AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis study is the first and largest research from Turkey using NGS that highlights all ichthyosis subtypes.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Ichthyosis is a clinically heterogeneous group of genodermatoses characterized by widespread drying and scaling of the skin. It is also a genetically heterogeneous disorder, and 67 genes associated with the disease have been identified to date. However, there are still undiscovered genes causing the disease. Methods: We investigated 19 Turkish patients from 17 unrelated families using clinical exome sequencing or multigene panel screening. Results: Sixteen likely pathogenic or pathogenic variants were detected in 13 unrelated patients. We identified “variant of unknown significance” alteration in only one patient. Seven novel variants were identified in ABCA12, ALOX12B, and ALOXE3. The most commonly mutated gene was TGM1, followed by ABCA12 and ALOX12B. Conclusions: Because of the wide genetic variability of ichthyosis, it is difficult to diagnose the disease quickly and definitively. The clinical use of next-generation sequencing (NGS) methodologies is beneficial in the diagnostic approach to ichthyosis and genetic counseling. This study highlights the underlying molecular cause of ichthyosis by determining the mutational spectrum in a cohort of 19 patients. This study is the first and largest research from Turkey using NGS that highlights all ichthyosis subtypes.
Özet
Amaç: İktiyozis, deride pullanma ve yaygın kuruma ile karakterize klinik olarak heterojen bir genodermatoz grubudur. Aynı zamanda genetik olarak heterojen bir hastalıktır ve bugüne kadar hastalıkla ilişkili 67 farklı gen tanımlanmıştır. Bununla birlikte, hastalığa neden olan hala keşfedilmemiş genler de bulunmaktadır. Yöntemler: Klinik ekzom dizileme veya çoklu gen paneli kullanarak, akraba olmayan 17 aileden 19 Türk hastayı araştırdık. Bulgular: Aralarında akrabalık bulunmayan 13 hastada 16 olası patojenik veya patojenik değişim tespit edildi. Sadece bir hastada “klinik önemi bilinmeyen” değişim saptadık. ABCA12, ALOX12B ve ALOXE3 genlerinde yedi yeni varyant tanımlandı. En yaygın mutasyona uğramış gen TGM1 olup, bunu ABCA12 ve ALOX12B genleri izlemektedir. Sonuçlar: İktiyozisin geniş genetik değişkenlik göstermesi nedeniyle, hastalığı hızlı ve kesin olarak teşhis etmek zordur. Yeni nesil dizi analizi (NGS) metodolojilerinin klinik kullanımı, iktiyozisin genetik danışmanlığı ve tanısal yaklaşımında faydalıdır. Bu araştırma, 19 hastadan oluşan bir kohortta mutasyon spektrumunu belirleyerek iktiyozisin altta yatan moleküler nedenlerini açıklamaktadır. Bu çalışma, NGS yöntemi ile tüm iktiyozis alt tiplerini araştıran, Türkiye’deki ilk ve en büyük araştırmadır.