SavedAdd your journal

Journals / Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2014 / Cilt: 0 - Sayı: 45

The birth of hasan hadith and evaluate opinions about the trio concept hadith scholars n terms of authentic.

Hasen Hadis ıstılâhının ortaya çıkışı ve sıhhat açısından hadislerin taksiminin başladığı zaman ile ilgili görüşlerin değerlendirilmesi

Veysel ÖZDEMİR
Pages
67–110
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In this article, we will try to trace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began to be used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Hadiths in terms of authentic were scrutinized in two parts as sahih (authentic) and da’if (weak) until the third century of hijri.
📊
Key Findings & Data:Although expressed in different ways, this dual classification is the issue of alliance by hadith experts.
💡
Conclusion & Impact:In this article, we will try to trace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began to be used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Hadiths in terms of authentic were scrutinized in two parts as sahih (authentic) and da’if (weak) until the third century of hijri. Although expressed in different ways, this dual classification is the issue of alliance by hadith experts. Afterwards, upon the come out and spread of the concept of hasan (good) hadith, hadiths in terms of health were assessed into three categories: sahih, hasan and da’if. The birth of hasan hadith and its being into the agenda of the hadith scholar is directly proportional to the beginning of triple conceptualization of it. Hadith scholars have suggested vari- ous opinions about when it began to be used on a triple temperament. In this article, we will try to trace the concepts of sahih, hasan and da’if hadiths and when these concepts occur; when began to be used widely; evaluate opinions about the trio concept hadith scholars put forward.

Özet

Sıhhat bakımından hadîsler hicri üçüncü yüzyıla kadar sahîh ve zayıf olarak iki kısımda mütaala edilmiştir. Bu ikili tasimat, farklı şekillerde ifade edilse de hadîs usûlcülerinin üzerinde ittifak ettiği bir meseledir. Daha sonra hasen hadîs kavramı ortaya çıkıp yayılma sürecine girince hadîsler sıhhat bakımından artık sahîh, hasen ve zayıf şeklinde üçlü taksimatta değerlendirilmiştir. Hasen hadîs kavramının doğuşu ve muhaddislerin gündemine girmesi üçlü taksimatın başlangıcı ile doğrudan orantılıdır. Hadîs âlimleri üçlü taksimatın ne zaman kullanılmaya başladığı ile ilgili muhtelif görüşler ileri sürmüşlerdir. Bu makalede sahîh, hasen ve zayıf kavramlarının izini sürerek bu kavramların ne zaman ortaya çıktığı, yaygın olarak kullanılmaya başlandığı ve hadîs âlimlerince ileri sürülen üçlü taksimatın tarihleri ile ilgili görüşleri değerlendirmeye çalışacağız.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, V. (2022). The birth of hasan hadith and evaluate opinions about the trio concept hadith scholars n terms of authentic.. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 45, 67–110. https://ajindex.com/articles/578751

References (9)

  1. Ahmed b. Hanbel, Kitâbu’l-İlel ve Ma’rifetü’r-Ricâl, (thk. Vasiyullah b. M. Abbâs), I-IV, Riyâd, 1408/1988.
  2. Ahmed b. Hanbel, Kitâbu’l-İlel ve Ma’rifetü’r-Ricâl,, Müsned, I-VI, İstanbul, 1992/1413. Ahmed b. Hanbel, Kitâbu’l-İlel ve Ma’rifetü’r-Ricâl,, Müsned, (thk. Şuayb el-Arnaût, Âdil Mürşit), I-L, Beyrût, 1416/1995.
  3. Ahmed Naim, Babanzâde, Hadîs Usûlü ve Hadîs Istılâhları, (Yay. haz. Hasan Karayiğit), İstanbul, 2010. Ali b. el-Medînî, el-İlel ve Ma’rifetü’ricâl (Rivâyetü İbni’l-Berrâ), (thk. M. b. Ali el-Ezherî), 1427/2006.
  4. Arpaçukuru, Osman, Sahâbe Dönemi Hadîs Rivâyetinde Tesebbüt, İklal ve İksar, (Basılmamış YL Tezi), MÜ. Sos. Bil. Ens, İst, 2006. Âşık, Nevzat, Sahâbe ve Hadîs Rivâyeti (Tahammül, Nakil ve Tenkîdleri), İzmir, 1981.
  5. Aşıkkutlu, Emin, Hadîste Ricâl Tenkîdi, İstanbul, 1997.
  6. Aybakan, Bilal, “Teberru”, DİA, XXXX, 215-16.
  7. Aydınlı, Abdullah, Hadîs Istılâhları Sözlüğü, İstanbul, 2009. Azamî Muhammed Mustafa, Menhecu’n-nakd inde’l-muhaddisîn neş’etuhu ve târîhuhu, Riyâd, 1410/1990. Azîm Âbâdî, Muhammed Şemsu’l-Hak, ‘Avnu’l-ma’bûd şerhu Süneni Ebû Dâvud, I-XIV, Beyrût, 1415. Bakkal, Ali, “Maraz-ı Mevt”, DİA, XXVIII, 39-41.
  8. Beşir Ali Ömer, Menhecü’l-İmam Ahmed fî İ’lâli’l-Ehâdîs, Vakfü’s-Selam el-Hayri, I-II, Riyad 2005/1425. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Huseyn, Ma’rifetü’s-sünen ve’l-âsâr, I-XV, (thk.Abdulmut’î Emîn Kal’acî,), Haleb, 1991. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Huseyn, Ma’rifetü’s-sünen ve’l-âsâr, Sünenü’l-kübrâ, (thk. Muhammed Abdulkâdir Ata’), I-X, Mekke, 1414/1994. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdilhâlik, Müsnedü Bezzâr, (thk.Mahfûzurrahmân Zeynullah), I-XV, Medîne, 1409/1988. Buhârî, Muhammed b. İsmaîl, Kitâbu’d-du’efâ, y.y., 1426/2005. Buhârî, Muhammed b. İsmaîl, Kitâbu’d-du’efâ, y.y., Kitâbu’t-târîhi’l-kebîr, (thk. Mustafa Abdulkâdir Ata), I-IX, Beyrût, 1429/2008. Buhârî, Muhammed b. İsmaîl, Kitâbu’d-du’efâ, y.y., Sahîh, (thk. Mustafa Dîb el-Buğâ), Dımeşk, 1413/1993.
  9. Çakan, İsmail Lütfi, Ana Hatlarıyla Hadîs Bilgisi-Tarihi-Dindeki Yeri ve Okuma-Okutma Yön- temi, İstanbul, 2012. Dârekutnî, Ali b. Ömer, Sünen, (thk. Abdulğanî Mestû), I-IV, Beyrût, 1429/2008. Dârimî, Muhammed b. Abdirrahmân, Sünen, I-II, 1992/1413. Derîs, Hâlid b. Mansûr, el-Hadîsu’l-hasen li-zâtihi ve li-ğayrihi dirâsetü istikrâiyyetün nakdiyye, I-V, Riyâd, 2005. Ebû Dâvud, Süleymân b. el-Eşâs, Sünen, I-IV, İstanbul, 1992/1413. Ebû Ğudde, Abdu’l-Fettah, “Sünnet Kavramının Hukukî Anlamı ve Dârekutnî’nin Sünen’i Üzerine Bir İnceleme”, (çev. Harun Reşit Demirel), Dinbiliml