AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, further trials are warranted to document the actual therapeutic potential of ozone treatment in the clinical setting.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Our aim was to investigate the protective role of ozone treatment against gentamicin-induced nephrotoxicity in an experimental rat model. In this study, a total of 30 rats were allocated in 5 groups (n=6 in each group). The control group (Group 1) received isotonic saline only, while Groups 2 and 3 received gentamicin at doses of 15 mg/kg/day and 50 mg/kg/day, respectively. In Group 4, intraperitoneal ozone treatment (1 mg/kg, 5% O3-95% O2) was performed after administration of gentamicin at a dose of 15 mg/kg/day. Group 5 underwent ozone treatment intraperitoneally following the application of gentamicin (50 mg/kg/day). Nephrotoxicity was formed by administration of glycerol. Serum levels of urea, creatinine, neutrophil-gelatinase-associated lipocalin (NGAL), lactate dehydrogenase (LDH), total antioxidant capacity (TAC) and protein carbonyl were measured, and kidneys were histopathologically examined after the sacrifice of animals on the 5 th day. Group 4 displayed more favorable outcomes regarding biochemical markers of oxidative stress such as NGAL, LDH, creatinine, urea, TAC and protein carbonyl. Similarly, histopathological alterations indicating gentamicin-induced nephrotoxicity such as hemorrhage, the presence of protein casts and epithelial injury in renal tubules were less evident in Groups 4 and 5 which received ozone treatment. To conclude, results of this experimental study demonstrated that ozone treatment might ameliorate biochemical disturbances and histopathological alterations linked with gentamicininduced nephrotoxicity. However, further trials are warranted to document the actual therapeutic potential of ozone treatment in the clinical setting.
Özet
Deneysel sıçan modelinde, ozon tedavisinin gentamisin kaynaklı nefrotoksisiteye karşı koruyucu rolünü araştırmak amaçlanmıştır. Bu çalışmaya 5 grup olacak şekilde toplamda 30 rat dahil edildi (her grupta n = 6). Kontrol grubu (Grup 1) sadece izotonik salin alırken, Grup 2 ve 3, sırasıyla 15 mg/kg/gün ve 50 mg/kg/gün dozlarında gentamisin aldı. Grup 4’e 15 mg/kg/gün dozunda gentamisin uygulamasından sonra intraperitoneal ozon tedavisi (1 mg/kg, %5 O3-%95 O2) uygulandı. Grup 5’e 50 mg/kg/ gün dozunda gentamisin uygulamasından sonra intraperitoneal ozon tedavisi (1 mg/kg, %5 O3-%95 O2) uygulandı. Gliserol uygulanması ile nefrotoksisite oluşturuldu. Serum düzeyleri üre, kreatinin, nötrofil-jelatinaz ilişkili lipokalin (NGAL), laktat dehidrojenaz (LDH), total antioksidan kapasite (TAC) ve protein karbonil ölçüldü ve 5. gün hayvanların sakrifiye edilmesinden sonra böbrekler histopatolojik olarak incelendi. Grup 4’ün; NGAL, LDH, kreatinin, üre, TAC ve protein karbonil gibi oksidatif stresin biyokimyasal belirleyicileri ile daha olumlu sonuçlar verdiği gözlemlendi. Benzer şekilde, kanama, protein döküntüleri ve renal tüplerde epitel hasarı gibi gentamisin ile indüklenen nefrotoksisiteyi gösteren histopatolojik değişiklikler, ozon tedavisi alan Grup 4 ve 5’te daha az belirgindi. Bu deneysel çalışmanın sonuçları ozon tedavisinin, gentamisin kaynaklı nefrotoksisite ile bağlantılı biyokimyasal bozuklukları ve histopatolojik değişiklikleri iyileştirebileceğini göstermiştir. Bununla birlikte, klinik ortamda ozon tedavisinin gerçek terapötik potansiyelini belgelemek için daha fazla deneme yapılması gerekmektedir.