AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMean total fluid administration was similar between live and cadaveric donor kidney transplantation patients however mean intraoperative urine output was significantly higher in live donor kidney transplantation patients(p
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose:Renal transplantation significantly improves quality of life compared to hemodialysis in patients with end-stage renal failure. In end-stage renal failure anesthetic technique should be planned carefully, due to changes in volume distribution, drug metabolism, excretion. Results of total intravenous anesthesia, inhalation anesthesia, regional techniques are being investigated. Aim of this study was to present our experience in total intravenous anesthesia in 77 patients, who underwent live and cadaveric donor renal transplantation at Baskent University Faculty of Medicine Adana Teaching and Research Center. Material and Methods:Induction of anesthesia was performed with propofol(2mg/kg) and fentanyl(1μg/kg), and rocuronium bromide(0.4-0.5mg/kg) was given before intubation. Anesthesia was maintained with total intravenous anesthesia(propofol,50 mcg/kg/min; remifentanil,0.25 mcg/kg/min infusion). Intraoperative fluid, urine volumes were recorded. For preemptive multimodal analgesia, pre-incisional intravenous paracetamol(15mg/kg), intramuscular morphine(0.1mg/kg) were given. Postoperative analgesia was maintained with intravenous patient-controlled analgesia(meperidine 10 mg bolus, with a lockout time of 20 minutes). Postoperative pain was recorded using Visual Analogue Scale, level of sedation was assessed by Ramsey Sedation Scale. Results:Study included 64(83.1%) live donor transplantations and 13(16.9%) cadaveric donor transplantations. Mean total fluid administration was similar between live and cadaveric donor kidney transplantation patients however mean intraoperative urine output was significantly higher in live donor kidney transplantation patients(p
Özet
Amaç: Renal transplantasyon son dönem böbrek yetmezliği hastalarında hemodiyalizle karşılaştırıldığında yüksek yaşam kalitesi sağlayan bir yöntemdir. Son dönem böbrek yetmezliğinde volüm dağılımı, ilaç metabolizması, atılımındaki değişiklikler nedeniyle anestezi tekniği özenle planlanmalıdır. Total intravenöz anestezi, inhalasyon anestezisi, rejyonel tekniklerin sonuçları araştırılmaktadır. Çalışmada Başkent Üniversitesi Tıp Fakültesi Adana Uygulama ve Araştırma Merkezi"nde canlı ve kadaverik donörden renal transplantasyon uygulanan 77 hastada total intravenöz anestezi deneyimimizin aktarılması amaçlanmıştır. Materyal ve Metod: Anestezi indüksiyonu propofol 2mg/kg, fentanil 1µg/kg ile sağlandı, roküronyum bromürle (0.4-0.5mg/kg) entübasyon gerçekleştirildi. İdame total intravenöz anesteziyle (propofol, 50µg/kg/dk; remifentanil, 0.25µg/kg/dk infüzyon) sağlandı. İntraoperatif sıvı, idrar miktarı kaydedildi. Preemptif multimodal analjezide preinsizyonel 15mg/kg intravenöz parasetamol, 0.1mg/kg intramüsküler morfin uygulandı. Postoperatif analjezide intravenöz hasta kontrollü (meperidin 10mg bolus, kilitli kalma süresi 20 dakika) kullanıldı. Postoperatif ağrı vizüel analog skala, sedasyon düzeyleri Ramsey Sedasyon Skalası kullanılarak kaydedildi. Bulgular: Canlı donörden transplantasyon sayısı 64(83.1%), kadaverik donörden transplantasyon sayısı 13 (16.9%) idi. Canlı ve kadaverik donörden böbrek transplantasyonu yapılan hastalarda intraoperatif verilen mayi miktarında istatistiksel olarak anlamlı fark gözlenmezken; intraoperatif çıkarılan idrar miktarının canlı donörden böbrek nakli uygulanan hastalarda anlamlı olarak yüksek olduğu saptandı(p