AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIt acts as a marker rather than a determinant of obstructive LM and/or pLAD coronary artery lesions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Successful revascularization of lesions located in the left main and/or proximal left anterior descending (LM and/or pLAD) coronary artery improves survival than medical therapy only. Therefore, accurate identification of highrisk patients with suspected stable angina pectoris is critical for outpatient clinics. Since the septal perforators of the left anterior descending coronary artery are the main source of blood supply of the left anterior fascicle, we hypothesized that the presence of left anterior fascicular block (LAFB) can predict obstructive stenoses of LM and/or pLAD coronary arteries in patients with suspected stable angina pectoris. Methods: We consecutively enrolled 790 patients referred for invasive coronary angiography due to suspected stable angina pectoris. Results: The number of patients with LAFBs was 68 (8.6%). Furthermore, 218 patients (27.6%) had obstructive coronary artery disease (CAD). The prevalence of obstructive CAD, revascularization with coronary artery bypass graft surgery, and obstructive LM and/or pLAD coronary artery lesions was higher in patients with LAFB. From univariate analysis, the presence of LAFB was significantly associated with predicting obstructive LM and/or pLAD lesions (odds ratio: 3,587; 95% confidence interval: 1,465-5,785; p=0.005). However, this association disappeared after adjustment for other cardiovascular risk factors. Conclusion: In patients with suspected stable angina pectoris, LAFB is not frequently a “normal variant” and is associated with known cardiovascular risk factors. It acts as a marker rather than a determinant of obstructive LM and/or pLAD coronary artery lesions.
Özet
Amaç: Sol ana ve/veya proksimal sol ön inen (LM ve/veya pLAD) koroner arterde yer alan lezyonların başarılı revaskülarizasyonu, yalnızca medikal tedaviye kıyasla sağkalımı artırmaktadır. Bu nedenle, stabil angina pektoris şüphesi olan hastalarda bu bölgelerdeki kritik darlıklar için yüksek riskli hastaların saptanması önemlidir. Sol ön inen koroner arterin septal perforatörleri, sol anterior fasikülün ana kan besleme kaynağı olduğundan, stabil angina pektoris şüphesi olan hastalarda sol anterior fasiküler blok (LAFB) varlığının, LM ve/veya pLAD koroner arterlerinin obstrüktif stenozlarını öngörebileceği hipotez olarak düşünüldü. Yöntemler: Stabil anjina pektoris şüphesi nedeniyle invaziv koroner anjiyografi için sevk edilen ardışık 790 hasta çalışmaya alındı. Bulgular: LAFB’li hasta sayısı 68 (%8,6) idi. Ayrıca 218 hastada (%27,6) obstrüktif koroner arter hastalığı saptandı. LAFB’li hastalarda; obstrüktif koroner arter hastalığı, koroner arter by pass greft cerrahisi ile revaskülarizasyon tedavisi ve obstrüktif LM ve/veya pLAD koroner arter lezyonu prevalansı daha yüksekti. LAFB’nin varlığı, tek değişkenli analizde obstrüktif LM ve/veya pLAD lezyonlarını öngörmede istatiksel olarak önemli bir değişkendi (odds ratio: 3.587; %95 güven aralığı: 1.465- 5.785; p=0,005). Ancak bu ilişki, diğer kardiyovasküler risk faktörleri için düzeltme yapıldıktan sonra ortadan kalktı. Sonuç: Stabil anjina pektoris şüphesi olan hastalarda LAFB “normal bir variant” değildir ve bilinen kardiyovasküler risk faktörleri ile ilişkilidir, ancak obstrüktif LM ve/veya pLAD koroner arter lezyonunun bağımsız bir yordayıcısı olmaktan çok bir belirteç görevi görmektedir.