Journals / İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi / 2006 / Cilt: 2006 - Sayı: 25

Importance of Political Marketing and Political Election in Terms of Political Participation

Siyasal Katılım Açısından Siyasal Pazarlama ve Seçim Kampanyalarının Önemi

Pages
81–92
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

It has been stressed that political parties have highly responsible in order to protect democratic structure and to increase the democratic participation and they should continue to political communication companies not only in election period but also out of this period.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Contemporary democracies can be developed only by active participation of people.
📊
Key Findings & Data:And the element that enables contemporary democracies to encourage people political participation is the continuity of relation between people and political parties.
💡
Conclusion & Impact:It has been stressed that political parties have highly responsible in order to protect democratic structure and to increase the democratic participation and they should continue to political communication companies not only in election period but also out of this period.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Contemporary democracies can be developed only by active participation of people. And the element that enables contemporary democracies to encourage people political participation is the continuity of relation between people and political parties. But, political parties look for assembling relation between public and voters via political election. In this connection, there are two different approaches for political parties’ studies in election time about political communication and marketing. The first of these is totally in political period and voters are only directed to participate in election. Opposite view claims that voters have totally got their political responsibilities and others for creating the government and the election period supports and develops the political communication. Although political communication studying have been conducted in election period, it s inevitable element of political life and understood its function for political communication and political marketing in election period. In this essay, it has been stated that not only in commercial market but also in political markets have huge challenges and political parties should take advantage of all facilities in market communication in order to obtain comparative advantages in this challenging environment. It has been explained that the way of voting has getting closer to the commercial consumption type. It has been stressed that political parties have highly responsible in order to protect democratic structure and to increase the democratic participation and they should continue to political communication companies not only in election period but also out of this period.

Özet

Çağdaş demokrasiler ancak halkın siyasal yaşama aktif olarak katılımı ile geliştirilebilir. Halkın siyasete aktif katılımını sağlayarak demokrasinin sağlıklı işleyebilmesini gerçekleştirecek unsurla ise siyasal partilerin halk ile sürekli iletişim halinde olması ve halkın siyasal katılıma teşvik edilmesidir. Siyasal partilerin halk ve seçmen ile sürekli iletişimini sağlamada en büyük katkıyı siyasal iletişim çalışmaları sağlamaktadır. Ancak günümüzde belirli zaman aralıklarında yapılan seçimler sayesinde siyasal partiler, halk ve seçmen ile iletişim kurma gereksinimi duymaktadır. Siyasi partilerin yalnızca seçim zamanlarında siyasal iletişim ve pazarlama çalışması için iki farklı görüş ileri sürülmektedir. Bunlardan ilki, seçim zamanı tamamen politik bir dönemi oluşturmakta, seçmenler yalnızca oy vermeye yönlendirilmekte ve bir taraftan diğer tarafa sürüklenmektedirler. Karşıt görüş ise, seçim zamanının politik iletişimin kuvvetlenmesini sağlayan bir süreç olduğunu, bu süreçte seçmenin vatandaş olarak sorumluluklarının farkına vardığını ve hükümetin şekillendirilmesindeki görevlerinin farkına vardığı yönündedir. Siyasal iletişim çalışmaları yalnızca seçim zamanlarında yapılsa da çağdaş demokrasilerde politik yaşamın vazgeçilmez bir unsuru olup seçimler sayesinde siyasal iletişimin ve siyasal pazarlamanın önemi daha fazla ortaya çıkmaktadır.Bu çalışmada ticari pazarlama alanında olduğu gibi siyasal pazarlamada da büyük bir rekabet bulunduğu, bütün siyasal partilerin neredeyse tüzüklerinin bile birbirine benzemeye başladığı günümüz siyasi sisteminde, rekabet ortamında kendilerine mukayeseli bir üstünlük sağlamak isteyen siyasal partilerin pazarlama iletişiminin tüm olanaklarından yaralanmak zorunda oldukları ortaya konulmaktadır. Seçmenin oy verme davranışının ise her geçen gün daha fazla ticari tüketim tarzına benzemeye başladığı görülmektedir. Demokratik yapının korunabilmesi ve demokratik katılımcılığın artırılabilmesi için siyasal partilere büyük görevler düştüğü, sadece seçim dönemlerinde değil seçim dönemleri dışında da siyasal iletişim kampanyalarına ara verilmeden devam edilmesi gerektiğine işaret edilmektedir.

🔖

Cite This Article

KARAÇOR, S. (2022). Importance of Political Marketing and Political Election in Terms of Political Participation. İstanbul Üniversitesi İletişim Fakültesi Dergisi, Cilt: 2006 - Sayı: 25, 81–92. https://ajindex.com/articles/553638

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Aktaş, H. (2004). Bir Siyasal İletişim Aracı Olarak Interne. Konya: Tablet Kitabevi.
  2. Atabek, N. ve Dağtaş, E. (1998). Kamuoyu ve İletişim. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Yayınları.
  3. Aziz, A. (2003). Siyasal İletişim. Ankara:
  4. Nobel Yaym Dağıtım. Bourdieu, P. (1987). Die Feinen Unterschiede. Frankfurt. Main. Dalkıran, N. (1995). Siyasal Reklamcılık ve Basının Rolü. İstanbul: Türkiye Gazeteciler Cemiyeti Yayınlan. Devran, Y. (2003). Siyasal Kampanya Yönetimi. İstanbul:
  5. And Yaym Dağıtım. Fidan, M. (2000). Siyasette Güvenilirlik İmajı. Konya: Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları Yaym No 2. Gökçe, O., Akgün, B., Karaçor, S. (2002). "3 Kasım Seçimlerinin Anotomisi: Türk Siyasetinde Süreklilik ve Değişim", Selçuk Üniversitesi İktisadî ve İdari Bilimler Fakültesi Sosyal ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi. 2(4): 1-44.
  6. Gökçe, Orhan (1993). Siyasal İletişim ve Televizyon. S.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 1(1): 89-102.
  7. Güneş, S. (2006). Enformasyon Toplumunun Putları. Ankara:
  8. Hece Yayınları.
  9. Holscher, C. (1977). Sozio-Marketing. Essen: Giradet. Kaase, M. (1986). Massenkommunikation und Politischer Prozess, Politische Kommunikation. Wien: Verlag. Kaase, M. (1989).
  10. Fernsehen, Gesellschaftlicher Wandel und Politischer Prozess. Ed: Kaase, Max, Schulz, Winfied, Messenkommunikation. Opladen: Rowohlt, 97-117.
  11. Kaltefleiter, W. (1972). Zwischen Konsens und Krise. Eine Analyse der Bundestagszvahl. Köln: Eichholz. Kamper, D., Knödler-Bunte, E., Plessen, M. L., Wulf, C. (1987). Tendenzen der Kulturgeselschaft. Eine Diskussion. Kulturgeselschaft, Inzenierte Ereignisse. Asthetik und Kommunikation. 67/68,18 Jahrgang: 55-73.
  12. Karaçor, S. (2000).
  13. Toplumsal Değişme ve Reklam, Reklamda Başarılı Olmanın Yöntem ve Stratejileri, Konya: Selçuk Üniversitesi İletişim Fakültesi Yayınları.
  14. Kotler, P. (1978). Marketing für Nonprofit-Organisationen, Stutgart: Verlaganstalt. Kroeber, R. W. (1984).
  15. Konsumentenverhalten, München: Meyster. Langenbucher, W. R. (1983).
  16. Massenmedien und Wahlen, München: Verlagsunion. Noelle-Neumann, E. (1980).
  17. Die Theorie der Schzveigespirale, Öffentliche Meinungunsere Soziale Haut, München: R.Piper. Odabaşı, Y. ve Barış, G. (2002). Tüketici Davranışı, 3. Baskı, İstanbul:
  18. MediaCat Kitapları. Özkan, N. (2004). Seçim Kazandıran Kampanyalar, 2.Baskı, İstanbul:
  19. MediaCat Kitapları. Radunski, P. (1980). Wahlkampe-Moderne Wahlkampffiihrung als Politische Kommunikation, Wien: Schoeler. Raffe, H., Widman, K.P. ve Abel B. (1983). Handbuch der Psychologie