’agora romana, Istanbul. Equini Schneider 2014
  19. Equini Schneider, E., “Elaiussa Sebaste: 2011-2012 Excavation and Conservation Work”, KST 35/3, 415-427. Eyice 1976/77 Eyice, S., “Kanlıdivan (= Kanytelideis – Kanytelleis) basilikaları”, Anadolu Araştırmaları Dergisi 4/5, 411-442. Eyice 1979
  20. Eyice, S., “La basilique de Canbazlı en Cilicie”, Zograph 10, 22-29. Eyice 1980
  21. Eyice, S., „Die Basiliken von Kanlıdivan (= Kanytelideis – Kanytelleis