Journals / Marifetname / 2021 / Cilt: 8 - Sayı: 2

“Kim âşık olur da aşkını gizler, iffetli davranır ve bu sebepten ölürse, şehit olarak ölür” hadisinin Sıhhati ile İlgili Görüşler ve Değerlendirmesi

Pages
729–755
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ayrıca getirdikleri farklı tarikler ile hadisin mevkûf rivayetlerini de “âşık hadisinin” sıhhatini ispatlamak için kullanmışlardır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Peygamber’den nakledilen “Kim âşık olur da aşkını gizler, iffetli davranır ve bu sebepten ölürse, şehit olarak ölür” hadisinin sıhhati, hadis âlimleri arasında tartışma konusu olmuştur.
📊
Key Findings & Data:Öte yandan makale bu sorunun cevabını ararken, müteahhir ulemâ arasından “âşık hadisine” sahih diyenlerin hadisin tenkidinde farklı bir yaklaşım ortaya koyduklarını tespit etmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Ayrıca getirdikleri farklı tarikler ile hadisin mevkûf rivayetlerini de “âşık hadisinin” sıhhatini ispatlamak için kullanmışlardır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · Aşk · İffet

Özet

Hz. Peygamber’den nakledilen “Kim âşık olur da aşkını gizler, iffetli davranır ve bu sebepten ölürse, şehit olarak ölür” hadisinin sıhhati, hadis âlimleri arasında tartışma konusu olmuştur. İlk dönem hadis münekkitlerinin tamamı “âşık hadisi” hakkında olumsuz bir kanaat arz etmişlerken, sonraki dönem bazı hadis âlimleri birtakım deliller öne sürerek mezkûr rivayetin sahih olduğunu savunmuşlardır. Ancak yapılan araştırmalar sonucu sonraki dönem hadis âlimleri tarafından “âşık hadisinin” sahih olduğunu ispatlamak için ileri sürülen delillerin, hadisi sahih derecesine çıkartacak kadar kuvvetli olmadığı tespit edilmiştir. Bununla birlikte mezkûr hadis araştırılırken müteahhir ulemadan bazı isimlerin mütekaddim münekkitlerin ittifakla ortaya koydukları bir hükme neden karşı çıktığı merak konusu olmuştur. Öte yandan makale bu sorunun cevabını ararken, müteahhir ulemâ arasından “âşık hadisine” sahih diyenlerin hadisin tenkidinde farklı bir yaklaşım ortaya koyduklarını tespit etmiştir. Onlar ilk dönem münekkitlerinin aksine hadisin ravisi Süveyd’i sika kabul etmişlerdir. Ayrıca getirdikleri farklı tarikler ile hadisin mevkûf rivayetlerini de “âşık hadisinin” sıhhatini ispatlamak için kullanmışlardır.

🔖

Cite This Article

ŞAKAR, M. (2022). “Kim âşık olur da aşkını gizler, iffetli davranır ve bu sebepten ölürse, şehit olarak ölür” hadisinin Sıhhati ile İlgili Görüşler ve Değerlendirmesi. Marifetname, Cilt: 8 - Sayı: 2, 729–755. https://ajindex.com/articles/578180

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. İbrahim b. Ömer b. Hasen Bikâî. Esvâku’l-uşşâk min Mesâriu’l-uşşâk. Rabât: Mektebetü'l-Hazâneti'l-Âmme bi'r-Rabât, 3324, 6b-7a. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâîl el-. et-Târîhu’l-kebîr. thk. Abdurrahman êl-Muallimi. Haydarâbâd: Dâiratü’l-Meârifi’l-Usmâniyye, ts. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmâîl el-. Sahîhu’l-Buhârî. 9 Cilt. Mısır: el-Matbaatü’l-Kübrâ el-Emîriyye, ts. Dârekutnî, Ebu’l-Hasen Alî b. Ömer b. Ahmed ed-. Ta’lîkâtü’d-Dârekutnî al’el-Mecrûhîn. thk. el-Arabî. Kahire: Dâru’l-Kütübi’l-İslâmî, 1. Basım, 1994. Ebu’l-Feyz el-Gumârî, Ahmed b. Sıddîk. Der’u’d-da’f an hadîsi “men aşika fe af”. ed. İyâd Ahmed el-Gavc. Kahire: Dâru’l-İmâm et-Tirmizî-Dâru’l-Mustafâ, 1. Basım, 1996. Elbânî, Ebû Abdurrahmân Muhammed Nâsiruddîn el-. Silsiletü’l-ehâdîsi’d-da’îfa ve’l-mevdû’a ve eseruha’s-seyyi’ fi’l-ummeh. 14 Cilt. Riyad: Dâru’l-Meârif, 1. Basım, 1992. Harâitî, Ebû Bekr Muhammed b. Cafer el-. İ’tilâlü’l-kulûb. thk. Hamdi Demirtaş. 2 Cilt. Riyad: Mektebetü Nezzâr Mustafa el-Bâz, 2. Basım, 2000. Hatîb el-Bağdâdî, Ebu Bekr Ahmed b. Alî. Târîhu Bağdâd. thk. Beşşâr Avvâd Marûf. 17 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Garbi’l-İslâmî, 1. Basım, 2001. İbn Adî, Ebû Ahmed el-Curceânî. el-Kâmil fî duafâi’r-ricâl. 9 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1. Basım, 1997. İbn Adî, Ebû Ahmed el-Curceânî. el-Kâmil fî duafâi’r-ricâl. 9 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1. Basım, 1997. İbn Ebî Hâtim, Ebu Muhammed Abdurrahman b. Muhammed b. İdrîs er-Râzî. el-Cerhu ve’t-ta’dîl. 9 Cilt. Haydarâbâd: Dâiratü’l-Meârifi’l-Usmâniyye, 1. Basım, 1952.
  2. İbn Hacer, Ebu’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed el-Askalânî. et-Telhîsu’l-habîr fî tahrîci ehâdîsi’-Râfi’iyyi’l-Kebîr. 4 Cilt. Müessetü Kurtuba: Mısır, 1. Basım, 1995.
  3. İbn Hacer, Ebu’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed el-Askalânî. Tehzîbu’t-Tehzîb. 12 Cilt. Hindistan: Matbaatü Dâiretü’l-Meârifi’n-Nizâmiyye, 1. Basım, 1326. İbn Hibbân, Ebû Hâtim Muhammed b. Hibbân b. Ahmed el-Büstî. es-Sikât. 9 Cilt. Haydarâbâd: Dâiratü’l-Meârifi’l-Usmâniyye, 1. Basım, 1983. İbn Hibbân, Ebû Hâtim Muhammed b. Hibbân b. Ahmed el-Büstî. Kitâbü’l-mecrûhîn mine’l-muhaddisîn. thk. Hamdî b. Abdülmecîd b. İsmâîl es-Selefî. 2 Cilt. Dâru’s-Sumeyî, 1. Basım, 2000.
  4. İbn Teymiyye, Ahmed b. Abdülhalîm. Mecmû’u’l-fetâvâ. 35 Cilt. Suudi Arabistan: Dâru Edvâi’s-Selef, 1. Basım, 2003. İbnü’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec Abdurrahman b. Alî. el-İlelü’l-mütenâhiye fi’l-Ehâdîsi’l-vâhiye. 2 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1. Basım, 1983. İbnü’l-Cevzî, Ebu’l-Ferec Abdu