AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFor mainstreaming education to reach its purpose, it was thought that measures should be taken to prevent the sense of loneliness based on the school.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
It is known that children with mental disabilities experience more physical and mental problems than children with normal development. Loneliness and exclusion from society can increase the frequency and severity of these problems. Therefore, determining loneliness levels and the factors that cause it is very important to prevent children with mental disabilities from experiencing mental problems. In this study, it is aimed to examine the loneliness levels of children with mild intellectual disability who are studying in mainstream and special education class and normally developing children. In the study carried out for this purpose, in the 2016-2017 academic year, in various districts of Istanbul. A total of 272 students were reached, including children with normal development, who continued their education in 5th, 6th, 7th and 8th grades, as well as mainstreaming students with mild mental disabilities in the same schools and students in a special education class. Information about students’ number of siblings, and number of close friends were obtained. Students’ loneliness levels were also measured using the School-Based Loneliness Scale for Children. Intergroup comparisons were made using one-way ANOVA. As a result, it was observed that the mainstreaming class students experienced higher levels of loneliness than both special education class students and students with normal development. For mainstreaming education to reach its purpose, it was thought that measures should be taken to prevent the sense of loneliness based on the school.
Özet
Zihinsel yetersizliği olan çocukların, normal gelişim gösteren çocuklara göre daha fazla fiziksel ve ruhsal problem yaşadığı bilinmektedir. Yalnızlık ve toplumdan dışlanma, yaşanan bu problemlerin sıklığı ve şiddetini arttırabilmektedir. Bu nedenle yalnızlık düzeylerinin ve buna neden olan faktörlerin belirlenmesi, zihinsel yetersizliği olan çocukların ruhsal problemler yaşamasını önleyebilmek açısından oldukça önemlidir. Yapılan bu çalışmada da kaynaştırma eğitimi alan ve özel eğitim sınıfında eğitim görmekte olan hafif düzey zihinsel yetersizliği olan çocuklar ile normal gelişim gösteren çocukların yalnızlık düzeylerini incelemek amaçlanmıştır. Bu amaçla yürütülen çalışmada 2016 – 2017 eğitim öğretim yılında İstanbul ili çeşitli ilçelerinde 5, 6, 7 ve 8. Sınıfta öğrenimine devam eden normal gelişim gösteren çocuklarla, yine aynı okullarda hafif düzey zihinsel yetersizliği olan kaynaştırma öğrencileri ve özel eğitim sınıfındaki öğrenciler olmak üzere toplam 272 öğrenciye ulaşılmıştır. Öğrencilerin kardeş sayısı ve yakın arkadaş sayısına ilişkin bilgiler alınmıştır. Öğrencilerin yalnızlık düzeyleri de Çocuklar için Okul Temelli Yalnızlık Ölçeği kullanılarak ölçülmüştür. Gruplararası karşılaştırmalar tek yönlü ANOVA kullanılarak yapılmıştır. Sonuçta kaynaştırma sınıfı öğrencilerinin hem özel eğitim sınıfı öğrencileri hem de normal gelişim gösteren öğrencilerden daha yüksek düzeyde yalnızlık deneyimledikleri görülmüştür. Kaynaştırma eğitiminin amacına ulaşması için okul temelli yalnızlık duygusunun önüne geçmeye yönelik tedbirler alınması gerektiği düşünülmüştür.