Journals / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 2005 / Cilt: 0 - Sayı: 130

Tortullarda toplam şeker miktarının Emmerich-A metoduyla tayini ve önemi: Afyon-Karamık Gölü örneği

Pages
71–83
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Şeker içeriklerinin, beslenmenin sakin ve düzenli olduğu Karamık gölünün KB bölgesinde arttığı, gölün sınırlandığı GD'deki Kocbeyli-Aydoğmuş fayı çevresinde yer alan iri kırıntılı tortullarca zengin alüvyal yelpazelerde ise buna karşılık fakirleştiği ortaya çıkmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Karamık gölü Afyon ili Şuhut ilçesi güneydoğusunda yer alır ve neotektonik fayların denetiminde gelişmiştir.
📊
Key Findings & Data:Göl ve çevresinde yapılan 6 sığ sondajdan organik maddece zengin olan 5'i bu çalışmada değerlendirmeye alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Şeker içeriklerinin, beslenmenin sakin ve düzenli olduğu Karamık gölünün KB bölgesinde arttığı, gölün sınırlandığı GD'deki Kocbeyli-Aydoğmuş fayı çevresinde yer alan iri kırıntılı tortullarca zengin alüvyal yelpazelerde ise buna karşılık fakirleştiği ortaya çıkmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Karamık gölü Afyon ili Şuhut ilçesi güneydoğusunda yer alır ve neotektonik fayların denetiminde gelişmiştir. Göl ve çevresinde yapılan 6 sığ sondajdan organik maddece zengin olan 5'i bu çalışmada değerlendirmeye alınmıştır. Örnek alımında, pvc karot muhafazalı, özel olarak tasarlanmış ve imal edilmiş bir el sondaj aleti kullanılmıştır. Alman örneklerin organik maddece zengin olan kısımlarında yapılan analizler sonucu kaba nem % 58,35, higroskopik nem % 12,89, organik madde içerikleri % 30,96, kül oranları ise % 69,04 ortalama değerlerde oldukları saptanmıştır. Emmerich-A yöntemi kullanılarak, Karamık gölü güncel sedimenlerinde belirlenen ortalama invert şeker içerikleri (havada kuru bazda) 6,67 ppm, (kuru külsüz bazda) 13,66 ppm'dir. Aynı örneklerin ortalama pH değeri ise 8.05'dir. Karamık güncel sedimanlarında pH/invert şeker ve organik madde (OM)/İnvert şeker ilişkilerinin düzenli, toplam nem/invert şeker ilişkisinin ters orantılı olduğu anlaşılmıştır. Şekerlerin su içerisindeki çözünürlükleri yüksek olmasına karşın, su içeriğinin kısıtlı olması halinde ise higroskopik nemin tümü invertleşmede tüketildiği anlaşılmıştır. Basen geometrisi açısından ise şekerlerin, gölün sulu ve bataklığa dönüşmüş olan organik maddece zengin sapropelik çökellerin bulunduğu alanlarda arttıkları gözlenmiştir. Şeker içeriklerinin, beslenmenin sakin ve düzenli olduğu Karamık gölünün KB bölgesinde arttığı, gölün sınırlandığı GD'deki Kocbeyli-Aydoğmuş fayı çevresinde yer alan iri kırıntılı tortullarca zengin alüvyal yelpazelerde ise buna karşılık fakirleştiği ortaya çıkmıştır.

🔖

Cite This Article

ORHAN, A., KAVUŞAN, G. (2022). Tortullarda toplam şeker miktarının Emmerich-A metoduyla tayini ve önemi: Afyon-Karamık Gölü örneği. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 130, 71–83. https://ajindex.com/articles/577795

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Altunel, E., 1996. Pamukkale Travertenlerin morfolojik özellikleri yaşlan ve neotektonik önemleri, MTA 118, 47-64.
  2. Arenas, C., Gutierrez, F., Osacar, C. ve Sancho, C. 2000. Sedimentology and geochemistry of fluvio-lacustrine tufa deposits controlled by evaporite solution subsidence in the Central Ebro depression, NE Spain. Sedimentology, 47, 883-909.
  3. Arp, G. Hofmann, J. ve Reitner, J. 1998. Microbial fabric formation in spring mounds ("Microbialites") of alkaline salt lakes in the Badain Jaran Sand Sea, PR China. Palaios, 13(6), 581-592.
  4. Burger, D. 1990. The travertine complex of Antalya / southwest Turkey. Z. Geomorph., 77, 25-46. _____, 1992. Ouantifizierung Guartarer subtropischer verwitterung auf kalk: das Beispel Travertinkompiex von Antalya- Südwesttürkei, Gebrüder Borntraeger: Berlin, 25-46s. Chafetz, H. ve Folk, R.L. 1984. Travertines: depositional morphology and the bacterially constructed constitiuents. Journal of Sedimentary Petrology, 54(1), 289-316. ____,Utech, N,M. ve Fitzmaurice, S.P. 1991. Differences in the d18O and d13C signatures of seasonal laminae comprising travertine stromatolites. Journal of Sedimentary Petrology, 61(6), 1015-1028.
  5. Darkot, B. ve Erinç, S. 1948. Aksu batısında Antalya traverten taraçalan. İ.Ü. Coğrafya Dergisi, 54-61.
  6. Denizman, C. 1989. Kırkgöz kaynakları ve Antalya traverten platosunun hidrojeoloijk etüdü, Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 145s. Ankara (yayımlanmamış). Ford, T.D. ve Pedley, H.M. 1996. A review of tufa and travertines deposits of the world. Earth Sciences Reviews, 41, 117-175.
  7. Glover, C. ve Robertson, A. H. 1998. Role of regional extensional and uplift in the Plio-Pleistocene evolution of the Aksu Basin, SW Turkey. Journal of the Geological Society, London, 15, 365-388. ____,ve_____,2003. Origin of tufa ( coolwater carbonate) and related terraces in the Antalya areas, SW Turkey. Geological Journal, 38, 1-30.
  8. Golubic, S. 1969. Cyclic and noncyclic mechanisms in the formation of travertine. Verb. Internat. Verein. Limnol., 17, 956-961. _____,Violante, C. ve D Argenio, B. 1994. Travertine biota: A record of seasonal changes. Climate changes and hydrogeological hazards in the Mediterranean area, June 27th- 28th, 1994,
  9. Colombella, Perugia, Italy, 25-30.
  10. Guo, L. ve Riding, R. 1998. Hot- spring travertine facies and sequences, Late Pleistocene, Rapolano Terme, Italy. Sedimentology, 45, 163-180.
  11. İnan, N. 1985. Antalya travertenlerinin oluşumu ve özellikleri, TMMOB Jeoloji Müh