AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: These findings suggest that HM may not be a risk factor for increased lumbar DD grades, VAS and ODI scores in patients aged between 20-50 years.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Hypermobility (HM) is a hereditary or acquired condition of connective tissue in which the synovial joints have range of movement beyond their normal limits and its effects on disc degeneration (DD) is not fully known. In our study, We aimed to reveal the relationship between joint hipermobility, lumbar DD and also low back pain. Method: The cases aged between 20-50 years with low back and/or leg pain were included in the study. Their lumbar MRIs were evaluated using Pfirrmann grading system. For the cases meeting the study criteria, the Beighton score was used for evaluating the generalized joint laxity, and the 1998 Brighton criteria were used to assess the benign joint hypermobility syndrome. The cases were also evaluated prospectively for pain by using the visual analog scale (VAS) and for disability using the Oswestry disability index (ODİ). Results: Hundred and seventy-two cases with a mean age of 36.82±7.62 years including 112 female (65.1%), and 60 male (34.9%) patients met the inclusion and the exclusion criteria, While 14 % of cases had joint HM, and HM was not encountered in 86% of them. There was no statistically significant difference in the values of Pfirrmann grade parameters at all lumbar disc levels between the groups with and without HM (p> 0.05). Likewise, there was no statistically significant difference between the groups concerning the VAS and the ODI values (p>0.05). Conclusion: These findings suggest that HM may not be a risk factor for increased lumbar DD grades, VAS and ODI scores in patients aged between 20-50 years.
Özet
Amaç: Hipermobilite (HM) sinovial eklemlerin normal sınırının ötesinde hareket yeteneğinin olduğu bağ dokusunun çoğunlukla kalıtsal ya da edinilmiş bir durumu olup lomber disk dejenerasyonu (DD) üzerine etkileri tam olarak bilinmemektedir. Çalışmamızda eklem hipermobilitesi ile lomber DD ve ayrıca bel ağrısı arasındaki ilişkinin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Bel ve/veya bacak ağrısı yakınması olan ve son altı ay içinde çekilmiş lomber MRİ’lerinde DD saptanılan 20-50 yaş arasındaki olgular çalışmaya dahil edildiler. DD değerlendirimi Pfirrmann derecelendirme sistemine göre yapıldı. Çalışma kriterlerine uyan tüm olgular Beighton skoru kullanılarak generalize eklem hipermobilitesi yönünden değerlendirilmiş, benign eklem hipermobilitesi sendromu değerlendiriminde ise, 1998 Brighton kriterleri kullanılmıştır. Ayrıca, olguların ağrı derecesi değerlendiriminde vizüel analog skala (VAS) kullanılmış, dizabilite değerlendirimi ise Oswestry dizabilite indeksi (ODİ) kullanılarak prospektif olarak yapılmıştır. Bulgular: İçerleme ve dışlama kriterlerine uyan 172 olgunun 112’si kadın (%65,1), 60’ı erkek (%3.9), olguların yaşları ortalaması ise 36,82±7,62 yıl idi. Bu olguların 24’ünde hipermobilite varken (%14), 148’inde HM’ye rastlanılmadı (%86). HM görülenler ve görülmeyenler arasında tüm lomber disk düzeylerinde Pfirrmann grade parametreleri değerleri açısından istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmadı (p>0.05). Aynı şekilde gruplar arasında VAS değerleri ve ODİ değerleri açısından da istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık yoktu (p>0.05). Sonuç: Bu sonuç 20-50 yaş aralığındaki olgularda, normal şartlar altında, HM’nin lomber DD’u ile VAS ve ODİ artışında bir risk faktörü olmayabileceğini düşündürmüştür.