Journals / İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi / 2008 / Cilt: 0 - Sayı: 38

Severe Race of Ottoman Caliphate in 19th Century: Voyage to Second Meşrutiyet and Later Position of the Caliphate

Osmanlı Hilafetinin 19. Yüzyılda Zorlu Sınavı: II. Meşrutiyet'e Giden Süreçte ve Sonrasında Makam-ı Hilafet

Pages
281–322
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This article analyzes historical progress of Ottoman caliphate in 19th Century, by the help of political events and intellectual discussional texts of the period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ottoman Caliphate had experienced its most coercive process in 19th century in terms of its inner socio-political conflicts.
📊
Key Findings & Data:At the end of 18th century and in the first half of 19th century, Tanzimat reforms and distinct features of dominion-caliphate laws have been carried to the agenda.
💡
Conclusion & Impact:This article analyzes historical progress of Ottoman caliphate in 19th Century, by the help of political events and intellectual discussional texts of the period.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ottoman Caliphate had experienced its most coercive process in 19th century in terms of its inner socio-political conflicts. As the classical period arguments have been organized and interpreted for new demands, institutions like Caliphate also has re-adopted. At the end of 18th century and in the first half of 19th century, Tanzimat reforms and distinct features of dominion-caliphate laws have been carried to the agenda. Meanwhile Abdulhamit II has constructed its pan-Islamist policies at the heart of the caliphate authority. Despite of the depression of its position in Second Meşrutiyet (constitutional Monarchy) not only for Ottoman Muslims but also for the all Muslim population Caliphate became a major – holy authority. Especially after 1909 Constitution reforms corrosion in Caliphates authority has reached to high levels. This article analyzes historical progress of Ottoman caliphate in 19th Century, by the help of political events and intellectual discussional texts of the period.

Özet

Osmanlı hilafeti en zorlu dönemecini 19. yüzyılın sosyo-politik girdabında yaşadı. Klasik dönemdeki argümanlar yeni ihtiyaçlarına göre yeniden düzenlenip, yorumlanırken hilafet gibi kurumlar da yeniden uyarlandılar. Geç 18. yüzyıl gelişmeleri ve 19. yüzyılın ilk yarısındaki Tanzimat reformları saltanat-hilafet hukukunda ayrımı ve aşınmayı gündeme getirirken, II. Abdülhamid dönemi hilafeti İttihad-ı İslam politikasının merkezi haline getirmeye çalıştı. Yalnızca Osmanlı Müslümanları için değil, tüm Müslüman halklar için ruhani bir otorite haline getirilmeye çalışılan makamı hilafet Meşrutiyet döneminde gücünü yitirmeye başladı. Özellikle 1909 Anayasa tadilleriyle yetki alanındaki aşınma en ileri aşamaya erişti. Bu makalede Osmanlı hilafetinin 19. yüzyıldaki tarihi gelişim çizgisi, dönemin siyasal olayları ve aydınlarının tartışma metinleri de dikkate alınarak incelenmektedir.

🔖

Cite This Article

TURAN, N. S. (2022). Severe Race of Ottoman Caliphate in 19th Century: Voyage to Second Meşrutiyet and Later Position of the Caliphate. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 38, 281–322. https://ajindex.com/articles/554827

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Abdülaziz Çaviş, “Hilâfet-i İslâmiye, Fransa ve İngiltere Matbuatına Cevaptır”, Sebîlürreşâd, 1332, çev. Mehmed Akif, c. 14, sa. 314, s. 116. Ahmet Naim, “Bizde Din ve Devlet”, Sebîlürreşâd, c. 15, s. 293-295, Ahmet Agayev, “Osmanlı İnkılabının Şarktaki Tesiratı”, Türk Yurdu, sa. 44, İstanbul 1913.
  2. Akarlı, Engin D.; “19. Yüzyılda Osmanlı İmparatorluğunun Avrupa’daki Nüfusunun Dini ve Irki Bileşimi”, Belgelerle Türk Tarihi Dergisi, İstanbul 1971, sa. 59. Akarlı, Engin D.; The Problems of External Pressures, Power Struggles, and Budgetary Deficitis in Ottoman Politics Under Abdulhamid II (1876-1909):
  3. Origins and Solutions, Princeton University. Unpublished Phd. Thesis, 1976. Aksekili Ahmed Hamdi, “Din ve Devlet yahud Hilafet ve Saltanat”, Sebîlürreşâd, 1331, c.14, sa. 350, 93. Aksekili Ahmed Hamdi, “Din, Devlet yahud Hilâfet ve Saltanat”, Sebîlürreşâd, 1331, c. 14, sa. 350, s. 93-94.
  4. Sina Akşin, Jön Türkler ve İttihat ve Terakki, Gerçek Yayınları, İstanbul 1980.
  5. Akşin, Sina; Şeriatçı Bir Ayaklanma Otuz Bir Mart Olayı, İmge Yayınları, Ankara 1994. Ali Haydar Emin, “Delâil-i Meşveret”, Sırat-ı Müstakim, 1324, c. 1, sa. 2. 26-27.
  6. Alkan, Mehmet Ö.; Ölçülebilir Verilerle Tanzimat Sonrası Osmanlı Modernleşmesi, İÜ. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Basılmamış Doktora Tezi 1996.
  7. Alkan, Mustafa; Osmanlılarda Hilafet, Çağlayan Yayınları, İzmir 1999.
  8. Arabacı, Fazlı; Yeni Osmanlıların Dini ve Siyasi Görüşleri, Platin Yayınları, Ankara 2004.
  9. Arai, Masami; Jön Türk Dönemi Türk Milliyetçiliği, İletişim Yayınları, İstanbul 1994.
  10. Arnold, Thomas W.; The Caliphate, Oxford University Press, 1924. Bereketzade İsmail Hakkı, “İslâm ve Usûl-i Meşveret”, Sırat-ı Müstakim, 1324, c. 1, sa. 5, s. 70-73.
  11. Birinci, Ali; Tarihin Gölgesinde: Meşahir-i Meçhuleden Birkaç Zat, Dergah Yayınları, İstanbul 2001.
  12. Brummett, Palmira;;Image& Imperalism in the Ottoman Revolutionary Press 1908-1911,
  13. SUNY Press, New York 2000.
  14. Buzpınar, Ş. Tufan; “Osmanlı Hilafeti Hakkında Bazı Yeni Tespitler ve Mülahazalar (1725-1909)”,
  15. Türk Kültürü İncelemeleri, KOCAV Yayını, İstanbul 2004, sayı 10, s. 1-33.
  16. Buzpınar, Ş. Tufan; “Osmanlı Hilafeti Meselesi: Bir Literatür Denemesi”, Türkiye Araştırmaları Literatür Dergisi, İstanbul 2004, c.2, sa.1, s. 113-131.
  17. Buzpınar, Ş. Tufan; “Osmanlı Suriye’sinde Türk Aleyhtarı İlanlar ve Bunlara Karşı Tepkiler, 1878-1881”,
  18. İslam Araştırmaları Dergisi, TDV. Yayınları, İstanbul 1998, sayı 2, s. 73-89.
  19. Celal Nuri, İttihad-ı İslam-İslam’ın Mâzisi, Hâli, İstikbâli, Yeni Osmanlı Matbaası,