SavedAdd your journal

Journals / Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 2022 - Sayı: 8

Public Relations Roles of Women's Research And Implementation Centers: Case Study

Kadın Araştırma ve Uygulama Merkezlerinin Halkla İlişkiler Rolleri: Durum Çalışması

Emel TANYERİ
Nur Banu ATEŞ
Pages
100–129
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

As a result of the research, women's research centers were found to play the role of " expert prescriber" "communication facilitator," "problem-solving process facilitator," "communication technician," "persuader," "advocate," "educator and information provider," "image and reputation manager," "relationship builder," and "cultural tool" in public relations.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to show the role of the research and application centers for women's issues at the universities of our country in the field of public relations.
📊
Key Findings & Data:Data were subjected to both content and descriptive analysis using the MAXQDA 20 program, and the findings were analyzed by interpreting.
💡
Conclusion & Impact:As a result of the research, women's research centers were found to play the role of " expert prescriber" "communication facilitator," "problem-solving process facilitator," "communication technician," "persuader," "advocate," "educator and information provider," "image and reputation manager," "relationship builder," and "cultural tool" in public relations.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:toplumsal cinsiyet · kadın sorunları · üniversite kadın araştırma merkezleri

Abstract

This study aims to show the role of the research and application centers for women's issues at the universities of our country in the field of public relations. In this direction, the aims of the centers, their contributions to the university, their planned and realized practices in the framework of public relations were studied. Data were subjected to both content and descriptive analysis using the MAXQDA 20 program, and the findings were analyzed by interpreting. As a result of the research, women's research centers were found to play the role of " expert prescriber" "communication facilitator," "problem-solving process facilitator," "communication technician," "persuader," "advocate," "educator and information provider," "image and reputation manager," "relationship builder," and "cultural tool" in public relations.

Özet

Bu çalışmanın amacı ülkemiz üniversitelerinde yer alan kadın sorunları araştırma ve uygulama merkezlerinin halkla ilişkiler rolünü ortaya koymaktır. Bu doğrultuda merkezlerin amaçları, üniversiteye sağladığı katkıları, planladığı ve gerçekleştirdiği uygulamaları halkla ilişkiler kapsamında incelenmiştir. Veriler MAXQDA 20 programı kullanılarak hem içerik hem betimsel analize tabi tutulmuş, bulgular yorumlanarak verilmiştir. Araştırma sonucunda kadın araştırma merkezlerinin “uzman reçeteci”, “iletişim kolaylaştırıcı”, “sorun çözme sürecini kolaylaştırıcı”, “iletişim teknisyenliği”, “ikna edici”, “savunucu”, “eğitici ve bilgi tedarikçisi”, “imaj ve itibar yöneticisi”, “ilişki kurucu” ve “kültürel aracı” gibi halkla ilişkiler rollerinin olduğu bulgusu elde edilmiştir.

🔖

Cite This Article

TANYERİ, E., ATEŞ, N. B. (2022). Public Relations Roles of Women's Research And Implementation Centers: Case Study. Kastamonu İletişim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 2022 - Sayı: 8, 100–129. https://ajindex.com/articles/571729

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Alptekin, D. (2011). Sokaktan akademiye: Kadın hareketinin kurumsallaşma süreci. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (26), 33-43.
  2. Altunışık, R., Çoşkun, R., Bayraktaoğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri- SPSS uygulamalı. Adapazarı: Sakarya Yayıncılık. Balcı, E. (2016). Üniversitelerin kadın sorunları araştırma ve uygulama merkezleri. Türkiye Klinikleri Halk Sağlığı-Kadın Öğrenimi Düzeyi ve Sağlıklı Toplum Özel Sayısı, 2(2), 52-68.
  3. Bivins, T. H. (1989). Ethical implications of the relationship of purpose to role and function in public. Journal of Business Ethics, 8(1), 65-73.
  4. Broom, G. M. (1980). A comparison of roles played by men and women in public relations. Paper presented at the Annual Meeting of the Association for Education in Journalism, 63rd,Boston, MA, August 9-13, 1980, 1-11.
  5. Broom, G. M. ve Smith, M. G. (1979). Testing the practitioner's impact on clients. Public Relations Review, 5(3), 47-59.
  6. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: Beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. (M. Bütün, ve S. B. Demir, Çev.) Ankara:
  7. Siyasal Kitabevi.
  8. Çilingiroğlu, N. (2001). Türkiye'de akademik düzeyde kadına yönelik kurumsallaşma. Hacettepe Toplum Hekimliği Bülteni, 20(2). Dozier, D. M. (2005). İletişim ve halkla ilişkiler uygulayıcılarının örgütsel rolleri. J. E. Grunig (Yay. haz.), Halkla ilişkiler ve iletişim yönetiminde mükemmellik içinde (s. 349-377). İstanbul:
  9. Rota Yayınları.
  10. Edgett, R. (2002). Toward an ethical framework for advocacy in public relations. Journal of Public Relations, 14(1), 1-26.
  11. Edwards, L. (2012). Exploring the role of public relations as a cultural intermediary occupation. Cultural Sociology, 6(4), 438- 454. Ehling, W. P. (2005). Halkla ilişkiler eğitimi ve profesyonellik. J. E. Grunig (Yay. haz.), Halkla ilişkilerde ve iletişim yönetiminde mükemmellik içinde (s. 464-488). İstanbul:
  12. Rota Yayınları.
  13. Ehling, William P. ve David M. Dozier.(2005). Halkla ilişkiler yönetimi ve yöneylem araştırması. J. E. Grunig (Yay. haz.) Halkla ilişkiler ve iletişim yönetiminde mükemmellik içinde (s.271-305). İstanbul:
  14. Rota Yayınları.
  15. Erdoğan, İ. (2014). Teori ve pratikte halkla ilişkiler. Ankara:
  16. Erk yayınları. Eroğlu, K. (2004). Kadın kuruluşları içinde üniversite kadın sorunları araştırma ve uygulama merkezlerinin rolü. Cumhuriyet Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokul Dergisi, 8(2), 23-31.
  17. Grunig, J. E. ve Huang, Y.-H. (2000). From organizational effectiveness to relationship ı