AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAs academic procrastination of the students increases. their perceived stress level increases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The purpose of this study is to evaluate the relationship between nursing students' academic procrastination and stress levels during the pandemic. The descriptive and correlational study has been conducted between November 15–22, 2020 with 218 students in the nursing department of a health sciences faculty of a public university. "Personal Information Form", "Academic Procrastination Scale" and "Perceived Stress Scale" have been used to collect data. The data have been analyzed with; descriptive statistics, student t test, One – Way Anova test and Pearson correlation coefficient. The students' Academic Procrastination Scale mean score is 53.66 ± 7.22, Perceived Stress Scale Insufficient Self-Efficacy Scale mean score is 12.19 ± 3.06, Perceived Stress / Discomfort subscale mean score is 15.83 ± 3.83, and the scale total mean score is 28.03 ± 5.59 points. A very weak positive correlation between the academic Procrastination Scale mean score of the students and the Insufficient Self-Efficacy Sub-dimension of the Perceived Stress Scale (r = 0.193, p = 0.004) and the total scale score (r = 0.151, p = 0.026) has been detected. A statistically significant difference has been found between academic procrastination behaviors (p = 0.035), Insufficient Self-Efficacy Scale (p = 0008), Perception of Stress / Anxiety (p = 0.003) and perceived stress (p = 0.004) with gender of students. As a result, it has been determined that nursing students have; moderate academic procrastination, insufficient self-efficacy perception and a slightly above average stress/ discomfort perception. As academic procrastination of the students increases. their perceived stress level increases.
Özet
Bu araştırmanın amacı; pandemisürecinde hemşirelik öğrencilerinin akademik erteleme davranışları ile stres düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı nitelikte olan araştırma 15–22 Kasım2020 tarihleri arasında bir kamu üniversitesinin sağlık bilimleri fakültesi hemşirelik bölümündeki 218 öğrenci ile gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında “Kişisel Bilgi Formu”, “Akademik Erteleme Ölçeği” ve “Algılanan Stres Ölçeği” kullanılmıştır. Veriler; tanımlayıcı istatistikler, student t Testi, One-Way Anova testi ve Pearson korelasyon katsayısı ile analiz edilmiştir. Öğrencilerin Akademik Erteleme Ölçeği puan ortalaması 53.66 ± 7.22, Algılanan Stres Ölçeği Yetersiz Özyeterlik Algısı alt boyut puan ortalaması 12.19 ± 3.06, Stres/Rahatsızlık Algısı alt boyut puan ortalaması 15.83 ± 3.83 ve ölçek toplam puan ortalaması 28.03 ± 5.59 puandır. Öğrencilerin Akademik Erteleme Ölçeği puan ortalaması ile Algılanan Stres Ölçeği Yetersiz Özyeterlik Algısı alt boyutu (r=0.193, p=0.004) ve ölçek toplam puanı (r=0.151, p=0.026) arasında pozitif yönde çok zayıf bir ilişki saptanmıştır. Öğrencilerin cinsiyeti ile akademik erteleme davranışları (p=0.035), Yetersiz Özyeterlik Algısı (p=0.008), Stres/Rahatszılık Algısı (p=0.003) ve algılamış oldukları stres durumları (p=0.004) arasında istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmıştır. Sonuç olarak, hemşirelik öğrencilerinin orta düzeyde akademik erteleme tutumuna, yetersiz özyeterlik algısına ve ortalamanın biraz üzerinde stres/rahatsızlık algısına sahip oldukları belirlenmiştir. Öğrencilerin akademik erteleme davranışları arttıkça algıladıkları stres düzeyi de artmaktadır.