Journals / İnfeksiyon Dergisi / 2005 / Cilt: 19 - Sayı: 4

İdrar yolu infeksiyonlarından izole edilen Escherichia coli kökenlerinde florokinolon direncinin araştırılması

Pages
429–433
Publication Date
2022-10-17
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle florokinolon grubu antibiyotiklerle tedaviye karar verilmeden önce mutlaka İYİ etkeni patojenlerin antibiyotik duyarlılıkları araştırılmalı ve direnç gelişimine karşı gerekli önlemler alınmalıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, İdrar Yolu İnfeksiyonu (İYİ) etkeni Escherichia coli kökenlerinde florokinolon grubu antibiyotiklere direnç gelişiminin araştırılması amaçlandı.
📊
Key Findings & Data:Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Bakteriyoloji Laboratuvarı’nda idrar örneklerinden 1999 ve 2002 yıllarında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasin duyarlılığı mikrodilüsyon yöntemi kullanılarak araştırıldı. 1999 yılında izole edilen 40 üropatojen E. coli kökeninde siprofloksasin ve ofloksasinin minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) aralığı 0.03-128 μg/mL, levofloksasinin MİK aralığı ise 0.03-32 μg/mL olarak belirlendi.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle florokinolon grubu antibiyotiklerle tedaviye karar verilmeden önce mutlaka İYİ etkeni patojenlerin antibiyotik duyarlılıkları araştırılmalı ve direnç gelişimine karşı gerekli önlemler alınmalıdır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:2002 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada, İdrar Yolu İnfeksiyonu (İYİ) etkeni Escherichia coli kökenlerinde florokinolon grubu antibiyotiklere direnç gelişiminin araştırılması amaçlandı. Celal Bayar Üniversitesi Tıp Fakültesi Mikrobiyoloji ve Klinik Mikrobiyoloji Anabilim Dalı Bakteriyoloji Laboratuvarı’nda idrar örneklerinden 1999 ve 2002 yıllarında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasin duyarlılığı mikrodilüsyon yöntemi kullanılarak araştırıldı. 1999 yılında izole edilen 40 üropatojen E. coli kökeninde siprofloksasin ve ofloksasinin minimum inhibisyon konsantrasyon (MİK) aralığı 0.03-128 μg/mL, levofloksasinin MİK aralığı ise 0.03-32 μg/mL olarak belirlendi. Siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasin MİK50 değerleri 0.03 μg/mL olarak saptanırken, MİK90 değerleri siprofloksasin ve ofloksasinde 32 μg/mL, levofloksasinde ise 16 μg/mL olarak belirlendi. 2002 yılında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin ve ofloksasinin MİK aralığı 0.03-128 μg/mL, levofloksasinin MİK aralığı ise 0.03-64 μg/mL olarak saptandı. Kökenlerin MİK50 değerleri her üç antibiyotik için 0.03 μg/mL olarak bulunurken, MİK90 değerleri siprofloksasin için 128 μg/mL, ofloksasin için 64 μg/mL, levofloksasin için ise 32 μg/mL olarak belirlendi. 1999 yılında izole edilen E. coli kökenlerinde siprofloksasin, ofloksasin ve levofloksasine karşı direnç oranları % 30 iken, bu oranların 2002 yılında izole edilen kökenlerde % 34’e yükseldiği görüldü. Sonuç olarak, üropatojen E. coli kökenlerinin florokinolon grubu antibiyotiklere karşı duyarlılığı gün geçtikçe azalmaktadır. Bu nedenle florokinolon grubu antibiyotiklerle tedaviye karar verilmeden önce mutlaka İYİ etkeni patojenlerin antibiyotik duyarlılıkları araştırılmalı ve direnç gelişimine karşı gerekli önlemler alınmalıdır.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, F. F., ERMERTCAN, Ş. (2022). İdrar yolu infeksiyonlarından izole edilen Escherichia coli kökenlerinde florokinolon direncinin araştırılması. İnfeksiyon Dergisi, Cilt: 19 - Sayı: 4, 429–433. https://ajindex.com/articles/546472

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Moradpour D, Wands JR. Understanding Hepatitis B virus infection. N EnglJ Med 1995
  2. Taşyaran MA. HBV infeksiyonu epidemiyolojisi. Tekeli E, Balık İ, ed. Viral Hepatit 2003'te. Ankara: Viral Hepatitle Savaşım Derneği, 2003: 121. 3.Akbulut A. HAV enfeksiyonu. Tekeli E, Balık I, ed. Ankara: Viral Hepatit 2003'te. Ankara: Viral Hepatitle Savaşım Derneği, 2003: 62. 4.Papaevangelau G. Epidemiology of hepatitis A in Mediterranean countries. Vaccine 1992
  3. Babacan F, Över U. A hepatiti. Kılıçturgay K, ed. Viral Hepatit 94'te. İstanbul: Nobel Kitabevi, 1994: 44. 6.Ceylan T, Özgüneş N, Ceylan N, Üçışık AC. 0-15 yaş grubu çocuklarda hepatit A ve hepatit B seroprevalansı. Viral Hepatit Derg 1997
  4. Mıkla Ş, Fıçıcıoğlu C, Midilli K ve ark. İstanbul bölgesi çocuk esirgeme ve çocuk yetiştirme yurtlarında hepatitis B virus enfeksiyonu seroepidemiyolojisi. Turk J Gastroenterol 1995
  5. Pasha A, Üzsoy MF, Altunay H, Koçak N, Ekren Y, Çavuşlu Ş. istanbul'da hepatit B ve C seroprevalansı. Gülhane Tıp Derg 1999
  6. Özyürek H, Kaya D, Şimşek E ve ark. Düzce ilkokullarında hepatit B prevalansı. Viral Hepatit Derg 2001
  7. Tansuğ Ş, Düzgünsıvacı E, Ünal Z, Güvel H. Hepatit B virus infeksiyonunun seroepidemiyolojik araştırılması-İzmir. Viral Hepatit Derg 1999
  8. Turgut H, Kaleli İ, Yalçın AN, Çetin ÇB, Çelik A, Akşit F. Değişik gruplarda HbsAg olumluluğunun araştırılması. Viral Hepatit Derg 1999
  9. Değertekin H, Tuzcu A, Yalçın K. Horizontal transmission of HBV among students in the Southeastern Anatolia. Public Health 2000
  10. Taşyaran MA, Akdağ R, Akyüz M, Kaya A, Ceviz N, Yılmaz Ş. Erzurum bölgesi çocuklarında parenteral bulaşan hepatit viruslarının seroprevalansı. KLİMİK Derg 1994
  11. Emiroğlu HH, Kesecik M, Oğuz S, Öztürk M, Nazlıgül Y, Altunay H. Şırnak'taki asker ve sivillerde asemptomatik HBV taşıyıcılığı prevalansı. Viral Hepatit Derg 2000
  12. Erol S, Ozkurt Z, Ertek M, Taşyaran MA. Intrafamilial transmission of hepatitis B virus in the eastern Anatolian region of Turkey. Eur J Gastroenterol Hepatol 2003
  13. İşler M, Akın D, Ertem S, Tekesin O, Batur Y. Hepatit B virus infeksiyonunun aile içi geçişinin araştırılması. Turk J Gastroenterol 1995
  14. Helvacı M, Okçu SÇ, Barış M ve ark. Hepatit B virus infeksiyonunun horizontal bulaş prevalansı [Özet]. ANKEM Derg 2000
  15. Karagöz K, Felek S, Kalkan A, Akbulut A, Kılıç SS. Hepa