Journals / Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 12 - Sayı: 23

Eğitim Örgütlerinde Bilgi Uçurma: Eğitim Çalışanlarının Bilgi Uçurdukları Kişi ve Makamlar

Pages
57–85
Publication Date
2017-06-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Araştırma sonuçları ile içsel bilgi uçurmayı tercih edenlerin çoğunlukla üst yönetime ve iş arkadaşlarına bilgi verdikleri; bunun yanında, dışsal bilgi uçurmayı tercih edenlerinse çoğunlukla aile fertlerine ve örgütün bağlı olduğu üst kurum ve kuruluşlara bildirimde bulundukları belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bilgi uçurma, son dönemde yönetim ve örgüt bilimi alanyazınında sıklıkla tartışılan bir kavramdır.
📊
Key Findings & Data:Bilgi uçurma, örgüt içinde etik ve yasal değerlerle çelişebilen durumların bildirilmesi davranışıdır.
💡
Conclusion & Impact:Araştırma sonuçları ile içsel bilgi uçurmayı tercih edenlerin çoğunlukla üst yönetime ve iş arkadaşlarına bilgi verdikleri; bunun yanında, dışsal bilgi uçurmayı tercih edenlerinse çoğunlukla aile fertlerine ve örgütün bağlı olduğu üst kurum ve kuruluşlara bildirimde bulundukları belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Bilgi Uçurma · Eğitim Çalışanı · Makam

Özet

Bilgi uçurma, son dönemde yönetim ve örgüt bilimi alanyazınında sıklıkla tartışılan bir kavramdır. Bilgi uçurma, örgüt içinde etik ve yasal değerlerle çelişebilen durumların bildirilmesi davranışıdır. Alanyazına benzer olarak bu çalışmada bilgi uçurma kavramı, içsel ve dışsal temalarda incelenmiştir. Bu çalışmanın amacı, eğitim çalışanlarının bilgi uçurdukları makamların belirlenmesidir. Araştırma nitel araştırma yöntemlerinden olgubilim yaklaşımıyla ile desenlenmiştir. 20 öğretmen, 12 okul yöneticisi ve 7 maarif müfettişi toplam 39 eğitim çalışanı ile görüşmeler yapılmıştır. Nitel veriler, içerik analizi ile gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçları ile içsel bilgi uçurmayı tercih edenlerin çoğunlukla üst yönetime ve iş arkadaşlarına bilgi verdikleri; bunun yanında, dışsal bilgi uçurmayı tercih edenlerinse çoğunlukla aile fertlerine ve örgütün bağlı olduğu üst kurum ve kuruluşlara bildirimde bulundukları belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

BALTACI, A. (2017). Eğitim Örgütlerinde Bilgi Uçurma: Eğitim Çalışanlarının Bilgi Uçurdukları Kişi ve Makamlar. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 23, 57–85. https://ajindex.com/articles/55939

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (1)

  1. Brody, R. G., Coulter, J. M., ve Mihalek, P. H. (1998). Whistle-blowing: A cross-cultural comparison of ethical perceptions of US and Japanese accounting students. American Business Review, 16(2), 14. 12. Buchholza,R. ve Rosenthal,B.S.(1998). Business Ethics. NJ: Prentice Hall. 13. Celep, C., & Konaklı, T. (2012). Bilgi Uçurma: Eğitim Örgütlerinde Etik ve Kural Dışı Uygulamalara Yönelik Bir Tepki/Whistleblowing: A Response to Unethical and Illegitimate Practices in Educational Organizations. e-international journal of educational research, 3(4). 14. Chiu,R.K. (2003). Ethical Judgemet and Whistleblowing Intention: Examining The Moderating Role of Locus of Control. Journal of Business Ethics. 43(1/2). 65-74. 15. Cho, Y. J., ve Song, H. J. (2015). Determinants of Whistleblowing Within Government Agencies. Public Personnel Management, 44(4), 450-472. 16. Cresswell, J. W. (2003). Research design. Qualitative and Quantitative approaches. 17. Çetin, S. K., & Demirkasımoğlu, N. (2015). Öğretmen ve Yöneticilerin Etik ve Etik Dışı Davranışlarının Basına Yansımaları. Mugla Sitki Kocman University Journal of Social Sciences, 34. 18. DeGeorge, R. T. (1990). Business Ethics. (3rd ed.) New York: Mavmillan Publishing, 1990. 13. 19. Dworkin, M.T. ve Baucus, M.S. (1998). Internal vs. external whistleblowers: a comparasion of whistleblowing processes”. Journal of Business Ethics.17(3). 1281-1298. 20. Elias, R. Z. (2002). Determinants of earnings management ethics among accountants. Journal of Business Ethics, 40(1), 33-45. 21. Ernst G.Jr. ve Young T., (2010), Driving ethical growth – new markets, new challenges 11th Global Fraud Survey, EYGM Limited. 22. Fidan, T., & Oztürk, I. (2015). The relationship of the creativity of public and private school teachers to their intrinsic motivation and the school climate for innovation. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 195, 905-914. 23. Fidan, T., & Balcı, A. (2016). Principal Proactivity: School Principals’ Proactive. Applied Chaos and Complexity Theory in Education, 29. 24. Graham, J.W. (1983). Principled Organizational Dissent. Yayınlanmamış doktora tezi, Department of Organization Behaviour, Northwestern University, Evanston IL, August 1983. Web: www.nowu.edu/dob/garaham/thesis.pdf adresinden 12.10.2011 tarihinde alınmıştır. 25. Graham, J.W., (1986). Principled Organizational Dissent: A Theoretical Essay. In L.L. Cummings ve B.M. Staw (ed.), Research in Organizational Behaviour, Vol.8, JAI Press, Greenwich: CT,.1-52. 26.