AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe results showed that, the SDDM significantly lower (85-95%) estimates the optimum insulationthickness and can’t be used for the buildings where the WMRP is used.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this study we proposed a new modified New Degree-Day Method (NDDM) for the optimization ofinsulation thickness of the wall where the radiant panels are mounted (WMRP) in which heat generation inside thewall is considered. The existing Standard Degree-Day Method (SDDM) is not applicable to estimate the optimuminsulation thickness for the buildings where the WMRP is mounted. Because SDDM method uses indoor airtemperature as a base temperature, hence heat generation through the WMRP cannot be taken into account. In thenew method, important parameters were obtained from the series of the CFD analysis for different thermaltransmittance coefficient (U) and outdoor air temperature (To) values are used to create an empirical equation for theestimation of Tp (new base temperature) with the multiple polynomial regression method. Then the numerical resultswere validated with experimental results which were obtained from the real-size test chamber. Using the new methodoptimum insulation thickness, net energy saving and payback periods for radiant wall heating systems were calculated(for Istanbul climate) and compared with the results which were obtained using the standard degree-day method(SDDM). The results showed that, the SDDM significantly lower (85-95%) estimates the optimum insulationthickness and can’t be used for the buildings where the WMRP is used. The new method can be used for radiant wallheating systems where the performance of radiant heating systems is significantly affected by the insulationcapabilities and has a great importance in the sizing process of the radiant systems.Keywords: Radiant wall heating; Optimum insulation thickness; New degree-day method.
Özet
Bu çalışmada ışınım ısıtma panellerin kullandığı duvarlardaki yalıtım kalınlığının optimizasyonu için, duvarlardaki ısı üretimini dikkate alan, yeni bir derece-gün yöntemi (NDDM) geliştirilmiştir. Standard Derece-Gün Yöntemi (SDDM) temel sıcaklık olarak mahal hava sıcaklığını dikkate almakta ve duvara monte edilmiş ışınım panellerindeki ısı üretimini dikkate alamamaktadır. Bu yüzden standart yöntem ile ışınım panellerin bulundugu duvarlar için yalıtım kalınlığı optimizasyonu yapmak imkansızdır. Önerilen yeni metotta kullanılan yeni temel sıcaklık değerinin (Tp) elde edilmesinde kullanılan ampirik ifade (3. dereceden polinom) farklı yapı ısı geçirgenlik katsayısı (U) ve farklı dış hava sıcaklıkları (To) parametreleri için sayısal analizlerden elde edilmiştir. Daha sonra sayısal çalısmaların sonuçları aynı şartlarda yürütülen gerçek ölçekli deney sisteminde doğrulanmıştır. İstanbul iklim şartları için yeni yöntem ve eski yontem kullanılarak ideal yalıtım kalınlıkları, enerji tasarrufları ve geri dönüş süreleri hesaplanmış, iki yöntemden elde edilen sonuçlar kıyaslanmiştir. Sonuçlara göre eski yöntemle hesaplanan ideal yalıtım kalınlığı yeni yöntemden elde edilen değerin çok altında (%85-95) kalmaktadır. Bu yüzden standart yöntemin ısı üretimi olan duvarlarda kullanılmasının mümkün olmadığı görulmüştür. Önerilen yeni yöntem ise, ışınımla ısıtma sistemlerinin projelendirilmesinde önemli bir kriter olan ısı kayıplarının hesaplanması ve ideal yalıtım kalınlığının belirlenmesinde kullanılabilecektir.